Domme domme

Met school naar de kinderboerderij. Jeppe hield een kuikentje vast en Pien een kuikentje en een cavia.

Pien: "Voor een kuikentje moet je van je handen een kommetje maken en een cavia moet je tegen je aan duwen."

Jeppe: "Ja, maar niet te hard, want dan breken z'n botten en dan gaat 'ie dóód!"

Flinn, als Jeppe en Pien thuis enthousiast over hun avonturen vertellen: "Wie had jullie daar naartoe gebrongen?"

Als Flinn mij 's ochtends naar mijn werk heeft gebrongen, en ik op het punt sta uit te stappen, vraagt hij wat ik ga doen. Werken.
Flinn: "Hmmm, dat is zo fijn. Ik vind dat héérlijk. Heel veel plezier, mama. Ik hou van jou."

Vraag van de week: wat vinden jullie ervan?

Nee, het gaat niet over het Oekraïne-referendum.

Eerst een anekdote over een vriend van ons die om redenen van privacy hier onbekend moet blijven.

Onze vriend had thuis een beroerte gekregen en de ambulance kwam. Hij werd op een brancard gelegd en in de ziekenauto geschoven. Een verpleegkundige nam naast hem plaats en probeerde hem op zijn gemak te stellen. "Je hoeft je geen zorgen te maken, hoor," zei ze. "We brengen je snel naar het ziekenhuis."
Onze kennis probeerde iets te zeggen.
"U... u..."
"Wat zeg je?"
"U! U!"

Zelfs in hoge nood stond deze meneer er eerst en vooral op om respectvol bejegend te worden. Sinds wij zijn verhaal hoorden - hij vertelde het ons zelf, dus het liep goed met hem af - sinds die tijd roepen wij samen eensgezind:  "U! U!" elke keer als we, meestal door radiomakers en reclametypes die populair willen overkomen, met "Jij" aangesproken worden.

Maar het tij keert misschien. Gisteren hoorde ik een peuter die met zijn zwarte-kousachtige jonge moeder babbelend langs ons huis wandelde, zeggen: "Wat zegt u?"

Huh?
U?

Ik kreeg een brief van Loyalis (verzekering van het ABP) over de beëindiging van mijn arbeids-
ongeschiktheidsverzekering. Op de envelop stond hun logo met dikke letters: "Jij, je pensioen en Loyalis." Op het briefpapier zelf datzelfde logo. Ik had de post - U! U! roepend - al bijna weggegooid, toen ik zag hoe de brief direct onder dat logo begon:

"Geachte mevrouw Bevers - Termeer,
U hebt bij Loyalis enzovoort, enzovoort, enzovoort.
Wij helpen u graag.
Met vriendelijke groet, etcetera."

Kijk, de ambtenaren die het werk doen, die zijn nog steeds beleefd. Gelukkig maar! Nu even luisteren naar het nieuws over de opkomst of ik toch nog moet gaan stemmen vandaag.