Sofía
heeft een besmettelijke huidziekte, krentenbaard geheten. Nu zelfs in haar
oog. Daar heeft ze last van, dus mag ze een dagje thuisblijven van school. Er
is echter één probleem: Loes heeft een online-congres van haar
beroepsvereniging. Van half 11 tot half 13 moet ze een sessie voorzitten en dan
mag Sofía onder geen beding haar werkkamer binnen komen. Sofía: “Dat lukt me!
Vandaag word ik volwassen!”
De pleister op haar knie moet eraf, maar dat doet
pijn. Loes: “Ach, die paar haartjes, dat valt toch wel mee?” Sofía: “Ik geef om
ál mijn lijftoeristen!”
Sofía:
“We moeten heel even wachten op papa. Hij moet de fietsen nog in de stal
zetten.”
Broer Milo is driftig, omdat hij na het avondeten niet
meer buiten mag spelen. Nu zit hij boos op de bank, Sofía gaat naast hem
zitten. Na een tijdje roept ze: “Hij is rustig nu. Ik heb hem getemd!”
Camilo: “Weet je wat Sofía deed? Ze sloog... ze
slaagde... iemand per ongeluk met haar hockeystick!”
Loes: “Ik ga je missen vandaag, Milo! Kan ik je niet
stiekem meenemen naar mijn werk?” Hij, meteen: “Ik pas nog in een grote
tas!”
