Lekker weg in eigen land? Nijmeegje!

Vakantiegangertjes opgelet! Mijn huurders zijn binnenkort weer doorgestroomd naar een studentenhuis en nu ik met pensioen ben, ga ik waarschijnlijk ook geen nieuwe meer uitnodigen. Misschien zo nu en dan nog een hulpeloze expat aan het begin van het studiejaar omdat ik me wat schuldig voel over mijn hoge mens-ruimteratio, maar ik ga in ieder geval zelf de kamers weer inrichten zodat ik minimaal zeven slaapplaatsen heb. Mocht je met je gezin van de zomer een weekje of wat van huis willen wisselen, dan geef ik in die tijd wel bij jullie de plantjes water. Ik trek de grens bij de landsgrens, want ik ga natuurlijk zelf op de fiets. Zo kunnen jullie ook eens in dat prachtige Nijmeegje verblijven en zie ik zelf weer eens wat anders dan perfectie hè. Dat verveelt op den duur immers ook.

Achterstallige dommes

Sofía kijkt mee met een Teams-vergadering van haar moeder en hoort hoe iedereen wat vertelt over het voorbije weekend. Sofía: “Jouw collega’s zijn zo grappig samen. Lekker close!”

Na de herstart van de basisschool zingt Camilo de hele dag brave kinderliedjes. Als hij naar bed wordt gebracht, zingt-ie er weer eentje en zegt: “Ik wou dat ik nu op school was, het is daar zo leuk..”

Milo: “De vader en moeder van Hitler hebben een slechte voorbeeld geleerd!”

Emma loopt zingend door het huis, tot ergernis van haar zoon. Matthias: “Mama, als je dat nog een keer doet, meld ik je aan de leeuwenvoerder van de dierentuin!”

Sofía kijkt naar buiten als het in de nacht gesneeuwd heeft. “Potverdubbel!  Alles is wit!”

Het gesprek gaat over Afrika. Sofía: “Ik wil graag de mensen daar helpen, maar de vraag is hoe?” Zegt Camilo (5): “We praten nu over Afrika, maar weet je nog toen ik 3 was? Toen had ik het altijd over Syrië.”

Maren is komen spelen en Loes vraagt wie er een snoepje wil. Maren: “Een ijsje!” Loes kijkt een beetje verwonderd. Zegt Sofía: “Ja, ze heeft lekker veel brutaliteit!”

Het grote bed van papa en mama is helemaal afgehaald. Milo: “Wie heeft er in bed geplast?”

Als oma en opa op bezoek komen, heeft Sofía een vriendin die bij haar speelt. Sofía bereidt haar voor op de gasten: “Ze zijn heel aardig. Vooral voor mensen die ze nog niet zo vaak hebben gezien.”

Camilo wil basketballen met zijn moeder, maar die heeft hoge hakken aan. Ze legt uit dat dit niet goed samengaat. Milo: “Ja, je moet springen en je kan zo niet goed landen!”

Sofía wil niet bij een vriendin gaan spelen. “Nee, want als haar oma er is, dan is het Limburg-tijd. Dan eten ze rijstebrij-taart...”

Sofía speelt dat haar legopoppetjes verliefd zijn op elkaar. “Ja, ik heb het met hem aangelegd!”

Vader en zoon hebben het over de zwaartekracht. Papa zegt: “De zwaartekracht is goed voor ons.”
Camilo denkt even na. “Nee, papa, eigenlijk niet. Want als je uit een boom valt, doet dat pijn!”

Sofía doet vervelend bij het uitkleden. Loes: “Jeetje zeg, en jij bent 8!” Sofía: “Kinderen van achten, die zijn allemaal anders. En deze is gewoon zó!”

Maren: “Mama, Safira en ik hebben ontdekt dat ik gedachten kan lezen!”
Emma: “Oh?”
Maren: “Nou, we liepen vandaag naar de zolder van de school waar we nog nooit geweest waren en toen dacht ik in mezelf: we gaan nu naar een plek waar we nog nooit zijn geweest... En dat was toen ook zo!”

Maren herhaalt én demonstreert haar magische kracht tegenover haar broer: “Oma gaat vanavond weer uit het boek  “De kikkerbilletjes van de koning” voorlezen!” Matthias: “Dat is geen voorspellen Maren, dat is onthouden!”