Ze laten het breed hangen

Merel babbelt over een vriendje bij wie ze aan het spelen was. Zeger zegt: "Oh ja, die hebben een leuk huis." Ik was benieuwd wat iemand van 12 een 'leuk' huis zou vinden dus dat vroeg ik aan Zeger. "Ze hebben een breedbeeldscherm aan de muur hangen, oma!"

In de lucht

Het is donderdag, ik geniet van mijn twee wekelijkse dagje vrij. Maar echt vrij neem ik niet, want ik moet een hoop dingen voorbereiden voor vrijdag. Ik installeer mij op zolder met een grote pot thee achter de computer en sta mezelf toe zo nu en dan dromerig uit het raam te staren en te genieten van de prachtig blauwe lucht vol authentieke Ruysdaelwolkjes. Ik verwens mijn werk. Waarom moet ik op mijn vrije dag nou weer zo nodig op zolder zitten om te werken als ik met dit mooie weer veel beter buiten in het zonnetje zou kunnen lopen?
In de verre verte, als twee piepkleine stipjes, dient zich het antwoord aan. De stipjes komen dichterbij, ontwikkelen vleugels. Twee vogels, constateer ik. Iets later nuanceer ik mijn conclusie: twee meeuwen. Maar de vleugels worden groter, er komt per ufo een lange nek tevoorschijn en twee, duidelijk oranje poten. De details van de vleugels groeien uit tot zwarte randen, de rest van de vogels is wit, op de duidelijk oranje poten en nu ook lange, oranje snavels na. En ineens begrijp ik waarom ik op deze prachtige dag zo nodig op zolder achter de computer moet zitten. Er trekken, voor het eerst in mijn leven, twee ooievaars aan mijn oog voorbij en ik zit op de eerste rang.

Aankondiging

Speciaal voor Michael en al die anderen die graag begrijpen waar de liedjes die ze horen over gaan:

Zie ook: www.nooitmeereenzaam.nl

BLOEMEN OP HET GRAF

Dit zou misschien iets te lang worden als "comment", dus maar even in een apart stukje, deze toevoeging aan Michaels kruidvatjunkie-2. Hij vermeldde de bloemen op het graf van Chopin en dat deed mij denken aan Lonnekes en mijn bezoek aan het graf van Mozart, zo'n 15 jaar geleden. Wij kochten een bos prachtige rode rozen voor hem en gingen er helemaal te voet heen, halverwege hadden we daar allang spijt van, maar ja, dan ben je dus al halverwege, dus je loopt dan toch maar verder. Er stonden twee vazen naast het gedenkteken voor Amadeus, en wij zetten onze rozen daar netjes in, en toen gingen we weer terug naar de stad. Ik ben vergeten of we dat ook te voet deden. Lonneke? Weet jij dat nog? Toen we weer in het hotel waren, dachten we er plotseling aan dat we iets heel belangrijks waren vergeten: een steentje voor het wereldberoemdekiezelperk in de Guido Gezellestraat in Nijmegen. We zijn de volgende dag weer helemaal terug gegaan, met de bus ditmaal. De bloemen waren intussen verdwenen.

Kruidvatjunkie 2

Als je dan toch dode componist bent, is het bestaan als Chopin zo gek nog niet: elke dag verse bloemen op je pèrelachaisegraf, een festival van naam en veel speeltijd op de klassieke zenders. Natuurlijk heb ik het standaard repertoire al lang in de kast staan, maar bij deze uitgave - complete werken - zitten ook zijn liedjes, en die had ik nog niet. Helaas blijken die in het Pools te zijn, met maar een summiere vertaling in het boekje. Daar krijg ik hetzelfde warme gevoel bij als bij de gezongen gedeeltes van de Shostakovich-symfomieën: in het geheel niet. Als je een taal niet verstaat of zelfs maar geen richting hebt waar je de betekenis moet zoeken, dan haak ik af. Niet alleen de woorden, maar de gehele muziek verliest aan betekenis. Want hoe gevoelig de sopraan mij ook "nie ma czego tzerba" toezucht, ik heb geen enkel idee op welke wijze ik in gedachten mee moet zuchten. Neemt ma geen contact meer op? Is haar liefje een macho? Vraagt ze om een machete? Geen idee, geen gevoel. Gauw de scherzi opzetten, die spetteren de nasmaak lekker weg.