Merel als Ramona

Het Haarlemmermeerlyceum stond twee dagen op zijn kop. De theatergroep Play More gaf tweemaal de voorstelling Welkom op Camping de Lindeboom. Met onze Merel in een hoofdrol! Iedereen in de zaal was wild enthousiast en ze kregen vele open doekjes. Dat mag ook wel na maanden repeteren en dan ook nog een hele crocusvakantie hele dagen op school oefenen.

Merel staat hier midden op de cover van het programma. In haar toneelkostuum: een broek en laarzen van Pauwel en een sigaretje in haar mondhoek. Het was een nogal ordinair stuk over een oerhollandse camping, aangevuld met allerlei acts van andere leerlingen. En Merel was een boze meid die zei waar het op stond. Volgens Petra hoefde ze alleen zichzelf te spelen, maar dat is helemaal niet waar. In het echt is ze een schatje die met iedereen van school en ook met haar oma knuffelt. Bedankt voor een heel leuke avond, Merel!

Phone conversation

Girl: can you email me the report?
Erik: sure what's your email address?
Girl: Y U H I...
Erik: Wait, I don't hate you!
Girl: (silence)
Erik: You asked me: Why I hate-ch you?
Girl: Heh-hmph... Yankee Utah Hotel India...

grrrr

Deze blog is bestemd voor de klantenservice van de NS.

Daar kom je dan uit Bordeaux met de trein aan op station Roosendaal. Een heel snelle reis van acht uur achter de rug. Waarvan zes uur treinen en twee uur 'overstappen' (overstappen is in Parijs een eindje met de metro).

In Roosendaal heb ik vijf minuten overstaptijd. Maar de trein uit België is altijd vertraagd, dus in de praktijk is dat minder. Geen nood, de sprinter naar Oudenbosch staat aan de andere kant van het perron en wacht meestal. Er is maar één probleem: in Nederland moet ik inchecken met mijn OVkaart. En de incheckpalen staan in de stationshal en die is een heel eind lopen. En dan moet je ook nog eens vier trappen nemen.

Daarom maak ik er in Roosendaal een gewoonte van om eerst de conducteur van de sprinter te zoeken. De afgelopen drie keer dat ik dat deed, was er geen conducteur. Dus ging ik zonder kaartje naar Oudenbosch. Vijf minuten in de trein, want Oudenbosch is het eerstvolgende station.

Maar deze keer was het anders: er was een conductrice. Ik vroeg of ik bij haar een kaartje kon kopen, omdat ik de stationshal niet zou halen. Maar dat kon echt niet en als ik zou instappen kostte me dat € 35. Maar ze vertelde me dat verderop op het perron een incheckpaal stond en dat ik nog drie minuten de tijd had.

Dus rende ik, voor zover mijn koffer dat toeliet, naar het aangewezen punt. Geen paal. Dan toch maar naar de stationshal. Inchecken. Nog twee trappen. Gelukkig ben ik een halve-marathon-loper, dus was ik weer snel terug op het perron. Zodat ik de trein precies voor mijn neus zag wegrijden.

Woedend was ik. Ook een beetje op mezelf, want je kunt wel kaartjes op internet kopen. Maar intussen moest ik een uur wachten. Tijd genoeg om stoom af te blazen bij de kaartverkoopbalie. De NS'ers waren het volmondig met me eens, ze hadden al lang doorgegeven dat er een incheckpaal op dat perron moest komen. Ik kreeg een kaartje met een adres waar ik een klacht kan indienen.

Dat doe ik bij deze, GRRRRRR, een uur in de kou, op een station dat alleen en kebabstalletje heeft en geen enkele warme zitplek.

In het echt belde ik de buren op en die kwamen me met een lekkere warme auto halen. En kebab is best lekker voor een keertje.

Jaar van de Bevers

Wisten jullie dat dit jaar het jaar van de Bevers is? Wat een eer, hè, 2012. Ik vond het al een prachtige lente dit jaar!

Ik kreeg onderstaand berichtje in mijn mailbox. Foto's van Bevers? Die heb ik wel.

Oproep: Foto's van Bevers

De Zoogdiervereniging heeft 2012 uitgeroepen tot het Jaar van de Bevers (www.jaarvandebevers.nl). We gaan verschillende activiteiten organiseren en ook een aantal publicaties uitbrengen, zoals een brochure en een boek. Hiervoor is natuurlijk veel en afwisselend beeldmateriaal nodig. Heb jij foto's van bevers, beverdammen, burchten, omgeknaagde bomen, typische beverlandschappen (Biesbosch, rivierengebied) die wij mogen gebruiken? Stuur die dan aub naar stefan.vreugdenhil@zoogdiervereniging.nl. Fotografen waarvan we een foto gebruiken in het boek krijgen een exemplaar van het boek (medio september), er is ook een beperkt budget beschikbaar voor foto's. 

Nieuw huis

Na een verblijf van een paar weken in een appartement op de begane grond met het Vredespaleis in Den Haag als directe overburen, hebben L & E de vertrouwde en geliefde hoogte weer opgezocht. Zie hoe Emeryville er in Nederland uitziet: