In de voortuin, met een najaarsstorm op til.

Een of andere prunus, maar dan van de eigenwijze soort.

Slimme slimme

Edouard en Pien hebben een aftelkalender tot 5 december gemaakt. Achter ieder vakje zit een verrassing. Op de 21ste dag voor het grote feest komen er 6 smarties tevoorschijn. Pien verdeelt ze zorgvuldig onder de drie Vermeertjes. Peter, nooit te beroerd om zijn dochter iets te leren, vraagt: "Dus wat heb je nou gedaan, Pien? Zes snoepjes gedeeld door...?"
Pien: "Pien!"

We rijden langs de P+R van station Bunde. Pien wil weten wat dat betekent. We leggen uit dat de trein beter is voor het milieu dan de auto, vanwege die vieze uitlaatgassen. We leggen uit dat de uitlaatgassen de lucht vies maken en we kaarten aan dat zelf fietsen eigenlijk nog beter is dan de trein. Het is even stil, dan concludeert Pien: "Nee, want als je op de fiets zit, adem je al die vieze uitlaatgassen in!"

Song van de maand

Nooit gedacht dat de hel al in Parijs begon, maar ik had hem recent al in een liedje gestopt. Als je je afvraagt wat het lelijke "task force subjectification" in de tekst doet, dan is het goed te weten dat er op mijn school een heuse "werkgroep subjectivering" aan de slag is, die voor de school uitzoekt wat "een goed mens" is. Gezegend een land dat de luxe heeft om dit soort werkgroepen in te stellen. Men is begonnen met een enquête onder het personeel. Muziekvoorbeeldje is hier te vinden. Normaal gesproken hoop ik dat de tekst voldoende zeggingskracht heeft, maar in dit geval geeft de muziek wel een het bedoelde ironische tintje aan het laatste couplet.

Drawing circles

A simple question is put to me

What is “a good man” meant to be?

“Task force subjectification” wants to know

I’m not making this up: bussiness is slow

So what is your bit? And what is mine?

I’m drawing circles all the time 

The one that’s drawn along my skin:

Six inches radius, has peace within

But in every other circle that I draw

There’s words and quarrel, all-out war

And further down, not hard to tell

A frightful glimpse of Dante´s hell

Repelling circles, magnet hearts

While closing in, they bounce apart

The question’s not “how am I to be?”

But all the more pressing towards WE

So let us gaze towards the stars

And draw a circle infinitely far

In search of peace for subject WE

To match the peace inside of me

And share a devine tranquility