Wij: "Nee?"
Neeltje: "Nou oké, dan niet!"
De kinderen zijn dol op de natuur en leren er veel. Zo weten ze van het bestaan van de honingbij en de koolwitje, het aardhommel en de 'lilabel'. Dat blijkt wel als ze hun spel op de trampoline even staken omdat er een insect voorbij vliegt en ze in koor roepen: "Kijk! Een aardbij!"
De juf van het kinderdagverblijf is gestruikeld en heeft haar voet gebroken. Neeltje vindt er het hare van: "Jana, voet kapot, kan niet lopen, beetje dom, hè?!"
Het is met de paplepel ingegoten, ze doet het dagelijks, en zelfs voor een Frans liedje draait ze haar hand niet om. Maar oh wee als er iemand mee zingt!
En ook de Engelse taal kent voor haar geen geheimen: [ondertiteling: "I like 'm big!"]
Bij het naar bed gaan deelt Flinn mee dat hij zijn kleren in bed heeft gelegd, dan hoeft hij morgenvroeg zijn bed niet uit om zich aan te kleden. Blijkbaar heeft hij in de loop van de nacht een nóg efficientere methode bedacht: hij heeft zich gewoon alvast aangekleed!Om er zeker van te zijn dat hij een schone onderbroek heeft aangedaan, vraag ik hem mij de onderbroek van gisteren even te laten zien. Ook daar heeft deze slimmerik een pasklaar antwoord op: "Oh, die kom je vanzelf wel tegen in de was!"
Flinn is behalve een slim, ook een heel gevoelig jongetje. Als zijn kip, Kippetje Tok, te grazen wordt genomen door een roofdier en begraven moet worden, levert dat een hartverscheurend tafereel op.
Gelukkig is het leed snel vergeten en is hij weer het stralende middelpunt tijdens een optreden op de weeksluiting op school:
