Advocatenkantoren en advocaten. Hoezo toch altijd geassocieerd met geld, commercie, oppervlakkigheid en mantelpakjes? Wat mijn binnenkort nieuwe werkgever betreft, is niets minder waar.
Tijdens mijn sollicitatiegesprekken bij wat ik voortaan maar enkel “Wybenga Advocaten” zal noemen, want anders is de pagina zo vol, was het me al opgevallen dat ik met een vreemde eend in de bijt te maken had.
Zo was Wybenga het enige kantoor dat mijn Brusselse, behoorlijk theoretische en daardoor voor de meeste juristen volstrekt oninteressante scriptie wilde inzien en zelfs een weekje onder zich wilde houden. Tijdens de tweede sollicitatieronde lag mijn scriptie daar ineens op tafel, met een stuk of 10 post-itts op diverse pagina’s, die kennelijk allerlei vragen van mijn interviewer aanduidden.
Tijdens de derde sollicitatieronde – een lunch - ging het alleen maar over politiek en ontdekte ik dat de meeste advocaten van het kantoor afkomstig waren uit het “advocatenkollektief”, een enorm links bolwerk van juristen dat zich enkele decennia terug met name inzette voor de rechten van de Rotterdamse havenarbeiders. Ook nu nog is Wybenga een van de weinige kantoren dat zich bezig houdt met zeerecht en dat opkomt voor muitende matrozen. Daarnaast heeft het kantoor een enorme “toevoegingspraktijk”: zaken van mensen die zelf geen advocaat kunnen betalen.
Een groot deel van het kantoor bleek te hebben gestudeerd in Nijmegen en zij die dan wel uit Leiden kwamen, hadden toch in ieder geval deelgenomen aan de bestorming van het Maagdenhuis. Op de website las ik dat de jonkies van het kantoor naast hun studie Rechten, ook psychologie, of filosofie hadden gestudeerd.
Ik begon het allemaal steeds leuker te vinden.
Gisteren was ik uitgenodigd voor de kerstborrel en het culinaire kerstbuffet bij Wybenga en Van den Puttelaar (naast zakenpartners ook een echtpaar) thuis in Rotterdam. Hoe kon ik ook een sjieke, dure, kakkineuze bedoening vrezen?
Eenmaal binnen, werd ik verrast door de 1000 decibel aan operamuziek die door de huiskamer schalde. In mijn ogen in eerste instantie wat pretentieus, maar de dame op de CD bleek de echtgenote van mijn patroon – Wildeboer – te zijn!
Hoewel het huis van Wybenga enorm oud, klassiek en groot was en in zoverre voldeed aan mijn verwachting (of misschien: vooroordeel), lag het vol met rommel, zag ik alleen maar beige jaren '70 meubels en stond er in de boekenkast geen boek rechtop. Ik was de enige in paaskleedje gehuld, maar juist daarmee viel ik uit de toon, want om mij heen liepen alleen maar advocaten in kabeltruien en zag ik afgetrapte instappers voorbij komen. Over de enige man die een pak met stropdas aan had, werd mij onmiddellijk verteld dat hij dat slechts eens per jaar deed: met kerst.
Iedereen was erg vriendelijk en geïnteresseerd. Met de voormalig filosofie-studente en thans advocate vreemdelingenrecht sprak ik tussen de gevulde tomaat en het stokbrood door over de ethica van Aristoteles en Hobbes, een onderwerp waarvan ik dacht dat het in mijn juridische, arbeidszame leven nooit meer aan de orde zou komen. Een andere advocaat, ook op Maastrichtse leest geschoeid, wilde graag weten hoe mijn opzegging bij mijn huidige werkgever was verlopen en bood nota bene zijn hulp aan bij de tijdige afronding van mijn nog lopende zaken aldaar, uiteraard kostenloos.
Nadat we het buffet genuttigd hadden - allemaal zelfgemaakte hapjes die op grootmoeders schalen onder gekreukelde aluminiumfolie vandaan kwamen – werd er vervolgens gezamenlijk gemusiceerd! Er werd een cello tevoorschijn gehaald, een van de advocaten speelde een pianostuk en weer een ander zong een smartlap, door zijn echtgenote op de accordeon begeleid. Ondertussen krioelden overal kleine kinderen. Ik wist niet wat ik meemaakte.
Op 1 februari a.s., na mijn beëdiging door de President van de Rechtbank, ga ik er daadwerkelijk aan de slag. Na alle voormelde, totnogtoe uiterst positieve ervaringen, kan ik niet meer wachten!
