een kijkje in de correspondentie van A3n en RJ

(door Margriet)

A3n stuurde via de post een kaart aan Roelof-jan. Ze wilde de post van Nederland naar Frankrijk testen. RJ stuurde de volgende e-mail terug. Ik heb hem ongewijzigd overgenomen, als je iets niet begrijpt is het handig om het hardop voor te lezen. En soms is ie gewoon onverstaanbaar.

Bonsjoer bel-zeur,
Je peut ecrire toi un e-mel en francais, mais malheuresement ca ne va pas. En effet parler le francais c'est pas quelque chose grand choose pour moi, mais ecrire c'est un frais couchemare. Bain, comme ça j'écrit seulement un e-mel en ollandais/brabansons.
Betreffende de door u aan mij verzonden kaart. Antwoord op de eerste vraag (komt ie aan?) à nee. Ik heb gedurende enkele dagen nauwlettend het gewicht van de kaart in de gaten gehouden, maar hij komt niet aan. Tweede vraag (hoe lang doet ie erover) is geen eenduidig antwoord te geven. Het begrip “lang” in samenhang met tijd is in Frankrijk zeer lastig te definieren. Voorbeelden:
- de notaris zou na het tekenen van de akte het eigendomsbewijs toesturen (april 2010), nog niet gebeurd;
- begin juli de deuren en ramen besteld (dat gaat wel 6 weken duren!), tot op heden geen informatie van die kant;
- 's avonds belt de burgemeester: morgen moet u rioolbuizen en installatiemateriaal leveren want wij gaan aan de weg werken; een week of 3 later komen ze een keer langs (hadden nog niets geregeld).
In Nederlandse termen is de kaart afgelopen zaterdag aan gekomen. Althans toen heeft Jan-flip de kaart achter het badkamerraampje gestoken. Mijn post komt namelijk bij jan-flip aan omdat de postbode weet dat ik daar tijdelijk woon en het dus wel handig vindt om alles daar te droppen. Maar dan blijft dus de vraag: verwerkt jan-flip de post van zijn huurders op dezelfde dag, danwel spaart de postbode mijn post altijd een week op?
Concluderend: je moet geen vragen stellen die in Frankrijk niet te beantwoorden zijn.

Mijn leven hier verloopt nog steeds zeer aangenaam en ik hoop voor jou hetzelfde,

Houdoe, uw bo-frer RJ

Jeroen vertelt

Eerst dacht ik dat ze het over Marleen had, maar ze bedoelde zichzelf: "Malijn"

Als je nu denkt dat ze een strak lambdicisme heeft, heb je het mis. Het klopt dat ze de R niet zegt, maar die is lang niet altijd vervangen door de L.

Als we buiten ons ommetje maken, 's avonds, wandelen we (Lalalala) naar de boten (Bote!); zien we daar meeuwen (Mone!) of kraaien (Kwaaie!) vliegen (Lieje) en gaan we via de brug (Bloewe) naar de Chinees (Nees); kijken we daar eendjes (Akwaak) die er soms wel een stuk of vijf (Twee!) zijn; zien we misschien iemand (Mens) die zijn hond uitlaat (Eén hmm hmm hmm) en gaan we naar de molen (Mole); maar letten we op voor de auto's (Soso / Auto) en de fietsen (Lietsje); terwijl we juichen voor wielrenners (Lietsje) en bang zijn (Bang... Eng...) voor het geluid van een brommer (Blommel) of motor (Blommel). Als we geluk hebben horen we nog de bellen van de spoorwegovergang (Hore!) en zien we een trein (Tein zien... Mense in... Pappa) en gaan we na ons ommetje nog even kijken bij de grintbak op de hoek met mooie stenen (Tene) en genieten van alle auto's die mooi (Mooi) zijn omdat ze oranje (Eno) hebben, hun knipperlicht althans. Soms zullen we na afloop nog wat rozijntjes (Zijne) eten, zodat we met recht kunnen zeggen dat we van ons avondwandelingetje hebben genoten (Lekke leuk!).

