Julia: "Kun je niet slapen Sophia?" Sophia: (zeurderig) "Neee..." Julia: "Denk maar aan konijntjes, met je ogen dicht." Sophia knijpt haar ogen stijf dicht. Halve minuut later.... slaapt.
Sophia heeft haar eigen aanduiding verzonnen van de personen om haar heen. Zelf is ze nog steeds Tatia, maar verder heb je Opap/Totap, Juliap/mamap, Elisap en papap. Sophia: "Neee! Niet papap! Saschap!"
Sophia is keihard. Julia brengt Sophia naar opa en zegt huilerig: "O Sophia! Ik ga jou missen!" Sophia vrolijk: "Ik niet!"
Sophia voedt opa op. Als die zijn telefoon pakt tijdens het zoveelste "we-gaan-wandelen-met-de-popjes"-spel, duwt ze het apparaat weg: "Die niet."
Sophia valt vaak op de fiets in slaap. op de terugweg naar mamap en papap. Dus opap schrikt zich een ongeluk als er achter hem ineens wordt geroepen en wild tegen zijn rug wordt aangeduwd: "Opa! Opa!! Stop! Kijk!" Meteen gestopt natuurlijk. Wat is er aan de hand? Sophia wijst: "Kerstlichtjes...."
Nieuw spelletje met de popjes. Ze mogen niet op het dak van het Fischer Price huisje. Althans, dat "zegt" het mama-popje, "te gevaarlijk". Opa stelt vaak voor om het stiekem wél te doen als het mama-popje even niet kijkt, maar wordt altijd gecorrigeerd door het popje van Sophia, dat graag erg braaf is. Vreemd dus om te zien dat het popje van Sophia door haar naar het dak wordt bewogen, zodat het er half óp ligt... Opa pakt het mama-popje dat aan komt "lopen": "Deu! Deu! Deu!" (het ruzie-geluidje). Maar ach, Sophia schiet meteen in paniek en gaat huilen. Het popje wás niet op het dak. De voetjes staken nog over de rand... Het was ook wel laat in de middag voor een deu-deu-deu.
De juf van de peuteropvang was erg trots op Sophia, ze was een groot meisje geworden: ze had haar speeltje teruggepakt dat een ander kindje had afgepakt. Én ze had met haar handje rustig een jongetje weggeduwd die te dicht tegen haar aan ging zitten. Juf had haar geleerd "stop" te zeggen, met gespreide vingers naar voren.
Naar opa luistert Sophia beter dan naar mama en papa. Julia zet dit als "hack"in. Ze wil naar de w.c. maar dat mag beslist niet van Sophia. Julia met opa-stem: "Nou eh, dan ben ik opa. Ik ga maar eens lekker theedrinken. Maar eerst ga ik eens lekker plassen."Ja, da's dan ineens geen probleem meer.
Mama mag de nacht-onderbroek niet aantrekken. Papa ook niet. Opa? Ook niet. Huh, echt niet? Nee, beslist niet. Wat nu? Opa krijgt een grote knuffelbeer in handen gedrukt. Die mag het - met veel berengemopper en hilariteit bij Sophia - wel.
Sophia gaat nu steeds meer spreken en wordt ook erg nieuwsgierig: "Waarom zijn de eendjes in de vijver? En waarom daar en niet in een andere vijver? En waarom gaan ze nu weg? En waarom zitten er in de andere vijver géén eendjes?" Echt de dingen die je in je leven als eerste opgehelderd wil zijn.
