Sinterklaas en Zwartepiet voor onze Albert Haard

 

 

 



Novemberdommes

Milo: “Jij bent de liefste mama, ook van Frankrijk, Colombia, Azië en van het dorp, van allemaal!”

Hij aait zijn moeders arm die zo pas is ingesmeerd: “Mama, jouw vacht voelt niet fijn door de crème.”

Papa heeft een beetje hoofdpijn, zoonlief legt een koud doekje op zijn voorhoofd. Loes: “Jeetje Milo, dat doe je goed zeg, jij kan wel een dokter worden!” Hij: “Ik wíl ook dokter worden. Oh nee! Ik wil leeuw worden.”

Milo is iets opgevallen: “Mama, als je grappig doet, kom je dan op de televisie?”

Sofía spreekt zo haar talen. Bijvoorbeeld als ze haar eten krijgt voorgezet: “Thanks for the eat!”

Wat vindt Sofía niet zo leuk op school? “Nou, dat iedereen mij zo klein en schattig vindt. Ze vinden het in de klas allemaal zo grappig dat ik kleiner ben dan de bezem.”

Matthias stelt zijn grootvader voor aan een vriendje: “Dit is mijn opa. Die heeft in militaire dienst gezeten.”

Maren, de voormalige plakvlieg: “Matthias, ik ga even op mijn eigen kamer spelen. Ik kom straks weer even bij je kijken hoe het met je gaat.”

Matthias heeft een paar dagen in Gouda gelogeerd en is daar iets heel belangrijks kwijtgeraakt: “Oma zoekt de sleutel van mijn dagboek, maar misschien kan ze hem niet vinden!”
Maren spreekt hem moed in: “Maar dan zet opa zijn geheime onzichtbare helm op!”