Messiah, de opera

Na maanden van repeteren, stukken uit het hoofd leren en regie instuderen stond ik op donderdag 24 mei samen met mijn koor op de planken. Helaas zonder Edouard, maar die zat al twee avonden op rij vooraan en zal nog wel een paar, zoniet alle voorstellingen bijwonen.

Het verhaal: http://www.heiligdomsvaartmaastricht.nl/nl/programma-c/messiah-opera-de-kerk
De regisseur vertelt: https://www.operamagazine.nl/binnenkort/44343/sybrand-van-der-werf-ensceneert-messiah/
De eerste recensie: https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180525_00062574/indrukwekkend-handel-s-messiah-in-lambertuskerk-lust-voor-oog-en-oor

Twee beeldfragmenten:
https://www.dropbox.com/s/ba6ooiz5t5t4dfc/HDV%20Lift%20up%20your%20heads.mov?dl=0
https://www.dropbox.com/s/ffi95fo61v92vkp/HDV%20Halleluja.mov?dl=0

Klein en groot

Sofía bekijkt zichzelf voor de spiegel, haar wenkbrauwen fronsend. “Kijk mama, ik word ook groot, ik heb al streepjes op mijn voorhoofd!”

Loes: “Je bent een heel braaf en lief meisje.”
Sofia: “Braaf? Ik ben toch geen hond?”

Milo wil van de trap af gedragen worden. Loes: “Maar jij bent toch al een grote jongen?”
Hij: “Nee, ik ben nog heel klein toch? Kijk maar (wijst naar zijn knietjes), mijn benen zijn nog heel klein!”

Sofia: “Milo, niet de bal tegen de schilderijen gooien want die zijn van kunstenaars gemaakt en dan worden ze heel verdrietig!”

Sofía zit op een tuinstoel een ijsje te eten. “Mama, toen ik klein was deed ik altijd zo hè?” Ze wiebelt met haar benen. Ze kijkt de tuin in en verzucht: “Wat jammer dat ik groot word...”

Weddenschap

Ik wist het wel! Die oom van mij, die houdt gewoon woord. En hoe!

Na http://termeer.blogspot.com/2018/05/weddenschap.html leek het er even op dat Toon zich niet meer kon herinneren dat hij me lang geleden met de paardenbloemweddenschap op de proef had gesteld. Maar nu we eindelijk bewezen hebben dat een paardenbloem toch echt een hele meter hoog kan worden, toont hij zich een echte heer en keert ons de beloning uit, maar dan - en die hadden we niet zien aankomen - in het tienvoudige!

Opnieuw zijn we trots, maar daarnaast ook heel dankbaar. Wat ontzettend lief van jullie, Toon en Beppie!

De paardenbloem hangt nu nog te drogen in het trapgat en gaat daarna opgevouwen in het herbarium. Dit prachtige blauwe tientje uit de vroegere oude tijd gaat in het oudemuntenalbum ernaast.

Groetjes uit Den Andel!

Dommes

“Opa, nog één vraag: had Jezus eigenlijk ook een opa? Teun zegt dat de opa van Jezus, dat dat God is."

Matthias’ pop tegen die van Maren: “Zullen we samen vechten?”
Maren: “Maar dit is een lieve pop en als je lief bent ga je niet een potje vechten maar een potje trouwen!”

Emma: “Maren kijk, de brug staat open. Kom, we gaan snel kijken wat er langs komt.” Maren: “Een boot misschien?”

Marenwoord: “Een prikkenbij.”

Matthias bij een dierenveldje: " Eigenlijk zijn geiten net mensen, alleen staan zij op vier poten..."

Out now: The inbetween days

Het jaarlijkse Cd-tje van mijn bandje staat op Soundcloud. Erik, a.s. zondag spelen we 'm live, gewoon in Brebl, je weet wel, voor als je toevallig in de buurt bent.


The inbetween days op Soundcloud.

Robot Elsa

Onze routine van de laatste paar maanden laat weinig tijd over voor de blog, maar daar komt hopelijk binnenkort verandering in. Aiden gaat vanaf deze week naar een kinderdag verblijf, en dat maakt onze pendel een uurtje of wat korter per dag. Maar het vlot nog niet zo, want hij schreeuwt en huilt daar alleen nog maar, de arme knul.

Aiden zei een tijd lang niks anders dan twee woorden: "mama" en "boom" (ja, Nederlands, ik had hem dat per ongeluk geleerd). Hij wil alle bomen ook aanraken. Iedere keer als ik hem ging ophalen bij de grootouders, dan was hij dolblij om me te zien, en zei dan na een korte twijfel: "boom!" Tja, zo gaat dat als je alle dingen classificeert met twee woorden, en ik was niet "Mama".


Deze is ook wel geinig. Na een whatsapp videochat met Oma was Elsa een beetje aan de ADHD...

De dutjes van Maren

Op 23 juli wordt Maren 4 jaar. Een middagdutje doet ze dus allang niet meer, nee, wat dénk je!
's Middags naar bed, dat is goed voor kleine kinderen, zoals neefje Milo, niet voor grote meisjes.
Maar voegde ze nu maar de daad bij het woord! Want intussen slaapt Maren letterlijk overal behalve in bed:

 - op iemands knie....

- in de wachtkamer bij de tandarts

 - vele tientallen malen in de bakfiets

 - op de bank in Gouda

- op een boot in Kroatië...

- tijdens de maaltijd...











Het betekent wel dat Maren aan het einde van de dag doorgaans wel wat energie over heeft. Die besteedt ze niet alleen, zoals haar broer ooit deed, met bedzang, nee, Maren bedenkt en rijmt ook haar teksten zelf bij elkaar, getuige het volgende lied:



(Wie het hele lied te lang vindt, die scrolle door naar minuut 2, waar ze een ode aan haar moeder aanheft....)

Dommes

Na een dut van twee uur wil Esteban zijn zoon onderhand eens wekken, maar Milo doet zijn ogen niet open. Wel zegt-ie ineens: “Papa, ik moet nog wákker worden!”

Camilo probeert eigenlijk van dat overdagse dutje af te komen. Als hij op een dag na lang zeuren weer uit bed mag, zegt hij netjes: “Sorry dat ik niet geslapen heb...”

Maren: “Mama, zullen we een tochtfietsje maken?”

Maren: "Mijn voornaam is Maren. Mijn achternaam is Van Wijck. En wat is mijn zijkant-naam?"