Business Travel

De afgelopen weken ben ik meer op pad geweest dan thuis. Maar in tegenstelling tot anderen, oa Rich, Toon, Edouard, waarvan ik me hele verhalen (aparte bijlages zelfs!) herinner van business trips, kom ik niet verder dan luchthavens, de auto/taxi naar het hotel, en naar de office, en de hele weg weer terug.


Zo was ik de eerste week van April in Mallorca. Nog nooit geweest. Schijnt prachtig te zijn. Maar naast dat het er regende (terwijl het hier prachtig weer was...), heb ik 3 dagen hotel gezien. Vele werk sessies, elke minuut van de dag bezig gehouden. Het enige wat ik van Palma gezien heb is tijdens de wandeling naar een cafeetje, 'n paar 100m van het hotel.


Het Paasweekend brachten we met z'n vieren in Zuid-Limburg door. Dat was gelukkig wel genieten: prachtig weer, vrienden bezocht, Maastricht gezien, en lekker gefietst.


Thuis komen en inpakken voor Santa Cruz (US). De plaats waar de verloren en vooral verlopen (!!) hippie's wonen. Vanuit San Francisco over de heuvels rijden naar Santa Cruz. Niet alleen de weg is een echte belevenis (en gevaarlijk), het landschap is prachtig. Maar na 12 uur vliegen heb je daar niet echt interesse meer voor. En als je na 3 drukke dagen tijdens de terugreis je moet haasten voor je vlucht terug, is dat alles ook flits-flits-flits voorbij. Gelukkig logeer ik in Santa Cruz doorgaans in een hotel aan de kust. Heb geen water of zand gevoeld, maar wel gezien vanuit mijn hotelkamer. Geeft je toch enigszins het idee van 'weg' te zijn.


Ik mocht een dagje uitrusten en opnieuw inpakken en naar UK. Normaal is dat helemaal saai - Heathrow -> 1.5u in de auto richting Swindon waar ons kantoor staat, en hotel in en uit. Dit keer de kans gekregen om naar Lacock te gaan. Een middeleeuws dorp, waar een collega woont. We konden eigenlijk geen vergelijkbare dorpjes in Nederland verzinnen (iemand een idee?). In de pub op bijgaande foto hebben we iets gedronken. Veel films en tv-series worden hier (deels) opgenomen, oa de Harry Potter films.


En toen waren we gewoon weer thuis. Na zo'n periode uithuizig te zijn geweest en dan het kale nieuwbouw gebeuren van Nieuw-Vennep weer terug te zien ... OK, ik heb dan niet heeeel veel tijd gespendeerd buiten hotels en offices, maar ook terloops kom je heel wat meer tegen dan dit soort beelden:




Wel praktisch en modern, maar geen sfeer. Tijd om te verhuizen?

Verhuizen en voorstellen:

Hallo allemaal, hier is mijn eerste bijdrage aan ons digitale familie web. Ik heb een nieuws berichtje, ik ga morgen verhuizen naar de Molslaan 181 in Delft. Ik ga daar samenwonen met Esteban, en die kan ik bij deze mooi aan jullie voorstellen :)

Iedereen die in de buurt is van Delft, of die een woordje spaans wil oefenen is altijd van harte welkom!

