Nog steeds aan het puzzelen

Hoe kan ik jullie duidelijk maken hoe het is om bezig te zijn met chemokuren?
Zo, denk ik:

4 kuren zijn nu achter de rug. Ik heb het dus alvast even goed gedaan als Margriet. Maandag start - indien geen tegenbericht - nummer 5. Maar ik heb nog maar 1 puzzel, wat nu!

Stomme trut

Dat ben ik. Maar ik wist dat het ooit zou gebeuren met al die smalle weggetjes hier. Als enig verweer heb ik dat ik maar nèt met een wiel van het asfalt af was en meteen wegzakte. Het was daar kleddernat, dat verwacht je niet na weken van tegen de dertig graden. De postbode (gele autootje) was veel verder uitgeweken en niet weggezakt.

Terwijl de postbode hulp ging halen, kon ik een foto nemen van mijn schande:

Er kwam al snel een buurman met een vier-wiel aangedreven auto. Die trok mijn auto professioneel uit de geul. En hij weigerde vervolgens enige betaling. Twee zoenen was alles wat hij wilde accepteren.
Schatjes die Gersois.

voor oranje

Het hoort blijkbaar bij een goede culturele opvoeding. Hier zijn Marijntje en Femke, met hun bijdrage op de familieblog. Op de achtergrond begeleid door de geweldige gratis André Hazes-cd van de bouwmarkt.

 

Dat kan ik ook...

... dacht Pien, toen ze Sofía zo mooi had horen zingen. En inderdaad.

Ietwat overmoedig geworden, besloot moeders haar ook nog 'Hup Holland hup' aan te leren, maar dat bleek een minder succes. De tekst veel te ingewikkeld, de melodie te ordinair, en bovendien "we hoeven niet Hup Holland te doen, mama, we doen gewoon alleen Nederland oh Nederland, want ik weet toch dat Nederland gaat winnen en niet Holland!"

Er was er een jarig

OK, een dagje te laat, maar ik heb dan wel weer een mooie tekening voor Emma gemaakt! Gefeliciteerd hoor!

Er is er een jarig

Laten we dan nu allemaal samen even zingen voor de jarige Emma. Pien geeft het goede voorbeeld:

Elsatsjoeh!

Ik kan al die iFilmpjes niet zien op mijn Linux en ik weiger om te prutsen aan de afgrijselijke flash player.

En onze poll is ook nog steeds kapollt. Google is eraan aan het werk. Laatste keer duurde dat vijf maanden.

Wat een rampzalige technische dienst hebben we toch. Die verdient duidelijk gestraft te worden...

De laatste ronde

Het zit erop, ons huis is verbouwd. We gebruiken het hele huis nu de bijkeuken af is. Alles heeft zijn definitieve plek. Dat wil niet zeggen dat het af is. Er ligt nog wel een jaartje werk. Roelof is begonnen met het schuren en lakken van het houtwerk van de schuur buiten. Daarvoor is op mooi, droog weer nodig. Het gaat hem drie maanden kosten. Daarna staan nog allerlei dingen te wachten, een hek rond het balkon, de afwatering van het balkon, wat kantjes en randjes. De vraag 'wat doet Roelof nu eigenlijk?' hoeft dus nog niet gesteld te worden.

Ook de tuin vraagt steeds meer aandacht. We hebben natuurlijk een groot stuk erbij getrokken dat onderhouden moet worden. Roelof maait het met de trekker. Hij knipt ook de randen vrij, zodat de beek aan het einde van de tuin mooi in beeld is.
Ook het 'gazon' van de tuin is her en der opnieuw ingezaaid en veel groter geworden. Ik ben een middag per week bezig met maaien. Gelukkig vind ik het leuk. En in hoog zomer wordt het gras geel en dan maai ik twee maanden niet. Daar staat tegenover dat je hier begin december de laatste keer maait, en eind januari de eerste keer. Ik kan dus lang genieten.

Het bezoekersseizoen is ook weer begonnen. Merel en vriendje Carlo maakten er een heel project van: lopen van Bordeaux naar hier en dan van Toulouse naar Narbonne. Met volle bepakking. Het lopen werd treinen, ze hadden zich wat vergist in de afstanden. En ze bleven hier vijf dagen logeren. De annex is er helemaal op ingericht.

We krijgen langzamerhand ook steeds meer sociale verplichtingen. Deze week ons eerste huwelijk in Courrensan! Nee, van vrienden, niet van ons.

Kijk voor de foto's van alle werken op De laatste ronde.