Hier in Frankrijk zijn de mensen allemaal heel aardig, maar echt bevriend word je er niet mee. Ik ben dan ook heel blij dat ik één echte vriendin heb, ze woont in Eauze en heet Maïté. Ik heb haar leren kennen bij de club van de botanie, we praten dan ook vaak over tuinen en bloemen en zo.
Bij een van onze gesprekjes merkte zij op dat Nederland toch wel heel mooi zou zijn met zoveel tulpen. Meteen stelde ik haar voor om eens samen naar Nederland te gaan in de tulpentijd. Ze was enthousiast. Later had ik er een beetje spijt van, want Maïté spreekt echt alleen Frans, dus ik zou alles moeten regelen, gids spelen en vertaler. En als ik één middag Frans spreek, ben ik bekaf.
Ik bedacht dat Beppie en Toon een prachtig zolderappartement hebben en ze zo'n beetje in de goeie hoek van Nederland wonen. Gelukkig durfden zij het aan, al zeiden ze meteen dat ze geen woord Frans spreken, wat niet waar is. Ik besloot dat we vier dagen zouden gaan: een dag heenreizen, een dag naar Amsterdam, een dag naar de Keukenhof en een dag terugreizen.
Maïté vond alles goed en leuk. Dus we pakten begin april onze koffers, lieten ons rijden naar Toulouse en stapten in. Ze was wel eens eerder met het vliegtuig geweest, maar niet vaak. Het was heel fijn om haar met volle teugen te zien genieten. Ze maakte honderd foto's van de wolken en had geen moeite met een superdruk Schiphol (ik wel).
Intussen werd in Gouda hard gewerkt voor onze komst.
Ik had om een puzzel gevraagd omdat ik opzag tegen hele avonden met elkaar Frans te moeten
praten. Het bleek een geweldig succes.
Maïté en ik
kwamen aan en vestigden ons in het luxe appartement boven. Daarna gingen
we Gouda bekijken. Maïté maakte bijna voortdurend foto's, en dit zijn zo
de dingen die haar opvielen in Gouda.
De volgende dag spendeerden we geheel aan Amsterdam. Ik vond Gouda een stuk aangenamer en zeker zo mooi. Ik ergerde me aan de enorme hoeveelheid fietsen, die voor Maïté natuurlijk heel bijzonder waren.
Ik zal jullie de andere 750 foto's besparen. We hebben ook een rondvaartboot genomen, daar was alles perfect geregeld met koptelefoons in alle talen. Nederlands was wel de minst voorkomende.
Het is ook erg handig dat je met een OV-kaart zo op de tram kunt stappen, want je wordt wel moe van Amsterdam.
De volgende gingen we met Toon en Beppie in de auto naar het eigenlijke doel van deze vakantie: Tulpen. Gelukkig waren ze net een week eerder gaan bloeien.
Het was niet al te druk, we konden bijna voor de deur parkeren. Een week later kon je alleen in enorme files de Keukenhof bereiken! En nog meer: we hebben zelfs de bollenvelden gezien:
Ik geef het toe, dit zijn hyacinten. Eigenlijk was het iets te vroeg voor tulpen.
Die avond werd de laatste hand gelegd aan de puzzel, we gingen daardoor nogal laat naar bed voor ons doen. Ik zit er wel trots bij, maar ik heb alleen de laatste paar stukjes mee gelegd.
De volgende ochtend was Gouda zo vriendelijk om net voor ons vertrek het theater van de kaasmarkt te organiseren. En wij waren zo slim om bovenin bij La Place te gaan zitten, lekker warm en dan hoefden we niet te luisteren naar de teksten in vier talen. Ik had medelijden met de andere toeristen.
Als je maar voortdurend Frans spreekt gaat het je steeds makkelijker af, merkte ik. En het is heel leuk om iemand je eigen land te laten zien en de gewoontes uit te leggen.
Nu denk ik alleen dat ik Toon en Beppie in de problemen heb geholpen, want ik heb overal rondgebazuind hoe geweldig het bij hun was. Sorry!