EVEN OPVROLIJKEN

Het waren niet de allerleuktste berichten op onze site, die laatste twee. Eerlijk gezegd slaap ik nog slecht. Dus ga ik mezelf, en hopelijk Erik en de rest van de familie ook, een beetje opvrolijken!
Weten jullie nog dat we ooit eens een consumentenonderzoek in de familie hebben gedaan voor de hartjessnoepjes? Ik ben vergeten welke winkel de voorkeur had. Ik heb nu nog een lekkerbekverzoek.
De zomer is gekomen en de Italiaanse ijsjeswinkel zijn weer open. Ik was er vandaag, want de onze ligt naast het postkantoor waar ik in de zomer vaak toevallig moet zijn. Meestal speur ik eerst in het rond of ik misschien iemand ken: "Hee, hallo Mientje, of Kees, of Jet, of Henk (ik ken zo ontzettend veel Boxtelse mensen sinds ik met pensioen ben!) Ik wil nét een ijsje halen, wil je er ook een?" Vandaag was de omgeving zowel Mientje- als Keesloos, dus stond ik als enige volwassene in een kinderrijke rij. Twee bolletjes mag ik altijd van mezelf. Nu heb je de keus uit ongeveer twintig bakken, en meestal neem ik stracciatella en iets met nootjes, maar vandaag koos ik dapper voor after-eight en lambada. Geen idee wat er in dat laatste zit, maar het was wel lekker. Alleen de combinatie met de gifgroene after-eight vond ik ronduit vies. Daarom de vraag aan jullie: wat is jullie favoriete combinatie voor twee bolletjes Italiaans ijs? Ik beloof dat ik ze allemaal ga uitproberen. Kan ik Mientje, Kees etc. etc. laten zien dat ik een expert ben op dit gebied. Als ik weer toevallig naar het postkantoor moet.

hoofd stand

Indien iemand interesse heeft, fiets gerust eens langs bij deze week in Katelyn's blog (SO = "significant other")

Daarin onder meer:
* Meer details over mijn heroïsche activiteiten (ahum...)
* Het herstel van de hoofd wonden (die jeuken nu vooral)
* De trage follow-up van de politie
* En, hier en daar een referentie naar wat echt belangrijk is: Pol-Poth

Ik ben te lui om te copy-pasten, dus het is wel super lief dat ze zo gedetailleerd rapporteert voor iedereen...

En toen ging het leven weer vrolijk verder

Was een echte zonnige zondag gisteren, vogeltjes floten lustig, de bomen groenden waar je bij stond, en vanaf de tennisbaan klonken vrolijke geluiden. Misschien iets te warm, en daar kon je dus weer over mopperen, want mopperen is een sociale bezigheid en kan heel gezellig zijn. Zo stonden buurvrouw Vivian en ik gisteravond in het park te klagen over de rotzooi die er overal lag. Hondjes Guus en Zebbie hadden daar niet zoveel moeite mee. We namen afscheid, zij moest nog een rondje, ik ging naar huis. Net over de overweg stond rechts van de weg een auto geparkeerd. Een jonge man van zo'n 35 jaar, blond, een nogal rood gezicht, ook last van de warmte zeker. Ik ben behalve nieuwsgierig (waarom staat hij hier?) ook vriendelijk, dus ik keek naar hem om hem te groeten. Hij keek niet terug, dus liep ik naar huis. De was moest nog van de lijn, de bedden nog opgemaakt. Met dat laatste was ik bezig toen een trein luidruchtig en langdurig (en tweetonig, viel mij op) toeterde. Er klonk een lichte tik, ik keek toevallig uit het raam en zag wat grijs stof opwaaien. De trein reed in volle vaart door. Rotjong die een keitje op de rails gelegd hadden, mopperde ik. De buren kwamen naar buiten, ja, ze hadden ook iets gehoord. Ik ging er ook maar even heen. De geparkeerde auto stond er nog. Zou die man iets op de rails gelegd hebben? Ja, hij was inderdaad de schuldige. Alleen was het geen steentje, maar zijn eigen leven. Hij lag ongeveer 50 meter van de overweg. Hij lag verschrikkelijk stil. En even leek de hele wereld stil. De vogels zwegen, er klonken geen sportgeluiden, en zelf hadden we ook heel weinig te zeggen. De trein bleek toch gestopt te zijn, midden op de overweg bij de Ridder van Cuykstraat. Een van de buren belde 112: "Nee, een ambulance is echt niet nodig, hoor!"
Het duurde uren voordat alles opgeruimd was, in het donker werd meerdere malen met lampen gespeurd, de brandweer kwam de boel schoonmaken, de geparkeerde auto werd op een aanhanger geplaatst, er kon geen verkeer door de straat, en er reden ook geen treinen meer. Maar intussen ging het leven weer gewoon door: de buren zaten in de tuin te barbecuen, de vogels gingen weer zingen, en op het sportveld hadden ze zelfs een muziekje voor de gezelligheid. Er werd echter even niet gemopperd.