Groet,
Emma
vrijdag, december 22, 2006
maandag, december 18, 2006
Hoi allemaal, onderstaande foto heeft Rich 'op afstand' gemaakt. Nog enkele foto's van het termeerdiner 2007 zijn zichtbaar op http://tltztmfoto.blogspot.com/
Kerstpakket
Toen we in de Ridder van Cuijkstraat woonden (van 1948 - 1965) was de wereld overzichtelijk. Elke dag aten we aardappels, smam deed elke maandag de was en mopperde dan op de buurvrouw die stiekum veel te vroeg begon, elke maand was er wel iets in de kerk van doen zoals de blasiuszegen, elk kwartaal hadden we een rapport met een 10 voor katechismus en elk jaar kwam er een kerstpakket. Ons pap kwam dan met die enorme doos thuis en allemaal samen pakten we uit. In zo'n kerstpakket zat dan van alles wat we niet nodig hadden. Een zakje rozijnen, een flesje puddingsaus, snoepjes die niemand lustte, een pak vijgen en een kaars. Het was ook niet belangrijk wat er in zat, het was belangrijk dat er wat inzat dat we niet kenden. Dat uitpakken, daar ging het om. Op school was ik mede verantwoordelijk voor het kerstpakket en ik koos dan ok altijd voor een doos met veel frutsels. Niks zelf uitzoeken op internet, hoogstens een thema (Italië) met allemaal doosjes en zakjes met spul dat niemand zou kopen.
Vandaag nam ik voor het eerst in zes jaar weer een Kerstpakket mee naar huis waarvan ik de inhoud niet vooraf kende. het was een raar pakket, het woog namelijk te weinig voor de gebruikelijke pot boerenjongens en de fles wijn die er tegenwoordig toch in thuis hoort. RJ, die net zo'n mooie jeugd heeft gehad als ik, vindt het duidelijk ook leuk om kerstpakketten uit te pakken. Na het eten ruimden we de tafel leeg, schatten allebei nog eens wegend in wat er in zou kunnen zitten en pakten de schaar om de belofte van de doos te ontdoen.
We waren stomverbaasd. Het eerste dat tevoorschijn kwam was: een set stokken voor Nordic Walking met een bijbehorende 'handleiding'. En daar hebben wij een absolute hekel aan. Daarbij zat een tegoedbon voor een of ander bungalowpark, die krijgt Petra wel. En onderin zat een bruine tas, naar ik aannam om Nordic-walking-stokken in op te bergen. Teleurgesteld gooide ik de doos dicht, dit jaar een cranberryjam en boerenpaté. Maar RJ is iets nieuwsgieriger dan ik en haalde de tas toch tevoorschijn. Het blijkt een grote weekendtas te zijn, met wieltjes. Daarmee gaat een oude wens van mij in vervulling, ik wilde altijd al een tas met wieltjes, maar die kocht ik nooit omdat ik al zoveel tassen heb. Nergens voor nodig dus maar toch leuk.
Zit ik nog met Nordic-walking-stokken. Die bied ik aan de vaste bezoekers van TLTZTM aan, in ruil voor: een pakje goudmerk thee, een lelijk vaasje, een pak oliebollenmeel-met-een-pak-poedersuiker, een zakje kaaskoekjes (van die melige) of een fles advocaat. Het mag ook een combinatie zijnen liefst nog iets anders dan ik hier vraag. Voorwaarde: verpakt in een doos. Wie ruilt (een deel van) zijn kerstpakket met mij?
Vandaag nam ik voor het eerst in zes jaar weer een Kerstpakket mee naar huis waarvan ik de inhoud niet vooraf kende. het was een raar pakket, het woog namelijk te weinig voor de gebruikelijke pot boerenjongens en de fles wijn die er tegenwoordig toch in thuis hoort. RJ, die net zo'n mooie jeugd heeft gehad als ik, vindt het duidelijk ook leuk om kerstpakketten uit te pakken. Na het eten ruimden we de tafel leeg, schatten allebei nog eens wegend in wat er in zou kunnen zitten en pakten de schaar om de belofte van de doos te ontdoen.
