Yp is wat achter met de vakantie dommes:
Camilo, Matthias, Maren en Sofía hebben samen zoveel plezier in de tuin van hun
twee vakantiehuisjes, dat ze nogal wat lawaai maken. De volgende dag spreekt een oudere
buurvrouw Emma aan op de overlast die zij daarvan heeft gehad. Dit wordt natuurlijk
overgebracht aan de kinderen. Sofía tegen haar moeder: “Die mevrouw heeft me
geraakt met haar tekst! Ik was in mijn vakantiegevoel de oudjes helemaal
vergeten!”
Een dag later zitten moeder en dochter samen bij het meertje achter hun
huisje. Loes: “Hoor je hoe stil het hier is?” Sofía: “Ja, ik denk dat hier
alleen maar oudjes zijn...”
Camilo ziet veel nieuwe vogels tijdens de vakantie: spechten en een Vlaamse Gaai.
Dan wipt er een vinkje op het gras. Milo: “Kijk! Een baby Vlaamse Gaai!”
Sofía: “Ik vind het hier zó leuk. Ik hoop echt dat mijn kinderen het ook nog
kunnen zien!”
Maren en Sofía spelen de godganse dag met hun barbies, maar de jongens willen ook een keer meedoen. Gelukkig is er nog een Spidermanpop en een Black Panterpop. Sofía: “Dan doen we wel dat het oorlog is, dan hebben jullie ook iets te doen.”
Een andere dag maar hetzelfde beeld: Maren en Sofía spelen met barbies. Loes: “Mag Milo straks ook meedoen?” Sofía zucht: “Wij weten soms niet hoe wij aandacht aan hem kunnen besteden.”
Camilo tegen zijn vader: “Soms maak ik mama eerst verdrietig en daarna maak ik mama blij. Dan wacht ik altijd eerst tot mama sip wordt, en dán maak ik haar blij!” Esteban: “Hoe lang wacht je dan?” Milo: “Tien tellen!”
Aan de eettafel in Rijswijk wordt geruzied. Maar Emma heeft toevallig net een stuk in de krant gelezen over het bewaren van de vrede en leest aan tafel het hele artikel voor, ook omdat het tweetal zo aandachtig blijft luisteren. Na het laatste stuk, over het beheersen van verschillende ‘ruziemaakstijlen’, is het eerst een paar seconden lang stil. Dan verzucht Matthias: “Nou daar kunnen Maren en ik nog wel wat van leren.”
