...... naar Frankrijk, waar Maren bij een Aire een radslag maakt, haar ene hand midden in een hondendrol. Daarna steken ze de Rhône over. Maren: "Is dat de Tower bridge?" Vervolgens een berg in zicht. Maren: "Is dat de Vesuvius?"
Matthias heeft een mop: "Weet je wat je nooit tegen een zwerver mag zeggen? Nou: ik heb een kadootje voor je, maar je mag het pas thuis openmaken..."
Iedereen misselijk op een bochtige weg door de bergen. Matthias ziet een rivier op de navigatie. "Hé! De Rhône!" Emma: "Nee, dat is de L'Erieux." Hij: "Nou, dat is dan gewoon de Franse naam voor de Rhône."
De bergenrit blijft eng. Maren en Emma staan doodsangsten uit. Matthias: "OK, we gaan nu al onze slechte gedragingen opbiechten aan God voor als we doodgaan." Emma mag beginnen, maar omdat die te misselijk is, biecht hij namens haar: "Mama heeft laatst met de tandenborstel van papa gepoetst."
Emma klemt haar pop tegen zich aan, een half versleten exemplaar dat ze al haar hele leven overal met zich mee naar toe sleept. Ze is overigens onlangs 10 geworden. Ze zegt: "Babyborn" - zo heet het geval - "als we sterven doen wij dat samen!"
Maren: "Ik wil graag dezelfde pianomuziek als Guapo (onlangs overleden en gecremeerde kat) op mijn mijn begrafenis." Ze had overigens zelf een playlist voor dat afscheid gemaakt...
Nog steeds in de bergen, Matthias: "Het is hier zo uitgestorven, hier woont echt niemand!
Maren: "Misschien woont Banksy wel hier bovenop een berg. Om anoniem te blijven."
Matthias heeft een nare smetplek op zijn lichaam, die
dagelijks ingesmeerd moet worden. Dat is pijnlijk. Kermend: “Waarom heb ik dit en niet Poetin?