DE OUDE BOOM ACHTER TAULE (geschreven door A3n, op de blog gezet met foto's door Margriet)

Het is een prachtige plek, dit oude huis dat Taule heet. Margriet en Roelof-jan verlangen er naar om erin te kunnen wonen, midden in de zon en de druiventrossen, de heuvels en de vogels. En bij de oude boom achter het huis. De meeste mensen zouden ‘m omhakken, zo’n boom. Hij staat midden op de plek waar eigenlijk een gazon hoort te liggen. Of een zwembad. Of minstens een bloemperkje. Maar in Taule staat ie nog, die boom.
Volgens Margriet is het een es, en da’s best een korte naam voor zo’n grote plant. Ik heb ‘m op het moment dat ik dit schrijf, heel hard nodig, want het is de enige plek die wat schaduw geeft. Margriet heeft geen moeite met het warme zonnetje op het bordes, en Roelof-jan klust in het koele binnen een badkamer in mekaar.

Ik zou daar ook wel willen zitten, maar dan moet ik andere schoenen aantrekken, omdat er grote kluiten kleimodder kleven aan de schoenen die ik nu aan heb, en een extra paar heb ik niet bij me. Overigens wordt je door die modder zo’n centimeter of 5 groter, en dat is voor zo’n kort mens als ik, best een leuke gewaarwording. Kan ik ook eens op iemand neerkijken.
Ik weet niet of de boom ooit geplant is door ’n vorige bewoner: “vrouw, ik heb ’n beumke gekregen van de buurman, zoek maar ’s een mooi plaatsje op”,of dat ie gewoon is aan komen waaien.
Al vroeg begon de stam jonge takken te krijgen, hij was toen nog geen twee meter hoog, en eigenlijk is ie dat nu nog steeds, al zijn al die jonge takken nu flinke jongens geworden. De stam is er ook een beetje scheef van gaan hangen. Aan een van de grotere takken hangt een stevig touw. Mogelijk heeft daar een jongetje aan geschommeld.
Ook het huis heeft waarschijnlijk zware tijden meegemaakt, het ziet er ouder uit dan de anderhalve eeuw die Roelof-jan schat. Het zal hier geen vetpot zijn geweest voor de bewoners.
Yves de buurman is hier opgegroeid, hij woont nu verderop in de straat en maakt wijn en floc van zijn druivenoogst. Zijn naam prijkt op de flessen. Desondanks is Yves bijna failliet.
Later woonden in dit huis een moeder met haar zoon. Die zoon woonde in een slaapkamertje waarvan nu het plafond zowat op de grond ligt, en er blijkt, na hem, ook een uil te hebben gewoond. Het huis krijgt een flinke opknapbeurt, die is straks alle kommer vergeten: een schotelantenne hangt er al,

en dan komen er nog verwarmingen, nieuwe vloeren en plafonds, ramen en deuren, en twee picobello keukens en twee badkamers en straks wordt de kamer van die jongen en de uil ook helemaal opgekalefaterd door Roelofjan.

Alleen die boom blijft dan dezelfde, en kan zich misschien nog iets van vroeger herinneren. Wie weet klom die knaap er wel eens in om te zien of hij over de heuvelrug de Pyreneeën kon zien, en verlangde hij naar een toekomst ver weg van dit eenzame huis.
Misschien was hij al op weg naar die toekomst toen hij met zijn motor verongelukte.


Ik zei tegen Margriet dat ik klaar was met mijn stukje over de boom.
Wat denken jullie dat ze toen zei?

Broertje (of zusje)

Zo, Femke is geboren en het volgende achterkleinkind van Opa(p)(a) kondigt zich alweer aan.
Nee niet bij mij, maar namens Dirkje en Marc hierbij het bericht dat Noah ongeveer begin mei 2011 een broertje of zusje mag verwelkomen!!

De eerste 13 weken werden goed doorstaan ondanks de bijbehorende in meer of mindere mate aanwezige misselijkheid en op de echo bleek het een echte spring in het veld.