Dommes uit Nijmeegje

 Ach, het leven van oudste zus is niet makkelijk, zeker nu Elise steeds meer haar plaats opeist. "Pas op voor  je zusje Sophia!" Sophia: "Ik wil geen zus!"

En je eerste vriendinnen zijn soms niet zo aardig. In "het huisje" hangt een tekening van Sophia, in haar lievelingskleur paars. Een hele hoop krassen. Vriendinnetje Dali: "Die tekening is lelijk!!!" Opa neemt het voor Sophia op en sputtert iets van mooie kleuren. "Ja, maar díe tekening is écht lelijk!"

Het handelsinstinct van Sophia lijkt aangeboren. Opa: "Wat kost dat ijsje?" Sophia: "10 Cent." Opa: "Oei, ik heb er maar vijf." Sophia: "En 6? Heb je er ook 6?"

Sophia is een prima eter, het toetje is natuurlijk het meest in trek.  Hier zie je haar blauwe bessen beschiklderen.

Sophia zit in bad en opa springt even onder de douche. Sophia: "Haha! Die heeft papa ook! En als ik groot ben krijg ik ook een piemel!"

Sophia verdeelt de besjes eerlijk over de toetjes van opa en haarzelf. Opa heeft er een stuk minder maar bij navraag bij Sophia hoort opa: "O, dat is niet zo erg."

"Kijk opa! Ik heb korte benen!" Sophia heeft een rok aan. 

"Ik wil een boterham zonder helemaal niks, met alleen maar boter!"

De zeep wordt een beetje week, nadat Sophia hem al te langdurig onder water heeft gehouden: "Kijk opa, de zeep wordt sloom!"

Sophia kan zelf schommelen en schommelt hier met Mila (die is al 5, voor Sophia "een groot meisje") in de speeltuin om de hoek. Opa verveelt zich en probeert zogenaamd Sophia's voeten vast te pakken, met een dreigend "zal ik jou eens pákken...".  Sophia keihard door de speeltuin: "NEE OPA! JE MAG GEEN KLEINE MEISJES PAKKEN!" En alsof dat niet erg genoeg was, neemt ze het na een korte denkpauze ook op voor Mila: "... EN GROTE MEISJES OOK NIET!"

Opa moet strijken en Sophia zoekt wat te spelen. Wat te doen met de random voorwerpen op de foto? Nou, dat ligt voor de hand. Opa is jarig. Zijn stoel wordt versierd met de slinger. Er worden koekjes gebakken, waarbij kwistig met het zoutvaatje wordt gestrooid. De koekjes gaan even in de oven. Na het strijken moet opa gaan zitten en wordt er gezongen en van een bordje gegeten. 

Een aantal dominosteentjes worden gebruikt als kaarsen. Opa toont betrokkenheid door vanachter de strijkplank te roepen: "Steek de boel niet in de fik!" Hij moet even uitleggen wat fik is, maar dan klinkt het: "In de fik! STEEK!"

Sophia speelt nog steeds graag met de kleine popjes. Daarbij neemt zij de literaire benadering van haar moeder over. "Langzaam liep ze naar de deur. Daar stond ze dan, helemaal alleen... De auto verdween in de verte." 

Opa heeft Sophia een beschuitje met jam gegeven. "Zeg maar niet tegen papa en mama, anders worden ze misschien wel boos op opa." Sophia enthousiast: "Ja! Dan moet opa naar de gevangenis!"

Sophia ziet de uitstalling wasmiddelen op de wasmachine. Met het oog op één van de flessen: "Haha! Opa is een prinses!"

Elise blijft maar lachen en is nog steeds Sophia's grootste fan. Inmiddels kan ze ze zich optrekken en gaan staan. Bovendien kruipt ze met topsnelheid door het huis.