We waren stomverbaasd. Het eerste dat tevoorschijn kwam was: een set stokken voor Nordic Walking met een bijbehorende 'handleiding'. En daar hebben wij een absolute hekel aan. Daarbij zat een tegoedbon voor een of ander bungalowpark, die krijgt Petra wel. En onderin zat een bruine tas, naar ik aannam om Nordic-walking-stokken in op te bergen. Teleurgesteld gooide ik de doos dicht, dit jaar een cranberryjam en boerenpaté. Maar RJ is iets nieuwsgieriger dan ik en haalde de tas toch tevoorschijn. Het blijkt een grote weekendtas te zijn, met wieltjes. Daarmee gaat een oude wens van mij in vervulling, ik wilde altijd al een tas met wieltjes, maar die kocht ik nooit omdat ik al zoveel tassen heb. Nergens voor nodig dus maar toch leuk.
Zit ik nog met Nordic-walking-stokken. Die bied ik aan de vaste bezoekers van TLTZTM aan, in ruil voor: een pakje goudmerk thee, een lelijk vaasje, een pak oliebollenmeel-met-een-pak-poedersuiker, een zakje kaaskoekjes (van die melige) of een fles advocaat. Het mag ook een combinatie zijnen liefst nog iets anders dan ik hier vraag. Voorwaarde: verpakt in een doos. Wie ruilt (een deel van) zijn kerstpakket met mij?
zondag, december 17, 2006
kleine dingetjes
Zo, tekst nummer drie. Ik sta bovenaan de w.c.rol! En dat dus drie maal!
Mijn leven is niet bijster interessant te noemen, dus moet je daar zelf iets aan doen om het wat op te vrolijken. Dat is niet zo moeilijk, want ik ben best een vrolijk mens. En er zijn wel eens kleine dingetjes die me extra vrolijk maken. Zoals:
Voor de kerk in Oudenbosch staan en wie komen daar door de straat gereden? Beppie en Toon!
En zelf in de auto: muziek op Radio 4 gaat precies op de maat van de richtingaanwijzer. Of andersom.
Mijn kerstboom is prachtig geworden, mooier dan ooit. Ik kan er uren naar kijken. Nou ja, telkens een seconde of drie.
Ik heb Zebbie's bal per ongeluk over het hek van het dierenkampje gegooid. Daar ligt ie roodwit te wezen naast de eendjes!
Er zijn er vast wel meer, maar de regen is opgehouden en de zon schijnt goud in het blauw. Effe een rondje met het hondje.
Mijn leven is niet bijster interessant te noemen, dus moet je daar zelf iets aan doen om het wat op te vrolijken. Dat is niet zo moeilijk, want ik ben best een vrolijk mens. En er zijn wel eens kleine dingetjes die me extra vrolijk maken. Zoals:
Voor de kerk in Oudenbosch staan en wie komen daar door de straat gereden? Beppie en Toon!
En zelf in de auto: muziek op Radio 4 gaat precies op de maat van de richtingaanwijzer. Of andersom.
Mijn kerstboom is prachtig geworden, mooier dan ooit. Ik kan er uren naar kijken. Nou ja, telkens een seconde of drie.
Ik heb Zebbie's bal per ongeluk over het hek van het dierenkampje gegooid. Daar ligt ie roodwit te wezen naast de eendjes!
Er zijn er vast wel meer, maar de regen is opgehouden en de zon schijnt goud in het blauw. Effe een rondje met het hondje.
Christmas letters
Rond deze tijd komen de Christmas letters weer aan, voornamelijk uit Australie, maar ook uit Engeland. Wat heb ik daar toch een hekel aan, aan die Christmas letters. Ze geven een overzicht van een heel jaar uit het leven van ... en dat betekent een opsomming van reizen naar verre oorden (compleet met foto-album!) en sportver- en uitslagen. Nou ga ik niet naar verre oorden, dus daar zit misschien wel wat jaloezie van mijn kant, dat geef ik toe, maar zelfs als ik dat wél deed, dan zou ik daar niemand mee lastig vallen. En ik kan ook weinig vertellen over mijn sportevenementen, behalve dan dat ik zeer fanatiek basket- hand- voet- volley- en korfbal bal, en zeer goed ben in tennisbal en badmintonbal, maar minder presteer met een hockeybal. Nou, daar heb ik dus twee regels voor nodig.
Weer een stukje voor tltztm. Knap van mij. Het wordt tijd dat jullie dat beamen (Be-amen, niet met een beamer beamen) Gebruik de comment maar, Erik!
Weer een stukje voor tltztm. Knap van mij. Het wordt tijd dat jullie dat beamen (Be-amen, niet met een beamer beamen) Gebruik de comment maar, Erik!
