Hoe wij zonder computer, game-console en een zeer beperkt aanbod aan tv programma's (maar een paar zenders, uitzending pas na 18u...) de winter doorkwamen is onze kinderen een raadsel: 'wat deden jullie dan???'. Waarschijnlijk verveelden we ons steendood, al kan ik me dat niet meer herinneren.
De video is een technologie die de kids nog hebben meegemaakt. Maar ze waren te klein om het te onthouden en ze zijn allang gewend aan de DVD technologie, getuige Merel's pogingen een oude video te bekijken:
Aan tafel haalt Pauwel een tekenfilm aan, die we op video hadden. Merel weet de video uit een oude doos te vissen en wilt de film nog eens zien. De video in de speler doen lukt wel, maar dan...
Pap, hoe vind ik het 'menu' op deze video? Ik kan de menu-knop nergens vinden op de afstandsbediening.
Nadat ze begrepen heeft dat er geen menu is bij een video, en we gewoon 'start' duwen, komt de volgende vraag: En hoe ga ik nu naar de volgende scene?
zondag, februari 08, 2009
Door het oog van de naald
In de USA, als begeleidster van een groep Leidse en Delftse studenten-op-studiereis langs biochemische sites in California, raakte Loesje betrokken bij een auto-ongeluk. Hier haar verslag via de mail:
"Ik zit nu in The Hollywood Downtowner Inn, aan de Hollywood blvd. We kwamen aan in het donker in de regen, dus de buurt lijkt een beetje op een no-go area, maar volgens alle boekjes moet het toch wel veilig hier zijn! Mijn motel is prima, schoon en niet eens heel klein. Het is alleen geen Best Western of Sheraton in San Diego, waar ik vandaan kom, haha.
We hadden wel een heftige reis hier naar toe, ik kan het nu rustig beschrijven omdat alles helemaal goed is afgelopen, maar we zaten bijna in een auto-ongeluk. De studenten hadden 2 busjes gehuurd voor 10 personen en 1 auto. Ik zat in een busje en ik kan je wel vertellen dat ik veel te danken heb aan de bestuurder!! Geen zorgen hoor, geen schrammetje voor niemand en ook niet op de auto, we hebben heel veel geluk gehad.
Naast ons reed een auto die opeens een wiel (!!) verloor. De auto kwam zijwaarts op ons afrijden en bestuurder Martijn ging volop in de rem!! Wij reden op de linkerbaan en de auto schoof vlak voor ons langs, ik zat achterin en dacht toen: oefff, maar het volgende moment crashte die auto dus keihard tegen de vangrail en kwam bijna terug naar ons, Martijn stuurde echter PERFECT en de gecrashte auto, super groot en op hoge wielen, klapte om en vloog over de kop. Ik zat aan het raam achter de bestuurder, naast de vangrail, dus toen ik de auto over de kop zag gaan, keek ik naar beneden, omdat ik echt zeker wist dat we hem volop gingen raken, maar toen vloog hij over de vangrail heen. De jongens in mijn busje keken wel en die zagen de bestuurder van de auto het raam uit vliegen, zo de andere snelweg op. Wij reden in rem-vaart door en stopten.
Twee van de jongens renden meteen naar de gekantelde auto, ongeveer 150 m terug, maar ik kon alleen maar op de achterbank zitten en ik was zooooo blij!!!! Zoo blij, omdat ik echt ZEKER meende dat we die auto gingen raken. Echt, we waren eerder een beetje euforisch, zooo blij met onze bestuurder. Alle andere beslissingen hadden zo anders af kunnen lopen. Zo gaat dat natuurlijk in het leven, maar toch wel even bizar. We hadden bijvoorbeeld al geluk dat er niemand erg dicht achter ons zat! We moesten echt volop in de rem. Met onze bestuurder ging het heel goed, hij kon daarna prima verder rijden. De jongens uit de auto waren echt van die grapjanussen, dus na een uurtje evalueren, kwamen er alweer wat grappen over. Niet op een verkeerde manier, maar ja, je moet het ook niet te zwaar opnemen.
De man die de auto uitvloog, was wel bij bewustzijn, hij had ook geluk gehad. Ik heb hem niet gezien, maar dat vertelden de twee studenten die waren gaan helpen. Zij hebben ook bij de politie een statement afgelegd.
