Onverwacht bezoek!

En in het nieuwe huis in Ypenburg kwam er zomaar ineens hoog pikzwart bezoek voor Sofía aan de deur!

Zingen en dansen voor de Sint

Marijntje (grijze jas, rood pietenmutsje met oranje veer) en Femke hebben hun pepernoten (en cadeautjes) ook goed verdiend. Ze dansten en zongen op school voor de Sint.

Niet goed te horen, maar Femke zong samen met haar vriendinnetje Madelief een eigen liedje waar ze zelf veel lol om hadden:

 

Sinterklaas kapoentje,

Gooi wat in mijn schoentje,

Gooi wat in mijn laarsje,

We zullen grabbelen als kikkers!

 

(En daarna volgden nog vele andere varianten.)

Sinterklaas in Den Andel

Veel zingen en verlanglijstjes in de schoen. Wat stond er zoal op de lijstjes: "Tji-tji-birds" en een flying fairy. Wel, de Goede Sint heeft het gevonden en de kleintjes voor hun zingen beloond.

Wat is een tjitjibird (digibird), kijk hier: https://www.youtube.com/watch?v=jXznbvx5UEI
Wat is een vliegend feetje, kijk hier (voor de grap in de taal die Esmeralda zo prachtig vindt om het contrast met de werkelijkheid te versterken): http://www.bing.com/videos/search?q=flying+fairy+reclame&FORM=VIRE1#view=detail&mid=28A9182D3BE92232BC8628A9182D3BE92232BC86

Die digibirds zijn een groot succes! Je fluit ertegen en ze 'zingen/fluiten' terug. Het geluid vind ik een beetje typisch voor dit soort zangvogeltjes, maar dat zal 'liefste interactieve vogeltjes' eigen zijn, denk ik. De rest van de avond wendde vooral Femke zich steeds tot dit speelgoedje, floot en danste erop los.

zie zo ook hier:

Maar die flying german had eerst grondige bestudering nodig. Opladen van adapter, opladen van fee, aanzetten, uitzetten, opnieuw aanzetten, draadje verbinden en loskoppelen. Uiteindelijk was Es eruit en konden Marijntje en Femke ook met dit cadeautje spelen.
(tip: zet geluid hard voor het mooiste effect)

Nog een poging:
(tip: zet geluid nu weer zacht!)

Nee, laat maar, die fee mag terug naar Spanje.

En Iris? Ach die zag haar voorraad toekomstig (geschikt) speelgoed groeien. Die vond alles best!

Oh, kom maar eens kijken!

Wie ziet hoe er tegenwoordig geoefend wordt, die verbaast zich niet over het tempo waarin die kleintjes de liedjes leren!

Dag Sinterklaasje!

De kleine bedzanger is ook nog flink aan het oefenen. Moet zo te horen nog wel wat doen aan zijn toonvastheid!

Dank u Sinterklaasje!

Tijd voor een wat vrolijker bericht na het vorige trieste bericht (blijf het maar goed in de gaten houden, A3n! Ik hoop dat je samen met Peter wat ellende kunt voorkomen!).

Sinterklaas kwam langs bij Jeppe en Flinn. Die laatste moest er niet zoveel van weten, al was hij best blij met het zakje pepernoten dat hij kreeg. Hij begon eraan door het plastic heen. Maar Jeppe heeft zijn zakje snoepgoed echt verdiend!

HET SPOOR

Er zullen betere plekjes zijn om te wonen dan langs de spoorlijn, maar ik woon er, met wat onderbrekingen, al sinds ik 20 was, een halve eeuw dus. In het begin zullen de treinen me wel uit de slaap hebben gehouden, nu vallen ze alleen op als we op het balkonnetje of in de tuin een gesprek willen voeren. Ik heb heel wat kleine gastjes meegenomen naar de overweg om te zwaaien naar de machinist, heel vaak kregen we een tuutje terug als antwoord. De straat is een stuk drukker geworden sinds puppy Tosca zonder riem met papa naar het visven ging. De vissen kregen nogal lang de aandacht van papa, Tosca kreeg er genoeg van en ging alvast naar huis. Midden op de spoorlijn aarzelde ze en ging er bij zitten, totdat een passerende politieman te paard haar oppakte en naar een schuldbewuste pap bracht. Nu moet ik bij het uitlaten van Zebbie en Hera, smorgens rond zeven uur in het pikkedonker, mezelf behangen met lampen om op te vallen voor het snelverkeer. Dat moet ook bij het uitlaten 's avonds als half Boxtel gaat voetballen op de nieuwe velden aan het Essche Heike. De laatste jaren wordt onze spoorlijn ook gebruikt om een einde aan het leven te maken. Dit jaar drie keer. Alle drie de keren betrof het de trein van rond zeven uur, de drukste tijd van de dag. Dat is de tijd dat buurman Peter en ik met onze hondjes, Tim, Zebbie en Hera een rondje park maken. We zijn er nooit direct getuige van geweest, maar toen wij merkten dat er iedere keer een autootje geparkeerd stond aan onze kant van de spoorlijn, besloten wij om dat eens in de gaten te houden. Zo hebben we zeker een kwartier de wacht gehouden bij een auto die uiteindelijk van een jogger bleek te zijn. Bij een van de tragische incidenten hebben Peter en ik het verkeer een beetje geregeld toen de slagbomen naar beneden kwamen (drie spoorwegovergangen zijn dan afgesloten) totdat de hulpdiensten kwamen.
Vanwege mijn gordelroos lig ik tegenwoordig nogal vroeg in bed, dus Peter moest een paar dagen geleden in zijn eentje een auto in de gaten houden. In de geparkeerde auto zat een man die nogal druk bezig was met iets wat Peter niet goed kon zien. Er passeerden verschillende treinen, er gebeurde niets. Peter besloot naar huis te gaan. Voordat hij thuis was, passeerde de betreffende auto hem. Dat stelde hem gerust: niets aan de hand. Hij was zo´n tien minuten thuis toen hij de sirenes hoorde. Dit keer betrof het een overspannen jonge moeder van twee of drie kleine kinderen. Of zij iets te maken had met de man in de auto, weten we niet. 

E-poll-a

Geen roze meer. Fijn. Maar, de poll is nu weer onleesbaar. Oh, dat was deze keer misschien maar goed ook.

Koffieconcert

De concerten die ik op school organiseer worden tegenwoordig wereldwijd uitgezonden via web-TV. Ik was vergeten om jullie uit te nodigen voor de live-registratie van vanochtend, maar indien je er kennis van wil nemen hoe zoiets gaat, de opname staat natuurlijk ook gewoon online. Dit is het koffieconcert, een 20-jarig jubileum. Ik hoop de 25 nog te halen voordat ik de lier aan de wilgen hang.