Technische storingen
Hoi hoi allemaal,
Zoals verwacht gaat het hier en daar nog niet helemaal gladjes en zelfs zo nu en dan een beetje mis. Een korte quote van A3n's mailtje:
Ik wou dat je alles gewoon bij het oude had gelaten, daar was ik nou NET aan gewend!
Sorry voor de frustratie. Dit is een minimale upgrade en waarschijnlijk de enige.
Je moet blijkbaar eerst een google account aanmaken. Voor Lonneke en alle andere gmailer gebruikers is dat geen probleem, je kan gewoon je bestaande gmail account hiervoor gebruiken, maar de minder intense internet bewoners is de extra stap misschien een beetje intimiderend.
Gelukkig:
1. Het is redelijk eenvoudig, je kan bestaande email adres ervoor gebruiken
2. Google wel enigszins betrouwbaar en heeft een goeie privacy policy (maar ja, voor hoelang?)
3. Een google account kost even veel als dit blog: niets
Voor al degenen die nog problemen ondervinden, ik kan je ook overnieuw uitnodigen. Stuur maar een mailtje naar de Helpdesk (uitbesteed naar het goedkopere Singapore ha, ha, ha)...
Zoals verwacht gaat het hier en daar nog niet helemaal gladjes en zelfs zo nu en dan een beetje mis. Een korte quote van A3n's mailtje:
Ik wou dat je alles gewoon bij het oude had gelaten, daar was ik nou NET aan gewend!
Sorry voor de frustratie. Dit is een minimale upgrade en waarschijnlijk de enige.
Je moet blijkbaar eerst een google account aanmaken. Voor Lonneke en alle andere gmailer gebruikers is dat geen probleem, je kan gewoon je bestaande gmail account hiervoor gebruiken, maar de minder intense internet bewoners is de extra stap misschien een beetje intimiderend.
Gelukkig:
1. Het is redelijk eenvoudig, je kan bestaande email adres ervoor gebruiken
2. Google wel enigszins betrouwbaar en heeft een goeie privacy policy (maar ja, voor hoelang?)
3. Een google account kost even veel als dit blog: niets
Voor al degenen die nog problemen ondervinden, ik kan je ook overnieuw uitnodigen. Stuur maar een mailtje naar de Helpdesk (uitbesteed naar het goedkopere Singapore ha, ha, ha)...
bezoek aan Oudenbosch
Het kostte me wel wat moeite, maar na wat bemoedigende woorden van Erik ben ik op de nieuwe blog gearriveerd! Knap van mij, echt heel erg knap. Mogelijk lukt het me straks niet om dit te versturen, dus mogelijk lezen jullie dit niet eens. Kan ik het dus rustig nog eens herhalen, knap van mij, echt heel knap.
Gisteren, 16 dec. was het broertjes en zusjes dag (plus Opap) in Oudenbosch. Er werd wat afgekletst, o.a. over de nieuwe tltztm. Er waren enkele (schoon) broertjes/zusjes die nog niet meededen, maar dat komt wel goed, tenslotte vond ik mezelf altijd de stomste op computergebied, en mij is het toch maar gelukt om als eerste author op deze blog te zitten. Knap van mij, echt heel knap.
Wij (Rich-José-Opap en ik) arriveerden als eersten, dus hadden we ook eerste keus uit de welgevulde koek- en choco-trommeltjes. Ondanks de regen maakten we daarna een bedevaart naar de Sint Pieter (Opap achterlatend bij Rj) en onze bede werd tijdens de vaart verhoord: het werd gewoon heel mooi weer. Mike en Ineke waren intussen per auto bij de kerk aangekomen. Zij waren in de herfstvakantie in Rome geweest, en hadden de bestijging naar de koepel overgeslagen omdat het er veel te druk was. Hier was dus een herkansing! Er was helemaal geen file, maar de koster had nét de deur naar de trap gesloten. Dus nu maar de bedevaart richting borrel.
Michael had de jaarlijkse muziekquiz in mekaar gezet, de c.d. maakte af en toe rare geluiden (ik dacht eerst dat het er gewoon bijhoorde) en met een voorzichtige klap op de installatie probeerde hij het euvel te verhelpen. Wij spraken hem daar streng op aan, zo maar klappen geven op Rj zijn spullen en het hielp toch niet! Totdat Rj erbij kwam en er zo hard op petste dat er een deuk in de c.d.speler zat. Dat hielp dus wél! Voor mij werd de quiz er niet gemakkelijker op, ik heb 'm dus NIET gewonnen, ik kon de antwoorden op het blad van mijn buurman Rich (de uiteindelijke winnaar) niet zo goed zien, en mijn andere buur, Marleen, wist er net zo veel van als ikzelf, dus dat schoot niet echt op.
