Ik loop een beetje achter, intussen zit het gespuis al weer hoog en hopelijk droog op school:
Camilo op de fiets: “Het is bijna vakantie, ik ben dan jarig, ik moet echt van die daggen gaan genieten!”
Sofía helpt haar broer het vriendenboekje van een klasgenoot in te vullen. Ze
vraagt: “Wat wil je later worden, Milo?" Hij: “Puber!”
Camilo: “In de steek laten is als je iemand in het vuur laat.”
Loes neemt een glas Cola Light. Sofía: “Daar zit wel vaseline in, waar je
heel erg wakker van wordt.
Of nee, cafeline bedoel ik.”
Milo: “Mam, ik wil jouw geld geven aan de mensen in Syrië.”
Het geloof van Matthias ligt onder hevig vuur. Zijn kleine zus geloofde er al niets meer van, maar het ongelovige nichtje deed hem de das om. Tijdens een autorit met de ouders worden hem de details van het geheim onthuld. Hij: “Hebben jullie dan élk jaar ál die cadeaus gekocht? Wauw, jullie zijn écht rijk!
“Maar... als júllie de cadeaus kochten en de wortels neerlegden enzovoort
enzovoort, wát deed Sinterklaas dan al die tijd?”
“Zou Sinterklaas het erg vinden als ik “Jij bent nep” tegen hem zou zeggen?
Zou hij dan beledigd zijn? Of gekwetst?”
“Volgend jaar ben ik dit weer
vergeten hoor!”
“Dus T (vriendje) had ál die jaren gelijk...!”
“Als ik nu een dagboek bij me had, zou ik alles opschrijven wat je me nu
allemaal vertelt.”
En eenmaal thuis, doet hij het nog ook....:
