Op pensioen

Vanaf 1 oktober is Edouard officieel 'met vakantie', voor de komende twee jaar. Daarna gaat hij 'op pensioen', zoals men dat hier noemt. Op 1 oktober hebben we een taartje gegeten om het heuglijke feit te vieren. Op 2 oktober ging hij weer aan het werk. Hij had nog wat vergaderingen, moest het een en ander overdragen, zijn kamer opruimen... Hij zou niet te lang wegblijven, maar kwam pas na zessen thuis.

Inmiddels zijn we een week verder en begint hij te wennen aan het idee dat hij niet meer hoeft. En wij dragen natuurlijk met alle liefde ons steentje bij aan die gewenning. We zetten hem in onze tuin aan het werk:

Recht. Dat doet 't. Laat die caravanplek maar zitten.

Vier jaar hebben we nagedacht over een goede caravanplek. Deze week zijn we eraan begonnen:

Het bovenste vlakke deel was bestemd voor de caravan. We zouden er ook een afdak boven maken. Het onderste deel zou dicht zijn en bestemd voor sauna, badkamer en zo. De aanbetaling is gedaan en de contracten zijn getekend.

Toen kwam dat zinnetje van Michael .Recht. Dat doet 't. Laat die caravanplek maar zitten.

Pijnlijk. Maar we moeten de caravanplek nu wel afbouwen.

We zullen de auto en de aanhanger onder het afdak zetten. En het dichte deel gebruiken we dan wel voor wat tuinspullen en de fietsen.

Misschien wil Michael dan nog wel komen fietsen. Met Rich of zo. Want er is een ruime fietsplek.

Jong talent

Ze moesten er het halve land voor door, hadden een of ander smoesje dat ze toch in de buurt waren, maar Emma en Miguel wilden natuurlijk even weten of hun kind iets met een Steinway kon. Toen Matthias weigerde een toets in te drukken, hebben ze hem op de stoep achtergelaten. Wil iemand nog een kind?