Morgenvroeg, dinsdag om half elf, wordt opa geopereerd. Hij is er heel vrolijk onder. Hij had vandaag meer moeite met de enorme hoeveelheden laxeermiddel dan met het vooruitzicht van een ingrijpende operatie. Hij is al goeie maatjes met de verpleegsters, die erg graag voor hem zorgen. Je kunt hem niet bellen, er is nog geen telefoon op de kamers en trouwens ook nog geen tv. Het is behelpen met zo'n nieuw ziekenhuis.
Maar een kaartje komt misschien wel aan.
Adresseer als volgt:
Dhr. A. Termeer
JeroenBosch Ziekenhuis
chirurgie A7 Noord kamer 35
Henri Dunantstraat 1
5223 GZ 's-Hertogenbosch
Morgen bellen we de broers en zussen wanneer we de uitslag van de operatie gehoord hebben.
maandag, mei 16, 2011
zondag, mei 15, 2011
SIMPELE ZIEL
Er wordt weleens een ree gesignaleerd bij ons in de buurt, er woonde een grote man-ree een tijdje in het wandelpark, en het was een hele onderneming om hem daar weg te krijgen. Er werd ons verteld dat hij verdoofd en wel terug naar de Kampina was gebracht, maar ik heb daar zo mijn twijfels over. Ook over de reeen die overcompleet waren in het dierenparkje in het wandelpark. Volgens Gerrit-de-beheerder werden die verdoofd en dan naar andere dierparken gebracht. De manier waarop ze echter in de vrachtwagen werden geslingerd deed mij vermoeden dat ze hetzelfde verhaaltje vertelden aan de eveneens simpele zielen bij die andere dierkampjes.
Vanochtend rende een reetje rond op het terrein van de Gasunie, ze probeerde een uitweg te vinden, maar die was er maar eentje: door het prikkeldraad en dan de straat op. Ik belde via de politie (zeer behulpzaam!) met een wildbeheerder en die stuurde een man naar Boxtel. Deze man zei dat het dier waarschijnlijk afgeschoten zou moeten worden, maar hij deed toch een poging om het dier te pakken. Ik neem aan dat hij veel verstand had van reeen, maar zelfs IK had hem kunnen vertellen dat dat niet zou meevallen. Het lukte hem niet. Bang dat hij zijn geweer zou gaan pakken, stuurde ik twee buurmannen het veld in om te helpen: René en Peter.
Er werd een stuk gaas los geknipt in een hoek en met zijn drietjes dreven ze het beestje daar naar toe, haar vrijheid tegemoet. Ik weet niet voor hoelang, want de wildman zei dat hij per maand tientallen reeen omkomen in het verkeer en dat ze bovendien per maand ook een bepaald aantal moesten afschieten (zo heet dat, AFschieten). Ik zei dat ik toch blij was dat hij dit reetje had weten te redden, omdat ik het al de hele morgen had zien rennen en er aan gehecht was geraakt. Toen ik de drie kerels met zeer verbaasde blik naar me zag kijken, had ik daar wel een beetje spijt van. Maar ik meende het wél!
Vanochtend rende een reetje rond op het terrein van de Gasunie, ze probeerde een uitweg te vinden, maar die was er maar eentje: door het prikkeldraad en dan de straat op. Ik belde via de politie (zeer behulpzaam!) met een wildbeheerder en die stuurde een man naar Boxtel. Deze man zei dat het dier waarschijnlijk afgeschoten zou moeten worden, maar hij deed toch een poging om het dier te pakken. Ik neem aan dat hij veel verstand had van reeen, maar zelfs IK had hem kunnen vertellen dat dat niet zou meevallen. Het lukte hem niet. Bang dat hij zijn geweer zou gaan pakken, stuurde ik twee buurmannen het veld in om te helpen: René en Peter.
Er werd een stuk gaas los geknipt in een hoek en met zijn drietjes dreven ze het beestje daar naar toe, haar vrijheid tegemoet. Ik weet niet voor hoelang, want de wildman zei dat hij per maand tientallen reeen omkomen in het verkeer en dat ze bovendien per maand ook een bepaald aantal moesten afschieten (zo heet dat, AFschieten). Ik zei dat ik toch blij was dat hij dit reetje had weten te redden, omdat ik het al de hele morgen had zien rennen en er aan gehecht was geraakt. Toen ik de drie kerels met zeer verbaasde blik naar me zag kijken, had ik daar wel een beetje spijt van. Maar ik meende het wél!
Abonneren op:
Posts (Atom)