Boeregenen of boerengenen?

I need help with the title, because my Dutch grammar is a leaky affair.

Our kids are bilingual - they speak fluent English and Chinese. I have occasionally been teaching them important Dutch words, like "fiets" en "potverdriedubbeltjes." In fact, scolding children in Dutch comes easy.

I can't sing for shit. Really. I am probably tone-deaf, but being decent with rhythms helps hide a lot of inabilities when you play music together with friends.

In In A Green Field, they mistakenly asked me to do backing vocals once. I warned the band not to go there, but we needed more vocal harmonies in our songs. My personal microphone was mysteriously removed again by the next rehearsal. But I wasn't embarrassed; I felt redeemed.


I sang at our wedding, but I was playback'ing while a real (female) singer sang live behind the curtains. She entered stage after the first verse, much to the entertainment of our guests ("Katelyn plays the drums like a man, and Erik sings like a girl"). If I had been the one singing, then the room would have cleared quicker than if there had been a raging fire.

Yet, in the private quiet of the children's room, I sing lullabies to the kids. This includes many Dutch all-time favorites like Poesje Mauw, Ik Zag Twee Beren en of course Slaap Kindje Slaap.

Today Elsa (6) sings Frozen songs, often extremely loud and very much out-of-tune, and Aiden (3) does everything Elsa does, so we are close to living the kind of nightmare that I made fun of only 6 years ago...

I started wondering, is this nature or nurture?

Recently, and much to our surprise, Elsa started singing Aiden to sleep, and she decided to sing what she has heard...

The next day, Aiden kept singing the song as well. He is clearly influenced by Elsa's version and her lyrical genius. But he actually sounds better - in terms of melody...

But, listen again... They both sing "Doar boiten loopt..." Their Dutch comes with a strong, natural Brabants-farmer's accent. Obviously, I never sang it like that, I have been conditioned over the many years.

So, this is firmly genetics! Our kids are true Termeers, their roots grow deep, down in het Branbantse land.

And after corona is over, they will come to audition with Wooden Ships.

Namenpool

Zo’n 12 weken vóór haar geboorte ging er een namenpool voor Fenna rond. Degene die naam, geboortedatum, geboorteplaats, en Matthijs’ bevallingsdiner goed zou raden, kreeg de hoofdprijs: Baby’tje Bevers. De reacties stroomden binnen – genoeg inspiratie voor nóg eens 8 kindjes.

	naam Baby Bevers	geboortedatum	geboorteplaats	wat eet Matthijs?
Lonneke	Fenna Elisabeth Magdalena (kort: FEMke)	30 juni	Maastricht	zijn nagels
Michael	An (Anne, Annelien, Annebet, Anneke, Annemieke etc.)	1 juli	Maastricht	kapsalon
Margriet	Grietje (Margaretha, Margriet, Greetje etc)	12 juli	Maastricht	niks (heb ik tenminste de twee laatste goed)
Beppie	Vlinderbloem/Aster/Roos/Akelei	22 juni	Bunde	een boterhammetje met honing
Marleen	Nina (Nonetje Imke Neeltje Annetje)	6 juli	Bunde	zoveel kauwgumpies met pepermuntsmaak dat Wendy hem niet meer in de buurt wil hebben
Jeroen	Fenna (oh nee, die heeft Lonneke al, ehm, dan wordt het Sofia)	30 juni (hè, weer Lonneke, 31 juni dan (ja, net als Michael)	Geulle	portie kibbeling
Es	Femke	14 juli	ziekenhuis Maastricht	lekkere ziekenhuismaaltijd
A3n	Ik kies voor CATOOTJE WENDY MARIA.	7 augustus 2017	Berg en Terblijt	(Ik vind Fenna ook wel een mooie naam, maar ik ken een (weliswaar lief) hondje dat Fenna heet!)
Edouard	Kaatje (afgeleid van Dukati, Matthijs' favoriete motor), maar Eefje, Evi en Evelien zou evengoed kunnen.	7 juli, een dag na mijn verjaardag (Iris kwam een dag voor mijn verjaardag)	Bunde	Een toegewijde vader eet en drinkt niet tijdens de bevalling, maar na afloop een stevig uitgebreid Engels ontbijt
Lonneke	Bij nader inzien, mede ingegeven door de opmerking van A3n, wil ik mijn naam graag aanpassen. Hoewel ik zeker weet dat het kindje Fenna gaat heten, is Wendy het misschien toch niet helemaal met mij eens, aangezien het hondje van haar ouders Senna heet... Aangezien we toch op de oude namen toer zijn en wij een tweede meisjesnaam achter de hand hadden voor het geval Neeltje een tweeling zou zijn, ga ik nu voor Otje.	Zowel Fenna als Otje zal geboren worden op 30 juni	Maastricht (ik weet zelfs in welke verloskamer!).	Ik zal Matthijs persoonlijk van verse eitjes voorzien (van onze kippen!) voor zijn Engels ontbijt van Edouard. Hij zal ze echter wel zonder nagels van schil moeten ontdoen

