Je spullen naar Frankrijk verhuizen is eigenlijk ongeveer
hetzelfde als van Oudenbosch naar Raamsdonksveer verhuizen. Je ruimt
eerst gigantisch op. En dan ook echt gigantisch. Alles wat je niet meer
hebt, hoef je niet te verhuizen. Wij ruimden alles weg op drie manieren.
Een enkele chantage: als jullie het mannetje niet nemen, gooien wij het
weg. Het mannetje is een beeld in de tuin dat tot het erfgoed van de
Van Dongens behoort. Een beetje verkopen: onze koper wilde wel een paar
kasten en zo overnemen. Heel veel weggeven: wie wil een bankstel, een
wasmachine, een fiets? Weggeven gaat ook heel goed op marktplaats.
Toen
we nog maar een half huis over hadden, hebben we Hans van Errotrans met
zijn maatje Koen en met zijn vrachtwagentje laten komen. Daar gaat 19
kuub in. Elk kubieke cm was gevuld met ons huishouden. De auto zat vol
electronica en de aanhanger was gevuld met 'tuin'. Zo reden we naar het
zuiden. Hans en Koen leegden de vrachtwagen in ruim een uur en bleven
nog twee dagen vakantie vieren. Wij hebben daarna nog een beetje
opgeruimd om dan ook weer terug te keren naar Oudenbosch.
Daar
leverden we het huis op en namen poes Moby mee. Die werd al jammerend
in één rit van 13 uur naar Taule gereden. Hij is nu al vijf dagen aan
het bijkomen en aan zijn nieuwe omgeving aan het wennen. Hans en Koen
hebben de grote bank van Roelof boven in de woonkamer gezet en daar ligt
de poes nu dankbaar op. Toch een stukje thuis voor de arme Moby, die
verder schrikkerig en onzeker tussen de opgestapelde rekken, dozen en
tig andere spullen loopt. Maar op de bank voelt hij zich veilig en
slaapt daar
de dagen weg.
En, vraagt iedereen, hoe bevalt het om
daar te wonen? Nou, we wonen hier niet. We kamperen deels in de annex,
deels in het hoofdhuis. Want er moet nog heel wat afgebouwd worden. Wat
nog eens extra bemoeilijkt wordt door het feit dat er dik 19 kuub
spullen bij is gekomen. Ze staan grotendeels in de
schuur/bijkeuken/eetkamer. Maar - helaas - toch ook wel in de rest van
het huis.
Het werk is inmiddels al begonnen. In het
'bureau van Roelof', dat is de kamer naast de woonkamer op de eerste
verdieping. De eerste steiger staat, de eerste emmer voegspul is geopend
en de eerste afspraken met bouwvolk worden gemaakt. Roelof moet leren
dat hij werk uit handen moet geven en dat is moeilijk. Maar vanwege zijn
rug moet het echt.
Verder hebben we heel wat op het
boodschappenlijstje staan. Een (oude) nieuwe auto voor mij, een kachel
voor de woonkamer, vloerbedekking voor de slaapkamer (ligt er al in,
soms gaat het heel snel). En natuurlijk heel veel gipsplaat,
giboblokken, deuren, hout, verf, lijm, elektriciteitskabel, enz enz.
En
er moet nog veel geregeld worden. We moeten een zorgverzekering voor
buitenlanders aanvragen, de auto en aanhanger invoeren, een bedrijf
zoeken dat de buitenkant van het huis voegt en het land van Yves zien te
verwerven (nee, nog steeds niet).
Vanmiddag heb ik
weer eens in mijn zwembadje gezeten. Het was dertig graden en in de zon
zitten is nu eenmaal mijn doel. Dertig graden op 17 september. Zelfs
Roelof deed een korte broek aan. We hebben geen spijt. We hebben de Jan
Teunisstraat uit ons hoofd gezet en symbolisch van de navigator
verwijderd. Thuis is nu Taule.
Klik op de onderstaande link voor de foto's. Soms werkt ie.
LINK
