In Rijswijk wordt aan tafel met oma en opa erbij gesproken over
verjaardagen - Loesje zal de volgende dag jarig zijn. Emma komt er ter plekke
achter dat Toon de juiste datum van háár verjaardag niet weet. Ik stel haar
gerust, hij weet de mijne ook niet.
Opa’s vergeetachtigheid komt Sofia ter ore. Zij zegt tegen haar moeder:
“Ik vind het heel logisch dat opa jouw
verjaardag wél weet. Jij bent ook zijn oudste dierbaarste kind!”
Maren: “Mama, als we naar boven gaan, kunnen we dan eerst even de weekplanning doornemen?” Emma bekijkt de planning die Maren op een briefje heeft geschreven. Emma: “Maar je hebt school overal weggelaten!” Maren: “Ja, want dat is niet super belangrijk.”
Sofía: “Ik noem mijn kind ‘Lana’. Maar dat ligt ook aan wat mijn man of donor wil...”
Miguel: “Waar ben je gisteren tegen ingeënt, Maren?”
Maren: “Nou, tegen de Rode Hond. En Hoestkink.”
Camilo vertelt aan tafel uitgebreid over een nieuwe klasgenoot. Bij het toetje schiet hem nog iets te binnen. “O ja, de nieuwe jongen in mijn klas is getint!”
Sofía: “Hé mam, leuke wodkaglaasjes!” (nieuwe eierdoppen)
Rond Miguels verjaardag gaat de familie weer eens naar opa en oma in Terneuzen. Onderweg ziet Maren de kaart van Zuid Beveland op de TomTom: “Huh? Zijn we in Afrika?”
De auto passeert grote stukken grasland met schapen erop. Matthias: “Wow,
wat een enorme leefruimte hebben die schapen!” Maren: “Fijn toch?” Hij: “Nou,
we hebben wel een groot woningtekort!”
Matthias, ‘s middags: “Papa, ik heb een vraag. Heb je tot nu toe een leuke
verjaardag gehad?”
Emma twijfelt over een bezoekje aan de zojuist aan haar knie geopereerde oma Beppie. Het
is misschien te druk voor haar. Matthias: “Ja, zeg, als Milo de hele middag op bezoek komt, dan begrijp ik het. Maar ik kan mij heel goed gedragen!”
In de auto op weg naar een zondagmiddagvisite, passeert het gezin het
ADO-stadion, waar Matthias op uitnodiging van een vriendje, onlangs zijn eerste
echte voetbalwedstrijd heeft bijgewoond. Hij vertelt hoe druk het daar toen
was. “En toen de wedstrijd voorbij was, liepen er zóveel mensen achter elkaar
naar buiten!”
Maren: “In de polonaise?”
Sofía: “Mam! In die jurk ben je net 20! Ga maar effe showen, zo trek je papa meer naar je toe...!”
Op de playlist van Matthias komt, naar Emma’s smaak, een ordinair lied voor. Emma geeft een blijk van afkeuring. Maren: “Mama, ik denk niet dat jij een beter lied kan maken!"
Matthias is in de Dom van Aken en onder de indruk van het gebouw: “Maren,
besef, tachtigduizend jaar geleden hebben mensen dit met hun handen gemaakt!"
Milo: “Ik heb vandaag iets geleerd over die stukjes van Nederland, hoe heet dat ook
al weer?” (provincies)
Matthias: “Mama! Op Koningsdag zag ik ook een stand van de scouting in onze wijk!” Emma: “Oh leuk! Heb je even
een praatje met ze gemaakt?” Hij: “Nee, ik heb wel limonade aan ze verkocht!”
Na een lang weekend in de Efteling met de familie, stopt Emma op
maandagavond Maren in. Ze vraagt: “Hebben jouw vriendinnen dit weekend ook wat leuks gedaan?
Maren: “Oh, ze hebben gewoon geleefd...”
Sofía: “Hoe word je eigenlijk zo lang voor basketbal?”
Sofía heeft na het behalen van haar fietspraktijkexamen, als laatste van haar klas een mobiele telefoon gekregen. Ze is er heel blij mee, en na 1 dag concludeert ze: “Met mijn telefoon is het alsof ik een nieuwe wereld in stap waarin ik iedereen altijd bij me heb!”
Milo, aan tafel, klaar voor de maaltijd: “Ik ben zó blij dat ik leef!”