Goed, ik wilde het jullie toch even vertellen, maar geen zorgen dus! Ik hoef niet meer in het busje de snelweg op als het goed is! En we kijken nu nog beter uit, wat we sowieso al deden. Maar in Hollywood zijn is natuurlijk ook heel leuk, morgen gaan we Peter (oude vriend uit Delft, B.) opzoeken op UCLA. Zaterdag ga ik dan nog een dagje iets met Peter doen. Hopelijk wordt het iets beter weer, maar de voorspellingen zijn niet echt heel erg goed....
Tot mails!! Loesje
Op dinsdag 10 februari vliegt Loesje weer terug naar Nederland. Dan is ze bijna drie weken in California geweest.
"Ik zit nu in The Hollywood Downtowner Inn, aan de Hollywood blvd. We kwamen aan in het donker in de regen, dus de buurt lijkt een beetje op een no-go area, maar volgens alle boekjes moet het toch wel veilig hier zijn! Mijn motel is prima, schoon en niet eens heel klein. Het is alleen geen Best Western of Sheraton in San Diego, waar ik vandaan kom, haha.
We hadden wel een heftige reis hier naar toe, ik kan het nu rustig beschrijven omdat alles helemaal goed is afgelopen, maar we zaten bijna in een auto-ongeluk. De studenten hadden 2 busjes gehuurd voor 10 personen en 1 auto. Ik zat in een busje en ik kan je wel vertellen dat ik veel te danken heb aan de bestuurder!! Geen zorgen hoor, geen schrammetje voor niemand en ook niet op de auto, we hebben heel veel geluk gehad.
Naast ons reed een auto die opeens een wiel (!!) verloor. De auto kwam zijwaarts op ons afrijden en bestuurder Martijn ging volop in de rem!! Wij reden op de linkerbaan en de auto schoof vlak voor ons langs, ik zat achterin en dacht toen: oefff, maar het volgende moment crashte die auto dus keihard tegen de vangrail en kwam bijna terug naar ons, Martijn stuurde echter PERFECT en de gecrashte auto, super groot en op hoge wielen, klapte om en vloog over de kop. Ik zat aan het raam achter de bestuurder, naast de vangrail, dus toen ik de auto over de kop zag gaan, keek ik naar beneden, omdat ik echt zeker wist dat we hem volop gingen raken, maar toen vloog hij over de vangrail heen. De jongens in mijn busje keken wel en die zagen de bestuurder van de auto het raam uit vliegen, zo de andere snelweg op. Wij reden in rem-vaart door en stopten.
Twee van de jongens renden meteen naar de gekantelde auto, ongeveer 150 m terug, maar ik kon alleen maar op de achterbank zitten en ik was zooooo blij!!!! Zoo blij, omdat ik echt ZEKER meende dat we die auto gingen raken. Echt, we waren eerder een beetje euforisch, zooo blij met onze bestuurder. Alle andere beslissingen hadden zo anders af kunnen lopen. Zo gaat dat natuurlijk in het leven, maar toch wel even bizar. We hadden bijvoorbeeld al geluk dat er niemand erg dicht achter ons zat! We moesten echt volop in de rem. Met onze bestuurder ging het heel goed, hij kon daarna prima verder rijden. De jongens uit de auto waren echt van die grapjanussen, dus na een uurtje evalueren, kwamen er alweer wat grappen over. Niet op een verkeerde manier, maar ja, je moet het ook niet te zwaar opnemen.
De man die de auto uitvloog, was wel bij bewustzijn, hij had ook geluk gehad. Ik heb hem niet gezien, maar dat vertelden de twee studenten die waren gaan helpen. Zij hebben ook bij de politie een statement afgelegd.
Goed, ik wilde het jullie toch even vertellen, maar geen zorgen dus! Ik hoef niet meer in het busje de snelweg op als het goed is! En we kijken nu nog beter uit, wat we sowieso al deden. Maar in Hollywood zijn is natuurlijk ook heel leuk, morgen gaan we Peter (oude vriend uit Delft, B.) opzoeken op UCLA. Zaterdag ga ik dan nog een dagje iets met Peter doen. Hopelijk wordt het iets beter weer, maar de voorspellingen zijn niet echt heel erg goed....
Tot mails!! Loesje
Op dinsdag 10 februari vliegt Loesje weer terug naar Nederland. Dan is ze bijna drie weken in California geweest.
Ga ook bij de politie
Sinds kort ben ik bij de Goudse politie, en speur ik actief naar misdadigers. Hoe dat zo? Omdat ik op verzoek van diezelfde politie lid ben geworden van het pas opgerichte Burgernet. Wie zich daar aanmeldt, wordt als burger ingezet om mee uit te kijken naar criminals-on-the-run. Je krijgt een sms en/of e-mail waarin een misdaad in de buurt wordt gemeld, de verdachte wordt beschreven en dan is het de bedoeling dat je op de uitkijk gaat staan om te zien of deze persoon ergens in je buurt rondscharrelt.
Met de eerste melding ging iets mis, want het betrof een beroving in Delft en dat is hier niet naast de deur. Ook de tweede melding kwam uit Delft, en ik zat me al af te vragen of ze misschien wisten dat ik daar een dochter heb wonen en hoopten dat ik er misschien juist op bezoek was. Maar ik kreeg een excuus-mail, er was iets niet goed gegaan.
Maar vrijdag had ik dan eindelijk een echte melding! Ik zat thuis te werken, een sms kwam binnen en ik las: i.v.m. aanranding Graaf Florisweg, weg ri PC Bothstraat, 3xMarokaan (sic), ong 16 jr do broek, gilim ko jas (?) 3xmuts 3xrugtas 3xfiets
Ik natuurlijk meteen naar de voordeur en met mijn speurende ogen de hele Krugerlaan afkijkend. Wij wonen precies tussen Gouda-stad en Oosterwei, een in het hele land beruchte wijk van 3 straten en 6 drie-laags flats, waarheen de 3xMarokaan nu op 3xfiets natuurlijk op de vlucht waren. Helaas, geen verdacht mens te zien, geen donkere broek en geen rugzak. Hoe lang moest ik hier nu blijven staan?
Ik ging naar boven, waar Toon zijn werkkamer aan de voorkant van het huis heeft, en zo vanaf zijn bureaustoel door het raam naar buiten kan kijken. Dat was alvast een tweede speurneus vanuit dit Burgernetuitkijkpunt. Daarna luwde mijn enthousiasme. Ik keek nog eenmaal de straat af en ging toen weer aan de slag.
Voelde ik me toch een beetje schuldig toen ik de afmeldingsmail kreeg: Burgernet: 2632 deelnemers hebben uitgekeken met 6 eenheden politie. Heeft geen resultaat opgeleverd. Ieder bedankt voor het uitkijken .
Nu kan ik gewoon niet wachten op de volgende melding! Heb de verrekijker al klaarliggen. Zal ditmaal ook de poort in de gaten houden. Dus heren Marokaan, doen jullie nog eens wat? Ik zal jullie vinden!
Met de eerste melding ging iets mis, want het betrof een beroving in Delft en dat is hier niet naast de deur. Ook de tweede melding kwam uit Delft, en ik zat me al af te vragen of ze misschien wisten dat ik daar een dochter heb wonen en hoopten dat ik er misschien juist op bezoek was. Maar ik kreeg een excuus-mail, er was iets niet goed gegaan.
Maar vrijdag had ik dan eindelijk een echte melding! Ik zat thuis te werken, een sms kwam binnen en ik las: i.v.m. aanranding Graaf Florisweg, weg ri PC Bothstraat, 3xMarokaan (sic), ong 16 jr do broek, gilim ko jas (?) 3xmuts 3xrugtas 3xfiets
Ik natuurlijk meteen naar de voordeur en met mijn speurende ogen de hele Krugerlaan afkijkend. Wij wonen precies tussen Gouda-stad en Oosterwei, een in het hele land beruchte wijk van 3 straten en 6 drie-laags flats, waarheen de 3xMarokaan nu op 3xfiets natuurlijk op de vlucht waren. Helaas, geen verdacht mens te zien, geen donkere broek en geen rugzak. Hoe lang moest ik hier nu blijven staan?
Ik ging naar boven, waar Toon zijn werkkamer aan de voorkant van het huis heeft, en zo vanaf zijn bureaustoel door het raam naar buiten kan kijken. Dat was alvast een tweede speurneus vanuit dit Burgernetuitkijkpunt. Daarna luwde mijn enthousiasme. Ik keek nog eenmaal de straat af en ging toen weer aan de slag.
