Nieuws uit Nieuw-Vennep

In het kader van nieuws (zie ons mam), ook even een bijdrage uit NV.


Nav van ons mam die rent: Pauwel rent al jaren en heeft afgelopen maand voor het eerst sinds lange tijd weer aan een wedstrijd mee gedaan: de '16 miles van Antwerpen'. Nou ja, wedstrijd, alleen de eerste 300 renners maken er echt een wedstrijd van, de rest doet het vooral voor eigen plezier, zo ook Pauwel. We hadden prachtig weer en het was erg gezellig en druk (meer dan 10.000 lopers!).

En toen was het weer koninginnedag. Ik hou er helemaal niet van, maar de kids vinden het geweldig om hun rommel te verkopen. Het leverde alles bij elkaar toch nog 20 euro op, die paar uurtjes waren dus de moeite waard geweest. En Merel heeft slechts één paard erbij gekocht. Andere jaren worden alle markten afgestruind voor speelgoedpaarden in alle vormen en maten. Ach, tegen de tijd dat ze ze beu is kan ze de paarden waarschijnlijk gemakkelijk aan een volgende verslaafde doorverkopen.

In de meivakantie hebben we vooral niets gedaan. Nou ja, niets? We zijn een dagje naar Walibi geweest, waar het ondanks de meivakantie rdelijk rustig was, dus geen extreem lange wachtrijen. Zeger heeft een zwemwestrijd in Gent (Belgie) gezwommen en nog maar weer eens een medaille gewonnen. Merel heeft tenslotte haar eerste Paardrij-diploma gereden. Ze zag er prachtig uit (zie foto) en ze was redelijk nerveus. Maar alles goed gedaan en geslaagd!


En intussen is iedereen weer terug naar school en werk, op naar de zomervakantie!

Nieuws uit Oudenbosch

A3n en ik hadden het er over dat onze blog wel een heel goede vervanging is voor de krant, maar dat we het ‘nieuws’ een beetje missen. Omdat er niet meer eens in de zoveel tijd een eindredacteur is die om kopij vraagt, heb je niet zo de neiging je gewone dagelijkse nieuwtjes te vertellen. Dus sprak ik met A3n af dat ik ook weer in het gewone gebabbel van vroeger zou vervallen. Dat was een maand geleden. Maar ik heb het zo vreselijk druk gehad, dat ik er nu pas aan toe kom.

Waarmee ik het zo druk had? Wel om te beginnen natuurlijk met mijn nieuwe hobby: hard lopen. Ik loop om de dag 30 minuten hard. Met warmlopen en alle rek- en strekoefeningen ben ik een uur bezig. Daarna moet ik nog douchen, dus er gaat heel wat tijd in zitten. Maar ik ben inmiddels verslaafd, dus ik kan niet anders. Ik ren nu op de openbare weg, een rondje Bosschendijk of een rondje Zandstraat is precies 30 minuten. Lekker ’s morgens heel vroeg als de zon nog heel laag staat. Erik loopt op zijn eigen muziek (hij heeft hele theorieën over het ideale ritme) maar ik loop op het ritme van de tjiftjaf. Ik heb ook geprobeerd op het tempo van de koekkoek te lopen, maar dat was zelfs voor mij te langzaam. Vandaag heb ik nieuwe schoenen gekocht en al een beetje in de winkel uitgeprobeerd. Heerlijk, alsof je op lucht loopt (is ook zo). Alleen juist vandaag regent het en ik mag ze pas uitproberen als het droog is. Afkicken, dat is het.

Verder heb ik het natuurlijk heel erg druk met de tuin. Er komt een groot deel nieuwe border en de planten daarvoor staan al in slagorde klaar. Maar eerst moet daar het gras helemaal verdwenen zijn. Dan moet ik natuurlijk ook vele rondjes wandelen om al mijn favoriete planten, struiken en bomen te zien uitlopen en bloeien. Ik heb heel veel planten die me aan iemand doen denken. Natuurlijk komen de meeste planten van spap, dit jaar extra veel want ik heb zijn hele border hiermee naartoe genomen. Maar ik heb ook een rode akelei (een? dertig zal je bedoelen) ooit gekregen van Marleen. De daslook en een schattig doveneteltje komen van Beppie. Bij preitaart denk ik aan José – oh sorry dat is geen plant. De varencollectie komt voor het grootste deel van Ineke. Allemaal goede redenen om aan hen te denken! Het fluitekruid is opgedragen aan de moeder van Peter, die kon daar zo van genieten.

Voor het eerst sinds we hier wonen, zijn er konijnen. Meteen maar een hele familie, die een prachtig hol uitgroeven en vervolgens weer met zand dichtmaakten, wat een zeker teken is dat ze jongen hebben. Geen probleem, volgens de jager, want jonge konijntjes kun je makkelijk pakken. Ja pakken, zeiden we tegen elkaar, maar wat moeten we er dan mee? Nu zien we elke dag wel ergens een klein konijntje wegschieten. Gelukkig hebben we ook nog een norse, gevaarlijk uitziende zwart-witte kat die ze achterna zit. Nee, dat is niet Elmer, die is inmiddels enigszins dement en de zwart-witte kat stapt onderhand over hem heen om te gaan jagen. Misschien gaan de konijntjes dan toch maar verhuizen naar een ander plekje.

Zo dit was wel voldoende gebabbel zonder inhoud, groetjes, Margriet

Poth and Mango Mucho

Lekker, koffie op een terrasje...

flap... Flap... FLAP... KABOEM!!...

Mango Mucho (of is het Mango Mucha?) kwam letterlijk uit de lucht gevallen. Hij was erg in de war en zag er nogal slecht uit. Hij had allerlei insecten over zijn rug kruipen en hij was in diepe shock.

Twee plastic handschoentjes, een kartonnen doos, een paar telefoontjes, een aardige dieren arts en een heuse 'chemical-warfare' behandeling op de rug van Mango Mucho later hadden we een tussenstand: Mango Mucho heeft al twee dagen niet gegeten. Een orphan. Op zijn eentje is hij prooi voor de kraaien en de mynahs.

Zijn dieet is precies hetzelfde als dat van Poth: fruit en insecten. Dat komt mooi uit. De arts heeft ons wat krachtvoer gegeven. "We kunnen dat krachtvoer ook aan Poth geven," aldus de arts, "maar de vogels moeten weten wat ze uiteindelijk in het wild gaan vangen, dus krekels zijn nog steeds nodig." Kreun...



Twee sun-birds (een soort lokale Kolibries) zijn inmiddels begonnen met een nieuw nest in mijn ficus (gelukkig staat die nu op het terras en niet meer in de woonkamer). Het houdt niet op... Voor een betere (en meer prozaische) beschrijving zie Katelyn's blog.

Ik heb een vogelflat!