Sophia domme dommes

 Sophia heeft sinds haar ziekenhuisavontuur een flinke sprong gemaakt. Ze stelt voortdurend vragen en babbelt honderduit. En dat begint al vroeg op de dag. Om 05.30 schuift ze de gordijnen open: 
"Hm, even kijken of het overdag is... Ja! Opstaan! Opstaan! Het is geen slaapjestijd!"

Opa schept op en schept op: "Kijk eens wat opa lekker heeft gekookt! Opa is de beste kok. Goed gedaan opa, je bent fantastisch! Vind je opa ook een superdepuper-opa Sophia?" 
Sophia: "Ja... maar wel een beetje dom."

Sophia en opa wandelen vaak door de botanische tuin. Die is wat romantisch aangelegd, met een flinke vijver, een bosgedeelte en een "berg" van echte rotsblokken en met een waterval, bergbeekjes en vele bergpaadjes. Opa noemt een ingeslagen pad wel eens een "geheim paadje". "Geen idee waar die naartoe gaat. Misschien komt ie wel uit bij de waterval, of in het heksenbos, of bij de wolf! Geen idee." Maar dat had opa even niet scherp, toen Sophia vroeg: 
"Waar gaat dat pad naartoe?" 
Opa: "Naar de vijver." 
Sophia: "Nee, die gaat niet naar de vijver..." 
Opa: "Jawel hoor, ik zie de vijver da..." 
Sophia: "Nee opa! Nee! Die gaat niet naar de vijver! Weet niet waar die naartoe gaat! Geen idee!"

Mama: "Hé Sophia, zullen we samen gaan spelen?" 
Sophia: "Nee! Niet mama! Papa!" 
Papa: "Ja, maar ik ga weg, ik moet werken." 
Sophia, bijna in tranen: "Maar... maar... dan ben ik helemaal alleen..." 

Even een momentje nadenken en dan heel lief: "...mamaaa...?"

Sophia wordt misschien een echte Termeer:
Julia: "Hoe vond je de muziekles Sophia?"
Sophia: "Niet leuk. Daar ga ik NOOIT meer naartoe."
Julia: "Maar vond je de spelletjes dan niet leuk?"
Sophia: "Die wel. Maar er waren allemaal ménsen."

Sophia heeft flink met brood zitten kruimelen. 

Sascha: "Oh, jetzt muss ich wirklich staubsaugen, auch wegen Elise."

Sophia houdt haar handen voor haar ogen: "Nee! Ik wil geen herrie!"

Maar het moet echt van papa: "Es muss leider sein." Hij ruimt de tafel eerst op.

Intussen heeft Sophia snel de trapkast geopend en met behulp van haar opstapje een stoffer en blik gehaald. Ze gaat aan de slag en zegt tegen Sascha alleen: "Ha ha!"

Sophia kijkt dromerig naar de Waal, die voor haar huis langs loopt. Ze wijst in de lucht: 

"Als ie daarboven in de lucht zit, dan kun je hem niet zien." 

Iemand heeft haar vertelt dat wolken van water zijn. 

Julia: "Elise mag geen rozijntjes, want zij is nog een baby. Toen jij baby was, mocht je ook geen rozijntjes."

Sophia denkt even na en zegt dan: "Toen ik baby was, was er niemand een kind."

Sophia is fan van Jip en Janneke: "Ik wil op de piano klimmen, net als Jip!"

Julia: "Maar dan val je van de piano, net als Jip."

Sophia: "Maar dan kan mama mij even vasthouden?"

Julia: "Maar als jij op de piano klimt, dan gaat ie kapot."

Sophia kent echter haar klassiekers: "Nee, die gaat niet kapot. Bij Jip ook niet. Echt niet. Morgen kan het wel."

Sophia gaat óp papa liggen om te slapen. Het papa-matras. Mama is jaloers:

"Sophia? Wil je ook een keer op het mama-matras slapen? Dat lijkt me zo gezellig"

Nee, dat wil Sophia niet: "Kijk mama (ze rukt de deken weg en wijst op Sascha's buik), papa heeft een dikke buik, daar kun je op liggen. Is lekker zacht. Mama is hard!"

Sophia heeft geholpen om de fietskar in te laden, ze gaan naar de speeltuin: 

"We moeten de paashaas niet vergeten hoor!"

Geen nieuws bij Elise. 

Altijd vrolijk, altijd tevreden.