Bergsche nieuwsflash

We bespreken de toekomstplannen aan tafel. Pien wil kunstenaar worden, Jeppe boswachter en leraar, Flinn wordt Spiderman en Neeltje? "Voetbalkampioen!"

Neeltje is boos. Ze loopt stampvoetend naar de gang: "Jullie hebben mijn level helemaal verpest. Ik had zin in een leuk leven, maar dat is nu helemaal mislukt!"

Met al die lockdowns en quarantaines halen we onze pleziertjes uit kleine dingen, zoals het uitproberen van niet-gebruikelijk etenswaren. Zo heeft Jeppe de rode grapefruit ontdekt. Die wil Neeltje ook wel eens proberen: "Jeppe, mag ik ook een stukje BigFoot?"
Flinn is ook wel benieuwd: "Mag ik ook wat brainfruit?"

Jeppe had begin december corona, gelukkig zonder ernstig ziektebeeld. Onze brugpieper vond het niet per se erg om een weekje thuis te blijven.

Op 17 januari, één week na de schoolstart in het nieuwe jaar, kwam het bericht dat groep 5, de groep van Flinn, in quarantaine moest vanwege een derde coronageval binnen één week. Flinn baalde, want hij had net een nieuwe bril die hij graag aan de klas wil laten zien. Op vrijdag werd hij getest en op zaterdag kwam de verlossende uitslag: negatief. Dolblij danste hij door het huis, want nou kon hij maandag op school eindelijk zijn bril laten zien!!

Zondagmiddag klaagt Pien over hoofdpijn. Haar testuitslag: positief. Dus wéér een week quarantaine voor Flinn. Bij nader inzien kan hij er toch niet zo heel erg mee zitten: "Ach, die bril staat nog wel een tijdje op mijn neus."

Jeppe heeft zich volledig gestort op de voorbereiding van zijn spreekbeurt 'Van mond tot kont'. Tot zijn grote schrik ontdekt hij dat hij twee dagen na zijn spreekbeurt een topotoets heeft over West-Europa waar hij nog niks aan gedaan heeft. Dus de woensdagmiddag wordt besteed aan het stampen van steden en rivieren. Op donderdagochtend, bij het opstaan, repeteren we nog even de moeilijkste plekjes: rivier door Parijs, stad in Zuid-Frankrijk, bij de Middellandse zee... "Seine en Marseille". Flinn, halfslapend in het bed ernaast - want hij hoeft niet naar school vanwege die quarantaine - steekt zijn duim op en mompelt: "En door London loopt de Theems." Die gaat het straks niet moeilijk hebben als hij aan topo toe is.

Thuiswerk: Flinn zit aan zijn rekenwerk. Neeltje heeft voor haar groep 2 ook wat thuisopdrachten, thema sprookjes. Ze heeft al een prachtige Sneeuwwitje getekend en het liedje van de dwergen drie keer achter elkaar geluisterd. Dan vraagt ze: "Mama, als jij straks klaar bent met Flinn, wil je dan even met mij iets doen? Niet voor school, maar iets waarvan je écht slim wordt. Wil je met mij een potje schaken?"

Flinn wil wel graag gevaccineerd worden tegen corona: "Want dan ben ik tenminste niet meer besmetbaar!"

Neeltje maakt zich klaar voor bed. We horen haar bezig in de badkamer. “Zo, eerst mijn tanden poetsen... al die kip, aardappels en witte bonen in tomatensaus tussen mijn tanden weghalen... spoelen... zo, en nu moet ik nog even keihard een potje poepen.”

Als we wakker worden in een licht berijpte wereld snapt Neeltje wel hoe dat ongemerkt heeft kunnen gebeuren: "Pien en ik hebben vannacht zó diep geslapen, dat we de sneeuwvlokken niet eens hebben horen vallen!"

Neeltje en ik wandelen een rondje. We komen langs de Mariakapel bij de kerk. Zoals altijd moeten we daar even naar binnen voor het doen van een wens. Het regent een beetje, dus het is een welkom schuilmomentje. Neeltje doet, in stilte, een wens. Dan vraagt ze of ik ook een wens heb gedaan. Jazeker, ik wens dat het stopt met regenen. Als we weer buiten staan, is het inderdaad droog. "Kom," zegt Neeltje, "snel naar huis om te kijken of mijn wens ook uitgekomen is en er thuis een babybroertje of babyzusje op mij zit te wachten!"

Dommes vanuit de zoveelste lockdown

Matthias is als enige van onze 4 kleinkinderen nog nimmer positief getest, niettemin moet hij het langst van allemaal in quarantaine. Eén week is achter de rug, zijn deze week positief geteste zus mag maandag weer naar school, hij moet echter nog een week thuis blijven.....

Emma is erin geslaagd haar kinderen aan het eetlezen te krijgen, een oude Termeerse gewoonte bij de broodmaaltijden. Ze lezen zelfs door als ze klaar zijn met eten. Kanttekening: aan de foto’s te zien, gaat het voornamelijk om Donald Duckies. Emma ziet daar geen probleem in. “Ik heb mijn gevoel voor taal absoluut te danken aan Donald Duck. Of eigenlijk met name aan diens oom...”

Mm, waar doet mij dat aan denken.....

Toen ze in de eindexamenklas zat, kon ze maar niet bedenken wat ze na haar examen zou gaan studeren.  Ze dacht zelf aan een jaar Amerika, maar dat wilden wij niet financieren. Wij spraken met haar, vroegen: “Emma, hoe zie jij zelf eigenlijk als werkende vrouw? Waar zie jij jezelf, als je aan je toekomst denkt?”  Zij: “Nou, ik zie mezelf een cafeetje binnengaan, nonchalant spelend met mijn autosleutels...”

Avondeten. Matthias staat op het punt een sperzieboon door te breken en roept: “Let op! De onthoofding van Oldebarneboon!”

Broer en zus spelen een gezelschapsspel. Matthias: “Maren wil je alsjeblieft niet valsspelen?” 
“Nee hoor! Dat doe ik alleen bij Pesten, met oma!”

Maren: “Wat zijn rellen?”
Matthias: “Dat zijn gebeurtenissen die relschoppers doen!”

Ondanks de lockdown worden ze wel eens uitgelaten in de duinen, daar is toch niemand! Ze passeren een reclamebord van een loterij die 455 miljoen als hoofdprijs heeft. Emma vraagt wat ze ermee zouden doen. Maren: "Erin zwemmen!" Matthias: "Zou je het niet op je bankrekening storten?" Die hebben ze namelijk sinds kort. Maren: "Jij doet normale dingen. Ik doe graag dingen die niemand  doet!"

Sofía is sinds de kerstkaarten heen en weer gingen, naar haar idee een correspondentie begonnen met Edouard en Marleen: “Ik ben opeens  briefvrienden geworden met twee bejaardjes!”