Voelde ik me toch een beetje schuldig toen ik de afmeldingsmail kreeg: Burgernet: 2632 deelnemers hebben uitgekeken met 6 eenheden politie. Heeft geen resultaat opgeleverd. Ieder bedankt voor het uitkijken .
Nu kan ik gewoon niet wachten op de volgende melding! Heb de verrekijker al klaarliggen. Zal ditmaal ook de poort in de gaten houden. Dus heren Marokaan, doen jullie nog eens wat? Ik zal jullie vinden!
Dear All,
News from rather warm Down Under.
(uit een e-mail van Beverley Cribb)
What a country! Incredible floods in north Queensland where the water keeps rising, falling and rising again. And now devastating fires in Victoria and new South Wales. As I write, 25 deaths have been reported in Victoria, with more expected. Thousands of hectares burnt, probably hundreds of houses and in the driest countryside ever. The temperature in Melbourne was over 46 yesterday and although a cool change came in over night, the fire risk is still extreme. No real rain in the forseeable future, so the fires will continue to burn for many days.
Narelle and Rick live quite close to the Bunyip State Forest, where one of the major blazes is still raging. They implemented their fire plan, beginning on Friday when Narelle evacuated the horses to the clinic where she works (it has a dozen stables). They had the cars packed and ready to leave yesterday, but fortunately, they are on the eastern side of the forest and the fire is travelling to the west. They are OK at the moment, but should a fire start closer to them or to the east, they would be under attack. The area (and their house) has lots of trees and they are tinder dry after the heat of this summer.
Peter and I drove back from Sydney down the Hume Highway on Friday and remarked how brown and brittle the grass looked and how low the water was in the dams. Today the highway is closed about 60 km north of Melboune and much of the ground around there will be covered with ash as fires continue to rage around Kilmore.
Peter is at a Rotary meeting today at Macedon - another fire prone area. But today is much cooler and the wind has dropped, reducing the risk. However, there is thunder and lightning which may start new fires. The accompanying rain lasts about a minute - no help for fire fighters. It is suspected that some of the fires were deliberately lit yesterday. There are some very sick people out there.
Our parents have got through the heat, but it has taken a bit out of them. We rang them several times yesterday to make sure they were OK. Even Dad, who loves to be very warm, was feeling out of sorts. I'm going to see them when I send this.
Hope you and yours are safe and well -especially those who are freezing in Britain.
Beverley Cribb
News from rather warm Down Under.
(uit een e-mail van Beverley Cribb)
What a country! Incredible floods in north Queensland where the water keeps rising, falling and rising again. And now devastating fires in Victoria and new South Wales. As I write, 25 deaths have been reported in Victoria, with more expected. Thousands of hectares burnt, probably hundreds of houses and in the driest countryside ever. The temperature in Melbourne was over 46 yesterday and although a cool change came in over night, the fire risk is still extreme. No real rain in the forseeable future, so the fires will continue to burn for many days.
Narelle and Rick live quite close to the Bunyip State Forest, where one of the major blazes is still raging. They implemented their fire plan, beginning on Friday when Narelle evacuated the horses to the clinic where she works (it has a dozen stables). They had the cars packed and ready to leave yesterday, but fortunately, they are on the eastern side of the forest and the fire is travelling to the west. They are OK at the moment, but should a fire start closer to them or to the east, they would be under attack. The area (and their house) has lots of trees and they are tinder dry after the heat of this summer.
Peter and I drove back from Sydney down the Hume Highway on Friday and remarked how brown and brittle the grass looked and how low the water was in the dams. Today the highway is closed about 60 km north of Melboune and much of the ground around there will be covered with ash as fires continue to rage around Kilmore.
Peter is at a Rotary meeting today at Macedon - another fire prone area. But today is much cooler and the wind has dropped, reducing the risk. However, there is thunder and lightning which may start new fires. The accompanying rain lasts about a minute - no help for fire fighters. It is suspected that some of the fires were deliberately lit yesterday. There are some very sick people out there.
Our parents have got through the heat, but it has taken a bit out of them. We rang them several times yesterday to make sure they were OK. Even Dad, who loves to be very warm, was feeling out of sorts. I'm going to see them when I send this.
Hope you and yours are safe and well -especially those who are freezing in Britain.
Beverley Cribb
Abonneren op:
Posts (Atom)