We dronken wijn uit glazen die Mg en Rj van Erik cadeau hadden gekregen. Daar ging zowat een halve fles in. Uiteraard nam ik een gewoon bescheiden Hema glas, niet zozeer omdat ik die halve liter niet wilde, maar ik kreeg last van het Elizabeth-syndroom (jeweetwel, Elizabeth, de buurvrouw van Hyacinth Bucket, pardon, Boekee)
Het diner bestond uit producten van de streek! Zalm van de plaatselijke A.H., spruitjes van Dirk van den Broek, ijs van de Super de Boer, maar ook boeuf bourgignon van de koeien op de hoek, pompoensoep uit de tuin, peren van de buurman, noten van de eigen boom (voorzover de eekhoorns ze niet hadden gejat) Wat is dat gezellig, zo met z'n allen aan tafel!
Nu moeten we weer een heel jaar wachten tot de volgende br/zs dag. Die zal zijn in M'tricht, maar kan M'leen nog even de datum doorgeven?
Zo. Nu moet ik dit op de blog zien te loggen. Dat kan ik vast. Ben ZOOOO KNAP!
Gisteren, 16 dec. was het broertjes en zusjes dag (plus Opap) in Oudenbosch. Er werd wat afgekletst, o.a. over de nieuwe tltztm. Er waren enkele (schoon) broertjes/zusjes die nog niet meededen, maar dat komt wel goed, tenslotte vond ik mezelf altijd de stomste op computergebied, en mij is het toch maar gelukt om als eerste author op deze blog te zitten. Knap van mij, echt heel knap.
Wij (Rich-José-Opap en ik) arriveerden als eersten, dus hadden we ook eerste keus uit de welgevulde koek- en choco-trommeltjes. Ondanks de regen maakten we daarna een bedevaart naar de Sint Pieter (Opap achterlatend bij Rj) en onze bede werd tijdens de vaart verhoord: het werd gewoon heel mooi weer. Mike en Ineke waren intussen per auto bij de kerk aangekomen. Zij waren in de herfstvakantie in Rome geweest, en hadden de bestijging naar de koepel overgeslagen omdat het er veel te druk was. Hier was dus een herkansing! Er was helemaal geen file, maar de koster had nét de deur naar de trap gesloten. Dus nu maar de bedevaart richting borrel.
Michael had de jaarlijkse muziekquiz in mekaar gezet, de c.d. maakte af en toe rare geluiden (ik dacht eerst dat het er gewoon bijhoorde) en met een voorzichtige klap op de installatie probeerde hij het euvel te verhelpen. Wij spraken hem daar streng op aan, zo maar klappen geven op Rj zijn spullen en het hielp toch niet! Totdat Rj erbij kwam en er zo hard op petste dat er een deuk in de c.d.speler zat. Dat hielp dus wél! Voor mij werd de quiz er niet gemakkelijker op, ik heb 'm dus NIET gewonnen, ik kon de antwoorden op het blad van mijn buurman Rich (de uiteindelijke winnaar) niet zo goed zien, en mijn andere buur, Marleen, wist er net zo veel van als ikzelf, dus dat schoot niet echt op.
We dronken wijn uit glazen die Mg en Rj van Erik cadeau hadden gekregen. Daar ging zowat een halve fles in. Uiteraard nam ik een gewoon bescheiden Hema glas, niet zozeer omdat ik die halve liter niet wilde, maar ik kreeg last van het Elizabeth-syndroom (jeweetwel, Elizabeth, de buurvrouw van Hyacinth Bucket, pardon, Boekee)
Het diner bestond uit producten van de streek! Zalm van de plaatselijke A.H., spruitjes van Dirk van den Broek, ijs van de Super de Boer, maar ook boeuf bourgignon van de koeien op de hoek, pompoensoep uit de tuin, peren van de buurman, noten van de eigen boom (voorzover de eekhoorns ze niet hadden gejat) Wat is dat gezellig, zo met z'n allen aan tafel!
Nu moeten we weer een heel jaar wachten tot de volgende br/zs dag. Die zal zijn in M'tricht, maar kan M'leen nog even de datum doorgeven?
