Brabantse lucht
Mijn leven is aan de saaie kant, dus ik heb niet zoveel te verhalen. Dan maar een soort grapje.
Gisteren ging ik per auto naar Loon op Zand, daar woont onze 96-jarige directrice van de Mavo. Ans - uit Haaren - en ik gaan haar om beurten bezoeken. Ik reed langs de spoorlijn van Boxtel naar Oisterwijk, en liet spontaan halverwege een wind. Uiteraard draaide ik het linker raampje open. De stank werd tien keer zo erg. Dus ging het rechter raampje ook open. De stank bleef. Bleek dat de gezamenlijke Brabantse boeren aan het gieren waren.
Dit herinnert mij aan de keer dat ik richting Amsterdam Almere reisde voor een voorstelling in het Concertgebouw. Toon wachtte mij op, op station Almere, dus. Toen de trein stopte en de deuren open gingen - vlak voor Toon z´n voeten - riep hij vol walging: " =Blaahrrhluk= (braakgeluid),  ik kan ruiken dat je uit Brabant komt!!!" Ik stond daar mooi te kijk in mijn zondagse pakje! En te stinken, dus.

Elsa is een heuse hippie: "We shouldn't walk on the grass, because it has feelings"
Ik zal eens kijken hoe ze op Wooden Ships reageert.

Shamelessly ripped from Katelyn's Facebook (and peer reviewed):

Erik to Katelyn (after explaining to Elsa how an hourglass works): "In fact, nowadays Cesium atoms define what is a second."
Elsa (in a very serious voice): "And Papa, the Tyrannosaurus Rex could talk."

De bedzangeres en de bedroeper

Matthias de bedzanger is na zijn lange schooldagen veel te vermoeid om om vlak voor het slapen gaan nog liederen aan te heffen. Reden om broer en zus, die sinds een paar maanden op dezelfde slaapkamer sliepen, weer uit elkaar te halen: de geluidsoverlast van de kleine meid. Onze bedzanger is een zangeres geworden....

En wie horen we daar in de vroege ochtend als de zware gordijnen in de slaapkamer nog dicht zijn? Een heuse bedroeper die zijn allereerste twee-woord-zinnen fabriceert! De giechelaar op de achtergrond is zijn vertederde zus.

Werkmannetje

"Ome Ids" - loodgieter van beroep - kwam op bezoek en bracht voor Matthias een cadeautje mee: een set met kindergereedschap. Niet zonder gevolgen: Matthias zaagde in de tafel en hing een klem aan zijn plasser. 

Ids beloofde hem bij die gelegenheid dat hij een keer op een zaterdag in de bestelbus mee mocht naar de zaak. De volgende ochtend vroeg Matthias al: “Welke zaterdag denk je dat Ome Ids mij komt ophalen?”

 Maar gisteren was het dan zover: Ids kwam met zijn grote bus voorrijden en de geïmponeerde jongen mocht voorin zitten. 


En na een hele middag klussen in de werkplaats kwam hij met het volgende product thuis, eentje voor hemzelf en eentje voor Maren.
 


Ik dacht eerst dat het het een blokfluit was, maar het blijkt een spaarpot te zijn! Fraaie vormgeving, nietwaar? Nu de komende dinsdagochtend thuis nog eerst even controleren of er niet teveel euromunten in mijn portemonnee zitten.....

mooi weer

Van de gelegenheid om ieder die dit leest apploos mee te delen dat ik nu definitief formeel te horen heb gekregen dat ik per 1 juli 2017 bij de Provincie Groningen in vaste dienst kom, maak ik dankbaar gebruik een stukje van mijn tuin te laten zien dat er op dit moment, ondanks de droogte, zo mooi bloeiend bij staat.

Hé, Iris, ga eens aan de kant!

Ja, snel graag, want het gaat regenen!

Ja, mooi die regen, maar nu even opzij alsjeblieft!

Ja, dat voel je, inderdaad.

En daar word je nat van, ja.

Hè hè!

Twee tellen later was de bui overigens alweer voorbij en elke regendruppel weer verdampt.
Het volgende 'geluksoepje' van Femke bestaat daarom niet uit regenwater, maar kraanwater, net zo lekker.