Wendy vertelde een dag na de geboorte van Fenna dat zij jaren geleden de naam voor het hondje had mogen bedenken en dat ze het eigenlijk Fenna had willen noemen. Net op tijd bedacht ze dat ze ooit misschien een dochtertje zou krijgen dat ze dan Fenna zou willen noemen, dus kreeg de hond een andere naam: Senna.

Hiermee is dus bewezen dat Jeroen en Lonneke het toch echt bij het juiste eind hadden, tot en met de afweging van de naam van het hondje. En nee, wij hadden geen voorkennis. Maar ja, we zaten allebei naast de datum en hadden ook niet goed voorspeld wat Matthijs zou eten tijdens de bevalling (hij at helemaal niks, want daar voorzag het ziekenhuis niet in). Dus goed, we mogen haar niet hebben. Maar we zijn ook dik tevreden met het oom en tante zijn van Fenna!!

Es zat het dichtst bij de uiteindelijke geboortedatum, dus die mag Fenna voortaan ieder jaar van verjaardagscadeautjes voorzien. En Edouard had het bevallingsdiner goed geraden, al was het niet-eten meer uit nood geboren; Matthijs kreeg gewoon niks. Hoe dan ook, Edouard valt dus nu de eer ten deel ieder jaar voor een vurrukkullukku verjaardagstaart voor Fenna te zorgen. De rest had in ieder geval de geboorteplaats goed, of dan toch minstens de geboorte-regio. Dus dat betekent: welkom op het jaarlijkse verjaardagsfeest!

Nóg een leuk detail: Wendy en Fenna lagen op de kamer waar Neeltje en Lonneke een kleine 8 maanden geleden lagen! De eerste twee nachten was het zo rustig op de afdeling dat Matthijs mocht blijven slapen. Hij lag in 'het bed van Lonneke', waarop hij opmerkte: "Oh, dát rook ik!"

 

Welkom, nieuwe wereldburger!

Mag ik jullie voorstellen...

 Fenna Bevers

Geboren op 19 juli 2017 om 22:57u

47cm groot en 3480g zwaar

Alles is goed met moeder en kind en vader. Ze blijven nog een paar daagjes in het ziekenhuis om bij te komen en zich heerlijk te laten verzorgen.

Geslaagd!

Vandaag, na twee weken lang iedere ochtend van 7 tot 10 in het zwembad te hebben gelegen, na een week flinke griep en tóch doorzetten, heeft Pien haar eerste zwemdiploma gehaald! Wij zijn supertrots op onze turboheld!

Elsa en de vulkaan

Ik help al een paar jaar mee met DataKind Singapore, we zijn een soort pro-bono datascience organizatie. We werken met honderden professionals die zich vrijwillig inzetten voor non-profits, charities en de social sector.

Sinds de geboorte van Aiden werk ik op een super laag pitje (officieel heb zelfs ik mijn ontslag aangeboden).

Echter, toen er door het core-team een trip naar Mount Bromo in Indonesië gepland werd, kreeg ik jeuk om mee te gaan. Dit soort vakantie is niets voor Katelyn, maar het leek me leuk om Elsa eens te polsen voor een wat outdoorsy backpacker style vakantie. Elsa vindt alles prima als er maar een doosje rozijnen meekomt, en mijn collegae vonden het geweldig dat ik Elsa meenam op de trip.

En het was een mega succes. De eerste dag beklommen we meteen de vulkaan, en op dag twee gingen we de berg aan de overkant van de vulkaan op. We hadden vooral op dag één behoorlijk slecht weer (regen en koude wind), en dat maakte het allemaal wat moeilijker, en slipperiger en dus zwaarder.

Ik droeg Elsa in een soort kinderzitjerugzak (een geweldige hand-me-down van vrienden). Elsa vond het prima. Ze had het de eerste dag wat koud, maar op dag twee moedigde ze het hele team aan als een soort slavendrijver vanuit een draagtroon: "Let's go everyone! Chopchop, Raymond!" (chopchop is colloquial for hurry up)

Het laatste stuk van de vulkaanklim was een paar honderd stappen op een uitgehakte trap. Het was wat zwaarder dan ik had verwacht, met die twintig extra kilo's op mijn rug. Mijn kuiten doen nu nog zeer, alsof ik weer aan het ultra-marathon trainen ben.

En toen waren we boven.

Elsa kwam uit de rugzak geklommen om rond te kijken. Maar we bleven niet al te lang aan de top. De krater stonk ontzettend naar de H₂S, en het was er best gevaarlijk – stijl naar beneden aan beide kanten, zonder een goed beschermend hek.

Nadat we de trap af waren, besloot Elsa dat ze zelf wat ging lopen. Ze begon, eerst heel voorzichtig, maar snel steeds moediger aan haar eigen afdaling. Ze heeft een flink eind afgelegd. Tegen het einde ging ze regelmatig net iets te ver; dan versnelde ze, of ze probeerde over een iets te grote aardscheur te springen (met stevig mijn hand vast was het nooit echt gevaarlijk). Ik vond het prachtig, dit is helemaal mijn dochter. Niets van Katelyn.

Toen begon het weer hard te regenen, en werden we allemaal nat en koud en kleum. Elsa bewees wederom helemaal mijn dochter te zijn: Ze huilde van kou, en de ellende, en van de honger na alle inspanning.

Maar dat kan geen kwaad, want als je eerst wat moet afzien, dan is het extra genieten als je het daarna weer goed hebt..

Neeltje

Trumpets of joy can't be silenced

Die rare Amerikanen won't bring us down.

We kregen al een schat van een snailmail kaart, maar ik hoop dat we ervan vergeven worden, dat wij het formele nieuws doen per Internet:

Aiden is tot nog toe een heel makkelijk ventje. Dat zal wel snel veranderen, aangezien hij ook mijn genen heeft...

Het gaat verder prima met Katelyn; ze zit thuis met zwangerschap's verlof en heeft duidelijk voldoende tijd om handen:

En Elsa gedraagt zich prima als oudere zus. Dat valt ook vooralsnog 100% mee.

Grote jongens

Nog even en jullie kunnen ellenlange brieven van Jeppe verwachten!

Hij begon met 'mama'. Toen volgde 'Qin', verbeterd tot 'Pien', nadat hij 'Jeppe' had geschreven om af te kijken hoe de 'p' moest. Toen schreef hij op verzoek 'kip', 'hok' en 'piraat' (hij bedacht zelf dat dat met 'aa' moest). En daarna schreef hij uit zichzelf 'wiroltbol'.

