Twee kleine intellectuelen

 

Nu grootvader Toon met emeritaat is gegaan, bereiden de twee kleinkinderen zich voor om hem mettertijd op te volgen. Je kunt er tegenwoordig niet vroeg genoeg mee beginnen!

 

Domme dommes

Pien: "Jeppe is een jongetje, Pien is een meisje, papa is een Peter en mama is een Lonneke."

Pien wil na een plasje graag de zee uittrekken en na het tandenpoetsen de tandenborstel afkoelen.

Pien heeft gepoept. Marleen legt uit dat ze dat beter op de wc kan doen, in plaats van in haar luier. Pien: "Daar is het nu te laat voor!"

Driekoningen

De traditie is in Frankrijk zeer belangrijk. Ze houden alle oude gebruiken in eer. Waarschijnlijk omdat ze niet houden van verandering. Hollande, de huidige president, wringt zich in allerlei bochten om de Fransen te stimuleren tot innovatie. Maar hier is het belangrijkste argument om iets te doen: dat hebben we altijd zo gedaan.

Zo wordt driekoningen hier gedurende de hele maand januari 'gevierd'. Vieren betekent hier altijd dat ze iets eten. Voor Driekoningen verkopen alle bakkers en supermarkten  Driekoningentaart. In die taart zit natuurlijk een boon verstopt, de ouderen onder ons herinneren zich dat wel. Degene die de boon vindt in zijn of haar stukje taart is de koning. Ik weet eerlijk gezegd niet wat voor voordelen dat verder heeft, maar je moet in elk geval een kroon op. Dat staat heel belachelijk, zoals je op de volgende foto kunt zien.

In Frankrijk is de boon (fève) geëvolueerd tot een klein porseleinen poppetje. Veel mensen schijnen die te sparen. Roelof was heel blij dat ik de fève meteen in het allereerste stukje taart vond, hij vreesde dat hij er per ongeluk op zou bijten. En hij is net een week in Nederland geweest om een kapotte kroon te laten vervangen. Dus ik was de klos, ik heb de fève in mijn hand, het was een beeldje van my little pony. De kroon was versierd met Simpsons, we overwogen nog even om hem te bewaren voor Erik. Dat is precies zijn niveau.

Eigenlijk had ik de taart gekocht omdat ik eindelijk iets vond waar amandelspijs in zit (frangipane, in België heet het ook zo). We hadden dat gemist bij Sinterklaas (banketletter) en Kerstmis (kerstbrood). Over tradities gesproken, Nederland is net zo erg als Frankrijk. De taart was lekker, maar de spijs leek nauwelijks op de Nederlandse. Veel meer boter en veel minder amandel.

Dat brengt ons op het lijstje van etenswaren die er niet zijn in Frankrijk, het is nogal divers:
gewone kerriepoeder, gemberbollen en gembersap, stroop en stroopwafels, jus in zakjes, grof bruin brood, nassi- en bami- en cajunkruiden (niet gaan meebrengen als je hierheen komt, de meeste missen we echt niet). Daar staat heel wat te eten tegenover dat ze hier wel dan wel veel beter hebben dan in Nederland. Zo heb ik inmiddels pindakaas, zoet-zure augurken en bruine suiker gevonden. Nu nog echte amandelspijs.