De tijd van de vakantiefoto's is weer aangebroken. We leven so wie so in het tijdperk van de foto's, maar de beeldcultuur bereikt haar hoogtepunt als de digitale kiekjes te voorschijn komen. Ik ben uiterst selectief te werk gegaan en laat jullie niets zien van de meer dan honderd 'Toon', 'Beppie' en 'Toon en Beppie' foto's bij de kerk, op een bank, voor de kust, in de bergen, in het dal, voor het hotel, achter de struiken, aan het ontbijt, op de boot, onder de waterval, op het pick-nick kleed, met de rugzak, tussen de mensen, in het fjord, op het fjord, bij het fjord en door het fjord, want zonder ze te laten zien weten jullie toch wel hoe die plaatjes eruit zien, MAAR deze twee miraculeuze foto's van de Noorse hoogvlakte, de Hadangervidda, verdienen volgens mij verspreid te worden: nog nooit zo'n volmaakte spiegelsymmetrie in de natuur gezien als tijdens deze vakantie op deze plek! Waar ligt de grens tussen werkelijkheid en weerspiegeling van de werkelijkheid???? Want dat is de filosofische vraag waar deze reis ons mee geconfronteerd heeft.