Flinn is een beetje vervelend. Hij treuzelt terwijl we op het punt staan naar school en werk te vertrekken. Dus Peter moppert een beetje op hem. Met een sip gezichtje en een pruillip komt hij bij mij staan: "Mama, niemand houdt van mij!"

De gemeente Maastricht stelt haar inwoners nog één keer in staat een fietstochtje te maken door de Willem-Alexandertunnel die straks het vakantieverkeer naar Zuid-Frankrijk ongehinderd Maastricht laat passeren. Tienduizenden geïnteresseerden meldden zich aan. Met duizend tegelijk mochten ze per uur de tunnel door, heen en weer. Voor de eeuwigheid vastgelegd door een fietsende cameraman:

Flinn heeft een tikkeltje 'last' van grootheidswaanzin. Tijdens de fietstocht door de Willem-Alexandertunnel ziet hij een een golfkarretje, door de organisatie gehuurd om voor minder valide mensen ook een tochtje door de tunnel mogelijk te maken: "Apa kijk, een Ferrari!!
Terwijl hij rondspringt op de trampoline komt er een klein sportvliegtuigje over: "Apa kijk, een AWACS!!"

Op het kinderdagverblijf vraagt Meia aan Flinn: "Hoeveel jaar ben jij?"
Flinn, zeer gedistingeerd: "Acht-en-twin-tig."
Als Diana hem later nog eens vraagt: Flinn, hoeveel jaar ben je nou?" reageert hij nonchalant: "Geen idee."

Welkom Aiden

Op 27 oktober om 1.48h is Aiden in Singapore geboren, 3,2 kilo zwaar en 51 cm lang. Moeder en kind maken het uitstekend.

Hij is er snel bij, iedereen, ook de gynaecoloog, dact dat het nog wel twee weken zou duren. Dappere Katelyn heeft doorgewerkt tot één dag voor de bevalling.

De naam Aiden is geïnspireerd door Adrian of Adrienne (in het Engels uitgesproken hoor je de gelijkenis). Aiden krijgt ook een Chinese naam, zoals Elsa die ook heeft.

Het grappige was dat het hier nog een hele tijd 26 oktober was voordat Aiden jarig was. Bij Petra duurde dat zelfs nog een halve dag.

Dommelsa en een nieuwtje

Tijdens het afwassen wordt mijn T-shirt nat. Elsa ziet het ook: "Papa, you are so wet! You need a new diaper!"

Dat wordt nog wat, als straks het broertje erbij is.

Broembroem

In navolging van Broembroem Thijs: Broemrbroem Flinn en Broembroem Jeppe.

 

Elsa zingt nog wat

Chinese liederen... Waarvan er eentje eerst largo en later nog eens allegro (ze is ook aan het werk aan een speedbass variant).

Katelyn is aan het spelen met video software en heeft dus er wat ondertitels aan toegevoegd. Nu is alles meteen duidelijk. Oh, en xie xie betekent dankjewel...

Peoplepoll

Van leraren en leraressen tot kluizenaars en kluizenaarsters. Mooie verdeling, maar een onpollpulair topic (slechts 9 stemmen!)

Meneer sukkel en de poll gaan een paar kwartalen op vakantie. Er is een idee om in plaats daarvan een Termeer verjaardagskalender toe te voegen aan de blog. Eens kijken of dat lukt...

(edit) Ik heb iedereen die op de blog kan schrijven tevens rechten gegeven om in de kalender te poken, dus maak er wat van! Iedereen is ook nog eens gemachtigd om anderen toe te voegen, dus alle touwen zijn los. Als je moeite hebt, stuur dan gerust een mailtje naar 'sMam, die is namelijk een whizzkid met kalenders en lost dus al je problemen op.

En, voor de southpark lovers onder ons... (advertentie)

callpoll

Bellen doen we ook al nauwelijks in de familie.  Het woord 'hermit' begint steeds meer als 'Termeer' te klinken.

