Haiti

Half september zijn onze spullen ingepakt en verscheept naar Haïti. Waaronder onze computer. Ik heb wel een tablet en telefoon maar de blog bekeek ik altijd op de computer dus sindsdien niets meer gelezen. Je mist meteen een hoop, een hoop gezellig (vooral kinder)nieuws!!

Intussen ben ik in Haïti, sinds 2 dagen. De container komt pas volgende week, maar ik heb nu onze laptop beschikbaar. Helaas staan de foto's niet op deze laptop, dus jullie moeten het voorlopig hier even mee doen, uitzicht vanuit ons huis op Port-au-Prince en de baai: 

Eerste issue al gehad: kapotte waterpomp. Er is in Haïti geen waterleiding. De (luxere) huizen hebben een eigen waterput waar het regenwater in loopt (in droge tijden laat je een water-truck komen die de put vol gooit). Maar om het in je douche en wc-bak te krijgen, heb je een pomp nodig. Een keertje niet douchen is voor mij geen probleem, maar die wc ... Probeer maar eens een wc 'door te trekken' met een emmer water! Gelukkig hebben we een prima huisbaas, de pomp is weer gemaakt. Maar je waardeert wel de luxe van door te trekken met een hendeltje :-).

Domme

Met in haar achterhoofd het verhaal van een vriendin, wier kleuterdochtertje onlangs plompverloren tegen de oppas had gezegd: "Jíj hebt dikke billen!" hield Emma haar hart vast toen Matthias op straat naar een tegemoetkomende bejaarde dame wees en riep: "Kijk mama, die mevrouw daar..."

De dame in kwestie, de lange witte haren tot over de schouders en gehuld in een modieuze lichtpaarse mantel, wachtte net als Emma zijn oordeel af. "Die mevrouw lijkt wel een beetje soort van koningin Máxima!" 

Domme dommes

Toon, heel enthousiast: "En? Wie helpt mij met opruimen?"
Matthias: "Eh..," kijkt om zich heen, "... oma?"

Matthias wordt 3 jaar en dat betekent: feest! Gasten komen, cadeautjes worden uitgepakt en taart gegeten. Na alle opwinding even buiten spelen. Als we een half uurtje later terugkeren ziet Sofía door het raam de slingers binnen hangen. "Hé!" roept ze uit. "Matthias is alwéér jarig!"

De jarige heeft op eigen verzoek (na een bezoek aan de Ridderzaal) een ridderpak cadeau gekregen. Hij poseert ermee voor zijn tent:

Maar dan realiseert hij zich dat ridders streng kijken - dat kent hij van de wachten op het Binnenhof. Hij trekt zijn meest grimmige  gezicht - tevoren geoefend in de glazen raampjes van de kast!

 
De zondag na het feest vindt Sofía het wel erg stil in het eigen huis. Ze steekt wanhopig de armen in de lucht. "Wat moet ik nou de hele dag dóen!"