Sofía vertelt dat ze een meisje heeft leren kennen met een “vissenhuid” en Loesje vermoedt dat het misschien psoriasis is. Sofía kijkt bezorgd. Loes: “Maak je maar geen zorgen, dat kan je niet zomaar krijgen, daar word je mee geboren.” Sofïa: “Ach, een beperking. Mag ze dan ook meedoen aan de Paralympische Spelen?”
Loes en E praten tegen elkaar. Sofía, één kamer verder, “Hé, jullie praten
toch niet over mij? Ik heb jonge oren hoor!”
Camilo: “Ik wil drie dingen worden: politie, brandweer en eh... eh...
zangeres!”
Camilo speelt buiten met een groepje jongetjes uit een andere buurt, dus die kent hij nog niet. Na een tijdje krijgt hij door hoe ze heten. “Mama, die jongen heet Appel.” (Abel)
Camilo vertelt over de ochtend op school. Lilly was jarig. Hij: “Maar, zó
gek, Lilly koos een Cars-kaart in plaats van een Unicorn-kaart!” Sofía, serieus, “Misschien wordt ze transgender.”
Sofía wil niet dat haar vader meegaat naar hockey, omdat hij volgens haar veel te veel aanmoedigt. Haar broertje snapt het niet. Sofía: “Milo, als je zeven wordt, ga je die schaamte echt voelen voor je vader als hij met zijn toeterinstrument bij de hockey staat!”
Maren is al uren in haar eentje op haar zolderkamer aan het spelen. Emma roept naar boven: “Gaat het goed daar?” Ze roept terug: “Het gaat allemaal goed hier! Je hoeft niet te komen voor een probleem. Je mag lekker daar blijven!”
Matthias' grote dag is dan eindelijk daar! Om 7 uur klinkt vanuit de ene slaapkamer naar de andere: “Maren! Mijn verjaardag is aangebroken!”
Matthias was jarig in het weekend, op woensdagmiddag vertelt Loes tegen Milo dat zijn neef nu zijn feestje viert. Milo wil weten wat ze op het feestje gaan doen. Loes: “Ik weet het niet precies, heeft hij het niet tegen jou gezegd?” Milo: “Nee, hij zei alleen ‘in het bos’. Misschien dacht hij dat het te heftig was voor mij!”