En na dit trieste nieuws voelen we ons allemaal weer een tikje eenzamer... Maar gelukkig is Elsa er, om ons allemaal blij te maken met een Nederlands liedje... Herken je het?

Ik hoop dat de video werkt. Ik kan hem zelf niet afspelen op mijn Linux, maar ik heb de morele stimulans ook niet echt nodig, want ik bel misschien wel 10 personen vandaag, en één daarvan is wellicht  Elsa.

Fotootje

Merel is geslaagd - champagne om dat te vieren!

En Pauwel is vertrokken naar Haïti - hij is goed aangekomen, heeft het al erg druk en vooral warm!

Bericht aan de (groot)ouders van kleine kinderen

Het lijkt nog maar zo kort geleden - Zeger als baby. De blog staat vol met kleintjes in de familie, maar kleine kinderen worden heel snel groot, dan heb je tieners in huis en voor je het weet zijn ze volwassen, gaan studeren en op kamers. En dan wonen ze ineens helemaal zelfstandig op een eigen appartement. Zeger is per 1 mei gaan samenwonen met zijn vriendin Nicole in Tilburg. De foto's zijn net na de verhuizing gemaakt, dus het is nog wat rommelig. Een leuk appartement, met een aparte slaapkamer, en lekker veel ruimte voor beide studenten.

Merel gaat overigens deze zomer ook op kamers, zij gaat naar Eindhoven.
En wij? Wij worden gewoon snel oud.

Het houdt niet op met de domme dommes...

Ik sta met Elsa op de bus te wachten. Op een grote advertentie van de Zoo wijs ik naar de verschillende dieren en geef ze ieder een naam.

Rechtsboven Ah Meng (onze beroemde orang-oetang) wijs ik naar een klein katachtig beestje. Hopend op een mau-mau, vraag ik: "Elsa, wat is dat?" Elsa wijst in plaats daarvan meteen naar de neus van de enorme mensaap en zegt met veel voldoening "PAPA!"

Tja, ... lijkt ook wel een beetje.

Elsa's eerste domme domme

Nou ja, ze zegt meestal "mah-mah", dat zit tussen "mama" en "mau-mau" (Chinees voor kat). Met mah-mah komt Elsa overal: Katelyn, de poezen, ik, een hond op straat, haar onesie... Meestal is alles gewoon een mah-mah.

Zodra ik een dag lang thuis ben, wordt alles "papa", inclusief de poes, haar been, lego etc.

Laatst zei ze opeens "tuntun" voor "button". Ze wees eerst naar de lichtknop en meteen daarna zowaar naar een knoopje aan mijn shirt! Katelyn en ik vierden dit met veel positive reinforcement. Trots wees Elsa naar de melk, "tuntun!" en vervolgens haar neus, "TUNTUN, héé!" Elsa was heel blij. Ze had een nieuw woord... voor de hele wereld!

Vandaag, na veel verbaal wijzen, testte ik haar. Met vinger naar een kat vroeg ik "Elsa, wat is dit?" "Papa!" wist Elsa, en ze zag hoe ik ietwat teleurgesteld besloten had om het maar op te geven voor vandaag. De poes voelde ook die teneur en liep dus maar weg. Elsa troostte mij een beetje: "Papa," wijzend naar het kleedje waar de poes op had gelegen, dat was vast wél correct :)

One Elsa...

Geen domme domme!

We zitten aan tafel. Pien telt de aanwezigen: 1, 2, 3, 4, 5 en dan de nog lege stoelen: 6, 7, 8. "Hee," concludeert ze, "we moeten eigenlijk met acht mensen en kinderen zijn!" Wij besluiten dit moment uit te buiten en vragen: "Hoeveel kindjes moeten er dan nog bijkomen, Pien?" Het is een tijdje stil; we horen het bijna kraken. Dan komt er een triomfantelijk antwoord: "Drie!"