Ik ben mobieler

Op vrijdag ging ik met mijn "schoonvader" autootjes kijken, op zaterdagochtend haalde ik mijn nieuwe scheurijzertje op in Doetinchem. Te bewonderen op het eerstkomende familiesamenzijn!

Zwolsche zomerdagen

De vierdaagse in Nijmegen is in volle gang. Iedere ochtend deel ik mijn coupé met een grote verzameling kwieke wandelaars met een gemiddelde leeftijd van 65+ die zo vroeg op de morgen wakkerder en fitter zijn dan ik. Ze behoren tot de groep die per dag 30km aflegt, want de 40 en 50km lopers zijn rond die tijd al lang en breed onderweg. Vanuit de trein zie ik ze met flinke pas dapper hun blaren tegemoet lopen. Vanaf mijn werkplek zie ik iedere middag de militairen, die dan al klaar zijn met hun afstand, naar hun verblijfplaats sjokken. Marcheren is er, na 50km, niet meer bij, maar dat vergeef ik ze. Ik ben allang onder de indruk van het feit dat ze hun vlag nog fier rechtop houden en niet achter zich aan over de grond slepen.

Dankzij de vierdaagse heb ik vrijdag een dagje vrij. Dan is de intocht en is de St. Annastraat, ofwel de via Gladiola, die ik moet oversteken om op mijn werk te komen, geblokkeerd door wandelaars en toeschouwers. Maar ik vind het niet erg, een dagje vrij. Dan geniet ik van mijn tuintje. En dat tuintje is ook helemaal in de vierdaagse-sfeer: de gladiolen staan fier te stralen. Ik heb niet vier dagen lang 50km gelopen, dus ik heb ze eigenlijk niet verdiend, maar ik geniet er stiekem toch van...

En als bonus, omdat ik er zelf best een beetje trots op ben dat mijn vlinderplant precies datgene doet waar 'ie voor gemaakt is: