5 mei, maar kon ook 1 april zijn

Vanmiddag werd ik gebeld. Door Michael. Wat leuk. Ik neem op en hoor iemand verbaasd reageren dat ik aan de lijn ben. Het is Toon. Wat leuk. "Maar ik ben er ook nog!" roept een derde. Het is Edouard. Wat leuk. "Maar waarom belde jij mij?" "Ik belde niet. Ik wérd gebeld. Door jou." "Niet door mij. Mijn telefoon ging toen ik binnenkwam en toen nam ik op." "Maar wie is dit alles dan begonnen?", vragen de drie verbaasden zich af. Michael. Denken we. Want we zagen alledrie dat 'Michael' ons belde. Michael was er zelf echter helemaal niet bij. Die was in de Termeerapp iets aan het appen over taart ofzo. Mogelijk per ongeluk een groepsgesprek gestart. "Wel, nou, een fijne dag dan maar." "Ja, fijne dag! "Jullie ook." En we hingen weer op. Als het 1 april was geweest, vond ik het een zeer geslaagde 1-aprilgrap. En, ach, zo op bevrijdingsdag vond ik het ook erg vermakelijk. Zo vaak spreek ik Toon en Edouard niet.