Nieuwe domme domme producent

Het moest er een keer van komen. Na lopen rennen en klimmen komt nu ook het praten en kletsen bij Job een beetje op gang. Kletsen is misschien een iets te groot woord maar er komen (in ieder geval voor mij) verstaanbare woordjes uit.
Hierbij een klein overzicht van Job's huidige vocabulair:
Papa en opa is natuurlijk vrij vanzelfsprekend (dat mama en oma vaak met dezelfde benamingen worden aangesproken laat ik bij voorkeur achterwege. Ook de poeke (Puckje) is redelijk duidelijk. Met auto en bal kan niet zoveel fout gaan. Maar bij kikke pape en kaap wordt het al lastiger (drinken of kikker slapen en schaap). Bij het woord jees moet je erbij denken dat Job met een boek (bij voorkeur zo groot als zijn eigen romp) door de kamer rent en bij je op schoot kruipt. Heppe heeft ook een dubbele betekenis nl helpen en hebben. Dan zijn daar de diverse dieren als bie woewoe en wowoja (beer hond en vogeltje). Poes en paat (paard) zijn weer redelijk verstaanbaar. Het woord eet heeft 3 betekenissen nl eend eten en heet.
Bij het puzzelen roept hij make als het niet lukt!
Beetje vroeg nog voor complete verhalen daarmee gepaard domme domme's maar het begin is gemaakt!

Groet
Klaartje

Zebbie en de Kip

Half acht in de doodstille vrieskoude zondagochtend, nog maar nét licht, de hele straat slaapt nog, behalve Zebbie en ik dan, wij zijn al op pad. Rondje Essche Heike vijver, daarna rondje dierenpark. Daar hebben ze pas een stel nieuwe kippen nadat de vorige kudde (inclusief de pauwen en een groot aantal eendjes) gestolen was. Een van die kippen had het daar niet zo naar haar zin en besloot de wijde wereld in te trekken. Zebbie kwam haar tegen onder een rododendron en toen was het in ieder geval geen doodstille ochtend meer. Kip in paniek, A3n in paniek, en Zebbie enorm in haar schik: "Kip ik heb je! Ho, daar ga je weer! Probeer je te vliegen? Trek ik een veer uit je staart!" Enzovoort. Het duurde allemaal heel kort. Een halve minuut. Einde kip? Nee, hoor.
Kip besloot om niet meer te vluchten en bleef staan. Zebbie ook. Ik riep haar met schorre stem (dat zal zo te voelen nog wel even blijven) en toen moest ik hardop lachen. Niet alleen Zebbie kwam rustig naar mij toe, ook de kip, gewoon nààst Zebbie, alsof ze dikke vriendjes waren. Ze was een kippenkop groter dan de rug van Zebbie.