Zo. Nu moet ik dit op de blog zien te loggen. Dat kan ik vast. Ben ZOOOO KNAP!
Labels
Hoi hoi,
Het was zondag ochtend... Een goed moment om te verhuizen... Ik heb vanochtend een test blogje opgezet om te kijken of het allemaal geod werkt. Dat zag er goed uit, dus heb ik maar het initiatief genomen om onze blog naar deze verbeterde omgeving te brengen.
Het valt misschien op dat de rol pleepapier wat breder is geworden en dat de site er weer iets anders uit ziet. Welkom bij blogger beta.
Om in te loggen moet je voortaan naar http://beta.blogger.com/home, maar als het goed is krijg je een mooie verwijzing wanneer je inlogt op de oude plek.
Als je een stukje schrijft kan je er voortaan een label aan toevoegen (dat zijn de categorieën). Je kan ook een nieuw label maken, of je stukje in twee (of meer) labels plaatsen. De voorpagina blijft netjes hoe hij was: chronologisch.
Gelukkig schijnt alle content netjes mee verhuisd te zijn, en het web adres is hetzelfde, en het ziet er naar uit dat zelfs alle huidige schrijvers ook mee zijn verhuisd, dus misschien hoef je niet opnieuw uitgenodigd te worden om te schrijven. Anders stuur mij maar een mailtje.
Helaas voor de mensen die nog niet hebben gereageerd op de eerdere subscriptie (Edouard, Toon en Esmeralda, misschien meer, ik weet het niet), stuur mij nog eens een mailtje en ik zet je weer op de lijst van uitgenodigden.
Ik zag dat we deze nieuwe blog inderdaad ook kunnen afschermen voor buitenstaanders, maar daar ben ik (nog) geen voorstander van.
Jeroen, Lonneke of ikzelf gaan nog een keertje gedurende een lang weekend met slecht weer kijken naar wat er allemaal verder mogelijk is met de site qua vormgeving en functionaliteit.
Ik hoop dat we met deze opzet tevreden genoeg zijn. Nogmaals, iedereen mag administrator van ons blog worden en in de layout hacken. Ik maak zo nu en dan een keer een backup, maar die backup neemt geen fotos en comments mee, dus blijf voorzichtig bij de "delete this blog" knop :)
Blog ze!
Het was zondag ochtend... Een goed moment om te verhuizen... Ik heb vanochtend een test blogje opgezet om te kijken of het allemaal geod werkt. Dat zag er goed uit, dus heb ik maar het initiatief genomen om onze blog naar deze verbeterde omgeving te brengen.
Het valt misschien op dat de rol pleepapier wat breder is geworden en dat de site er weer iets anders uit ziet. Welkom bij blogger beta.
Om in te loggen moet je voortaan naar http://beta.blogger.com/home, maar als het goed is krijg je een mooie verwijzing wanneer je inlogt op de oude plek.
Als je een stukje schrijft kan je er voortaan een label aan toevoegen (dat zijn de categorieën). Je kan ook een nieuw label maken, of je stukje in twee (of meer) labels plaatsen. De voorpagina blijft netjes hoe hij was: chronologisch.
Gelukkig schijnt alle content netjes mee verhuisd te zijn, en het web adres is hetzelfde, en het ziet er naar uit dat zelfs alle huidige schrijvers ook mee zijn verhuisd, dus misschien hoef je niet opnieuw uitgenodigd te worden om te schrijven. Anders stuur mij maar een mailtje.
Helaas voor de mensen die nog niet hebben gereageerd op de eerdere subscriptie (Edouard, Toon en Esmeralda, misschien meer, ik weet het niet), stuur mij nog eens een mailtje en ik zet je weer op de lijst van uitgenodigden.
Ik zag dat we deze nieuwe blog inderdaad ook kunnen afschermen voor buitenstaanders, maar daar ben ik (nog) geen voorstander van.
Jeroen, Lonneke of ikzelf gaan nog een keertje gedurende een lang weekend met slecht weer kijken naar wat er allemaal verder mogelijk is met de site qua vormgeving en functionaliteit.
Ik hoop dat we met deze opzet tevreden genoeg zijn. Nogmaals, iedereen mag administrator van ons blog worden en in de layout hacken. Ik maak zo nu en dan een keer een backup, maar die backup neemt geen fotos en comments mee, dus blijf voorzichtig bij de "delete this blog" knop :)
Blog ze!
Abonneren op:
Posts (Atom)