Weer allemaal thuis

Drie kinderen achterin de auto luisteren op verzoek van Maren naar het lied “Final countdown.”
Vriendje vraagt wat dat voor muziek is. Matthias: “Mama vindt het troep. Zij is een grote vijand van dat lied.” Miguel legt uit: “Dit lied stond in 1986 wekenlang op nr.1.” Matthias weer: “Dat is drie jaar voordat de Berlijnse muur gesloopt werd.”

Vriendje: “Mijn vader is voor Feyenoord. Mijn opa ook.”
Maren: “Heel véél opa’s zijn voor Feyenoord.” (Die van haar)

Papa E. is weer thuis na een kerstvakantie in Colombia. Zegt Sofía: “Waar ga jij zitten werken? Je moet eigenlijk nóg een bureau kopen en dat op zolder naast het andere bureau zetten. Oh nee, wacht, Loes kletst wel erg veel!”

Milo:     “Ik ben zó blij dat je terug bent papa. Ik wil je bijna elke dag knuffelen!”
               “Kijk, ik heb een spekje!”(sixpack)
               “Kunnen we een keer naar de dokter om te kijken welke helft van mij Colombiaans is?”

Loes wil haar kinderen uitleggen hoe kaas gemaakt wordt. Camilo begint al goed met knipmoleculen en melk. Sofía: “Als jij ons DSM-dingen vertelt, omdat je wil dat wij bij DSM gaan werken, dan heb je het mooi mis!”

Matthias: “Mama, ik zag op de terugweg van voetbal twee mevrouwen in zwarte lakens met alleen een streepje waar ik hun ogen zag. Wat ze in Syrië aanhebben.”  Emma legt hem het een en ander uit. Hij: “Oh! Ik dacht dat ze dat aanhadden om niet op te vallen in de oorlog!”

Dommes - ze produceren er lustig op los

We doen een spelletje over het menselijk lichaam. Neeltje mag vertellen wat de verschillen zijn tussen jongens en meisjes: "Jongens hebben kort haar en meisjes hebben lang haar, behalve bij ons thuis." Dat klopt, maar we doelen op een ander verschil. Pien herformuleert de vraag: "Neeltje, wat is het verschil tussen jongens en meisjes als je onder de douche staat?" Daar hoeft ze niet lang over na te denken: "Jongens duren kort en meisjes duren lang!"
Tijdens het avondeten komt er een vervolgantwoord: "Wij hebben voorbilletjes en lullie hebben lullies!"

Peter begint een gesprek over cardinale getallen en of wij weten wat dat zijn.

Lonneke: "Ik weet wel wat een kardinaal is."

Pien: "En ik weet wel wat een garnaal is!"

Gelukkig kunnen onze kinderen tijdens de lockdown drie dagen per week terecht op de noodopvang, zowel op school als op de BSO. Daar zijn ze erg blij mee (en wij ook). De andere dagen is er, naast het thuisonderwijs, ook tijd voor andere zaken. Zo wordt er veel muziek geluisterd, vaak met moeilijke teksten, waar dan steevast een alternatief voor gevonden wordt:

Kinderen voor kinderen: 'De ene mens heeft oren van een halve meter breed, en de ander die heeft sproeten bij de vleet.'

Flinn: 'De ene die heeft oren van and'r'alvemeter breed en de ander die heeft schoenen aan zijn reet.'

Annie M.G. Schmidt: 'Mannen, mannen! Zij hebben de macht, zij hebben de poen!'

Neeltje: 'Mollen, mollen! Zij hebben de macht, zij hebben de poep!'

We wandelen veel. Halverwege de straat staat een kapelletje met een decent geklede Christus "met gaten in z'n poten", aldus Flinn. Rond kersttijd verdwijnt dit beeld en komt er een schattig, door de buurtvereniging zelf geknutseld kerststalletje in, compleet met groen snoeiafval waar wij gretig voor leveren. Geen wandeling is compleet zonder dat Neeltje even bij het getalletje is wezen kijken om te zien of de kerststal er nog staat, of dat de blote man alweer terug is.

Normaal gesproken is het op de BSO zo druk dat ze een tweede ruimte in gebruik hebben genomen in een ander gebouw. De dependance. En dat is echt een ding voor de kinderen. Als ze acht worden, mogen ze naar de dependance, iets waar ze al vroeg naar uitkijken.

Neeltje, net vier: "Als ik acht ben, dan mag ik ook naar de pip en dans!"

Lockdown of niet, het kiezen van een middelbare school gaat gewoon door en dit jaar is Pien aan de beurt. Ze twijfelt tussen de vrije middelbare school Bernard Lievegoed in Maastricht, of het Graaf Huyncollege in Geleen. Neeltje weet het wel: "Als ik later groot ben, dan ga ik ook naar de Raveleijn school!"

En dan eentje die ik niet kan uitschrijven, maar wel kan laten horen. Peter vraagt wie er wel eens van Beethoven heeft gehoord: