Domme

Zwangere Katelyn heeft wat buig moeite terwijl ze langzaam in de taxi kruipt. Elsa: "Mummy are you too big for the taxi?"

Elsa snapt dat Mama de baby Boots in haar buik heeft: "Mummy has Boots in her tummy, and Papa has a big tummy!"

En wat foto's uit Brexit:

Whatsapp-'Groeten uit Haiti'-spam - deel 2 - 'Kraan'water

Na een heerlijke week vakantie Colorado, vloog Pauwel ineens door naar Amsterdam voor werk en dat voor maar 3 dagen. Lekker gejetlagged dus (Beppie zou me corrigeren: moet natuurlijk zijn: gejetlagd. Maar ik vind het zo mooier, een soort verbasterd Engels 😊 ). Ik ging meteen terug naar Haïti. Waar ik ook meteen weer met de kleine ongemakjes had te maken: eerste ochtend geen warm water, de middag geen elektriciteit en de dag erop helemaal geen water. Alles wordt wel op enkele uren opgelost hoor. Maar het geeft aan hoe verwend we in het Westen zijn!

Ik heb de vorige keer wat over elektriciteit verteld, nu iets over water.

In Haïti is geen leidingwater. Onder huizen bouwt men standaard een citerne, een waterput. Toegankelijk via luik, zoals ook bij ons bij de voordeur;

Beetje lastig te fotograferen via dat luik en dus te moeilijk zien: het water in de put. Staat nu ongeveer halverwege.

Die put is gewoon open en er kunnen gemakkelijk vuil en beesten in. Daarom moet er 1x per week chloride in. Agressief spul hoor!! Hadden we eerst in het voorraad hok liggen,  maar daar kon je vervolgens door de chloorlucht niet meer naar binnen 😁

Vervolgens hebben we een pomp voor waterdruk (in de tank er naast). En naast de pomp staat ook de boiler. Omdat onze bovenburen ook water nodig hebben, alles in 2-voud op de foto;

Onze pomp:

Speciaal voor de techneuten 😊

Maar... die pomp werkt alleen als we elektriciteit van de Haïtiaanse maatschappij hebben of als de generator aan is. Niet op de batterijen. Omdat we echt wel een aantal uur per dag op de batterijen leven, is er ook een klein vaatje dat hoog staat zodat er toch wat waterdruk is als er onvoldoende elektro is;

Zoekplaatje 😁.

Dat tankje is ok voor afwas en wc etc, maar eigenlijk te weinig bijv voor de douche. Het kan, is alleen niet erg krachtig 😊.

Maar met de nodige buizen overal hebben wij dus ook 'kraanwater'. Oh, had ik nog niet gezegd: dat water in de citerne is regenwater. Als je er veel verbruikt (mensen die bijv eigen zwembad hebben), kan je extra water via een tankauto laten leveren.

Door filters en de chloride is het water voldoende gezuiverd. Maar het is zeker GEEN drinkwater!! Zelfs je tanden kan je niet poetsen met het water. Daarom hebben we grote bidonnen met drinkwater (en kleine flesjes bij de wastafels die we telkens hervullen):

En die worden afgevuld op de brouwerij (bier wordt ook met dit water gemaakt). Gewoon met een kraantje op de grote tank 😁:

Dit wordt door onze chauffeurs gedaan (note: wij mogen in Haïti niet zelf rijden maar hebben de beschikking over 2 chauffeurs die ons in principe elk moment van de dag rondrijden), op de foto is dit Patrick.

Een nieuw avontuur van De Zwarte Zwadderneel

Vandaag fietste ik op uitnodiging van Bep de zestig kilometers van Nijmegen naar een heerlijke lunch in Boxtel. De weersvooruitzichten waren gunstig: geen wind en geen regen, mogelijk wat zachte miezer die zou verdampen voor het de grond raakte. Ik had Nijmegen net achter me gelaten en het begon inderdaad licht te miezeren. Ach, dat was voorspeld, niet zeuren en doortrappen. Maar... het werd meer. En meer. Halverwege, op de hei van Nistelrode was ik inmiddels behoorlijk natgeregend en kwam ik - hé! - Richard, Bas en Job tegen die naar Nijmegen aan het fietsen waren. Regen? Ja, nu net, kort voordat ze mij tegenkwamen. Vanaf Boxtel was het de hele tijd droog geweest. Dat gaf hoop op een droge tweede helft en ik putte daaruit - inmiddels regende het voluit en was ik kletsnat - nieuwe motivatie. Maar hoe ik ook verder zuidwaarts afdaalde, de regen hield niet op. Eenmaal geheel doorweekt aangekomen bij A3n, toch maar even naar Rich geappt; regen? Nou nee, die was opgehouden kort nadat ze mij hadden ontmoet...

Dat doet mij erg denken aan het verhaal van Ollie B. Bommel, waarin hij het aan

de stok heeft met De Zwarte Zwadderneel, zie afbeelding. We herkennen daarin een streng gereformeerde prediker, die de mensheid voortdurend aan ijdelheid en hovaardij ten onder ziet gaan. Zijn rechtlijnige soberheid trekt voortdurend een regenbuitje aan, waardoor hij altijd onder een paraplu moet schuilen. Nu was de lunch die Bep en Toon bij A3n serveerde ook wel erg katholiek bourgondisch en had het echt wel een stukje soberder gekund, dus dit was mogelijk mijn vooruit genomen straf geweest. De goddelijke bemoeienis werd ook bevestigd door onze weer-appjes: die gaven vrolijk aan dat het droog was en zou blijven, terwijl gestaag de regen op ons viel.

Om A3n snel van deze bui te verlossen, ben ik maar snel naar Nijmeegje terug gefietst. En? Droog. Mooi weer tot de voordeur. Ergo: de weg naar Nijmegen is droog, die naar Boxtel is nat. Zó zat dat dus vandaag. En God bestaat dus niet, het bewijs geleverd.

Dommes

Sofía wijst de kaas af die haar moeder haar voorzet. "Kaas van de koe van opa wil ik!"

Marens favoriete snack: poeprika!

Sofía 'leest' haar moeder een boekje voor. Die wil er nóg een horen. Zegt S: "Wat zeg je dan? Alsjeblieft, lieve Sofía?"

Aan het eind van de middag halen we Emma's kleintjes van de crèche, de ouders zijn op congres. Toon op de bakfiets, ik met de fiets voorop. Zwaai soms met een arm of been, om naar links of rechts te wijzen én het tweetal te vermaken. Matthias verheugt zich er al op. Luidkeels roep hij over de straat: "Oma, doe je benen wijd!"