lieve zoete plaatjes

Zo, tijd om wat achjes en ochjes te oogsten. Wij hebben namelijk een kat:

 

Noessie.

 

Noessie is een kruising tussen een Perzische kat (lang haar met geen neus)

en een Britse Korthaar (brits... met kort haar).

 

Deze kruising wordt ook wel 'Exotic' genoemd en staat bekend om haar zeer lieve gedrag. Bijt niet, krabt niet, loopt niet graag weg van huis. Noessie lijkt daarmee nog het meest op een soort schoothondje in poezekleren.

 

Tot zover nog weinig 'ach'. Ook niet als ik vertel hoe krols ze wel niet was, afgelopen zomer.

 

Dan maar een fotootje.

 

Noessie in de vorm van een hartje:

Ze heeft ook een heel schattige, kleine poezenmand:

 

En toen waren daar ineens twee jonkies!

Tja, en dan wordt het toch echt wel heel erg schattig!

Net twee kleine ratjes (oh nee, dat is niet schattig, gauw maar weer terug naar de plaatjes!)

Je kan er uren naar blijven kijken (al moest deze foto eigenlijk een kwartslag gedraaid).

 

Maar dat poezemandje is toch veel te klein?



Eigenlijk wel, dus dan maar in een grotere doos met een wit kleedje.

Om opnieuw uren naar te liggen kijken.

 

 Schattig...

 

En dan mogen we ze ook nog af en toe wegen. O, kijk, na twee weken gaan zelfs de oogjes al een beetje open. Hoe LIEF!

 Iris ook nog even vasthouden - hihi, dat kietelt!

 

 

 

 En voor de vorm nog even eindigen met een zoet hartje:

Een spannend avontuur

Op de eerste dag van de herfstvakantie trekt de BSO er met een groep van 30 kinderen, inclusief Pien, Jeppe en Flinn, op uit. Met de trein van Bunde naar Maastricht, vervolgens te voet van het station naar de Maas, daar de boot op om in Sint Pieter weer aan wal te gaan en de grotten in te duiken. Tot overmaat van feest mogen Flinn en Jeppe die avond ook nog bij Apa en Ama slapen. Omdat ik toch wel nieuwsgierig ben hoe ze het gehad hebben, bel ik ze even. Jeppe komt aan de telefoon en vertelt lang en uitgebreid over het avontuur dat hij beleefd heeft: "En toen waren we in de grot en moesten we tegen de muur aan gaan staan maar ik had mijn  spidermanpak aan dus bij mij deed het geen pijn en toen deden ze het licht uit en moesten we steeds ja roepen want dat was de naam van onze groep en toen riep ik dat ook maar ik vond het wel een beetje eng want ik was een beetje bang en toen deed Bas zijn lichtje aan want die was bij mij maar alleen maar een heel klein beetje aan zodat je nog bijna niks kon zien en... nou, waar was ik?"
Het verhaal gaat verder waar het gebleven was: "en toen gingen we allemaal weer uit de grot en toen mochten we weer op de boot en nu gingen we ook weer in de trein maar het was een andere trein want eerst kon ik niet zitten maar nu wel want nu waren er stoelen en... hé, ik heb mijn sokken verkeerd om aan!"
Vervolgens komt Flinn ook nog even vertellen: "Ik was op de boot en met de trein en in de grot en nou gaan we met de treinen spelen" waarop hij, met de telefoon in zijn hand, aan de slag gaat om een mooie rails te bouwen. Het was een dag vol avonturen!