Maren op 31 december in Ypenburg, waar het feest zoals altijd groots gevierd wordt. “Dit is de leukste Oud & Nieuw van dit jaar!”
Het viertal heeft in de kerstvakantie 3 dagen in Gouda
gelogeerd. Wat heeft Sofía daar allemaal gedaan? “We hebben de hele dag met de poppen
gespeeld.” En wat deden opa en oma in die tijd? “Ze hebben een beetje
rondgehangen als tieners.”
Matthias heeft op oma’s computer een plan gemaakt voor het rondbrengen van zelfgemaakte Nieuwjaarskaartjes in de straat:
|
waar wonen ouderen mensen? die krijgen voorrang. daarna de kinderen. daarna volwassenen. (die zonder kinderen of ouderen wonen) reacties afwachten van de mensen. (bij boze reacties verbetering
toepassen) (misschien een beloning verzinnen zelf kiezen wat) |
|
Sofia: assistente Maren: assistente Beppie: computer assistente Camilo: versierder van de kaarten Toon/Ton: vice assistente |
___________________________________________________________________________
De Columbians zijn eindelijk weer eens in Nederland geweest. Milo (6) tegen zijn kalende opa Samuel: “Weet je nog dat ik
je hoofd geverfd heb met een kwast? Dat wil ik nog een keer!” Hij komt
aanstappen met een kleurpotlood. Loes: “Nee
Milo, dat gaat niet met een potlood!” Hij: “Met een stift dan?”
Sofía krijgt een nieuwe broek. Ze trekt hem aan en rent meteen
naar haar kamer, “Mam, ik ga even shinen!” Wat is dat? “Mooi zijn voor de
spiegel!”
Aan tafel vertelt papa over de tijd dat hij naar de les ging om Nederlands te leren. En dat oma Beppie hem toen ook geholpen heeft. Camilo, zeer geïnteresseerd: “Hoe heb jij oma eigenlijk leren kennen?” En Sofía vraagt: “Had oma toen nog een paar bruine haartjes?”
Als de familie uit Colombia na de kerstvakantie weer vertrokken is, zegt Milo iets tegen zijn vader, maar die verstaat hem niet. Milo: “Papa, kan je nog wel Nederlands?”
Sofía zit achter een schaakbord. Wat ze gaat doen? “Ik ga spelen
met de twee volken wit en zwart!”
Het tweetal ziet een film waar een babysitter in voorkomt. Sofía:
“Ik ben bang voor babysitters.” Loes: “Nou, Matthias en Maren hebben er heel
vaak een gehad.”
Milo: “Echt? Zijn babysitters gevaarlijk?”
Sofía: “Mag ik wat vragen? Zijn er nou twéé nieuwe virussen?
Omikron en Booster?”
Ze kijkt de laatste tijd graag 'oude' fotoboeken, bv die uit
haar eigen babytijd. Met haar duim in de mond gaat ze de pagina's langs. Dan, zuchtend: “Jullie
gaven wel veel om mij.”
Of het familiefotoboek, dat Beppie ooit gemaakt heeft, dat in 1865 begint en eindigt in 2012/2013 met de komst van Matthias en Sofía in de familie: “Wat ben ik blij dat wij baby’s een grote rol spelen in dit boek.”
Camilo ligt in bed zó hard te zingen, dat Sofía er last van
heeft. Ze roept: “Ik kan niet slapen door Milo’s noten!”
Milo: “Mama, ik hou van jou tot aan de ster van Jezus en
terug! Mag ik mijn half uurtje op de I-Pad?
Sofía (9): “Ik hoop dat ik nog lekker ga groeien deze twee jaar,
zodat ik indruk kan maken op de middelbare school!”
In bed mijmert ze over haar toekomst. “Ik weet nog niet
helemaal of ik wel kinderen wil, want het lijkt me heel moeilijk om ze op te
voeden.” Mama Loes: “Ja, dat is soms wel zo. Wat zou jij eigenlijk anders doen dan
ik?” Ze antwoordt zonder na te denken: “Ik
zou méér aandacht besteden aan de tuin! Onder onze trampoline is het gras héél
lelijk!”
Broer en zus spelen Pim Pam Pet. Camilo moet een groente raden met een s en heeft géén
idee. Sofía helpt hem: “We eten het heel
vaak!” Hij roept uit: “Snelle boontjes!” (snijboontjes)
Als Sofía de provincie Limburg heeft behandeld met topo, wil
ze dolgraag een keertje naar het Drielandenpunt in Vaals. Dat kan geregeld worden: 1
nachtje slapen met het hele gezin in een hotel in Valkenburg en dus ook eerst
een bezoek aan dát stadje. Driemaal lopen ze erdoorheen. Sofía: “Ik weet niet of ik nog naar Vaals wil, ik wist
niet dat Valkenburg zó leuk was. Misschien wil ik hier nóg een dag blijven!”
Sofía tegen haar broer: “Ik vertrouw je, vertrouw jij mij ook?”
Hij: “Ja natuurlijk Soof.” Zij: “En mama?” Hij: “Ja natuurlijk ook mama.” Roept
ze: “Hé mam, ik heb hier een kerel die in je vertrouwt!”
Sofía knuffelt haar moeder en haar broertje. “Wat zijn we
toch een prachtig gezin!””
Maren denkt lang en heel diep na en zegt uiteindelijk: 70! Hoe ze dat heeft uitgerekend?
