Slimme slimme

We eten lunch, ik leg een plakje kaas op mijn brood.
Matthias: "Oma, neem jij kaas?"
Ik: "Ja, want kaas is mijn favoriete eten."
Hij: "Oma, wat betékent favoriet?
Ik: "Dat betekent dat ik het heel lekker vind."

Even later praat hij over een filmpje dat hij graag wil zien.
Hij: "Brandweerman Sam, dat vind ik leuk."
Ik: "Wat betekent dat, leuk?"
Hij kijkt me even aan. De radertjes draaien. "Dat betekent mooi!"

Tijd voor het avondeten. Rode kool staat op het menu en Matthias kijkt er al verlangend naar uit. Deze jongen lust werkelijk alles.
Ik: "Alsjeblieft, een schep rode kool."
Hij: "Oma, oma, dit is rode kool. Maar is eigelijk... páárse kool!"

En bij het toetje komt het onderwerp van 's ochtends terug. Opa Toon heeft weer eens slagroom gekocht, Matthias verkneukelt zich al bij voorbaat. Want: "Slagroom is mijn favoriete toetje!"

Matthias heeft moeite met de persoonlijke en bezittelijke voornaamwoorden. Maren is steevast "hij" en hij praat over "mama zijn collega's". Emma verbetert hem dan en legt uit dat het "zij" moet zijn, of "háár collega's".
Dan likt poes Astra aan Matthias' hand.
"Hahaha, mama, hij likte!"
"Zij likte, Matthias. Astra is een poes, een meisje."
Hij is even stil. Zegt dan: "Astra haar collega's".

Sofía is nog steeds bezig met de meervoudsvorming: "Ik heb twee konijnensen!"

STORM
Ik had het al zo vaak uitgesteld, het opruimen van het blad van de eikenboom. Altijd maar hopen dat heitje voor een karweitje langs zou komen, of dat de blaadjes vanzelf richting Van Geel en Van de Pas (buren) zouden waaien. Maar dat deden ze niet, dus was ik van plan om deze week, en voordat de groene bak aan de straat moest, de blaadjes zelf maar bijeen te harken.  Ik ben, denk ik, zeer geliefd bij de stormgoden van het noordelijk halfrond, want nog voordat ik een hark had gevonden stuurden ze een enorme westerstorm over het Essche Heike. Precies vanuit de gewenste kant. En de meeste blaadjes zochten een goed heenkomen, inderdaad, richting Van Geel en Van de Pas. Er zal nog wel iets blijven liggen, maar dat zal niet de moeite waard zijn. En er moet toch nog iets overblijven voor het heitje. Of bestaan die niet meer? Dan wacht ik wel op een logeetje.

Domme dommes

Jeppe zit op het kinderdagverblijf naar zijn favoriete juf Diana aan tafel. Hij geniet van een kiwi.
Jeppe: "Ik vind kiwi zo lekker!"
Diana: "Wat leuk, Jeppe, ik vind kiwi ook heel erg lekker."
Jeppe: "Ja, ik ben ook maar een mens."

Jeppe knijpt zijn ogen dicht tegen de zon.
Lonneke: "Is de zon te fel, Jeppe?"
Jeppe: "Ja, de zon is te vuil!"

In het stadspark zitten drie dikke duiven op het gras. Jeppe besluit ze te gaan vangen, maar als hij er naartoe rent, vliegen ze weg. Jeppe draait zich met een boos gezicht om, stampt op de grond en zegt: "Nou ben ik van die boos!"

Jeppe ziet hoog in de lucht een vliegtuig met een lang condensspoor. "Kijk! Een vliegtuig met een hele lange staart!"

We staan, zoals vrijwel iedere morgen, weer eens in de file. Het is stil in de auto; iedereen is in gedachten verzonken. Ik staar wat naar buiten als Jeppe opeens vanaf de achterbank roept: "Joehoe mama, ben je er nog?!"

Oude tradities

Wie op Palmpaasoptocht googelt, die vindt vooral hits in Twente - met de stokken meestal in de vorm van een kruis. Ook in Boxtel loopt men nog steeds op Palmpasen in optocht naar de markt, daar van oudsher met een wilgenstok in de traditionele 5 takkige vorm: 1 hoofdtak in het midden en 4 zijtakken evenwijdig eromheen.

Maakte Opa Ed vroeger elk jaar voor al zijn 6 kinderen een stok, later maakten Toon en Edouard eenmaal een stok voor hún kinderen, hieronder de driejarige Emma, druk bezig met haar krakeling tijdens de speech van de burgemeester.

Vandaag vierden we Loesjes verjaardag op Palmpasen, voor Toon aanleiding om zijn oude bloed weer eens te laten kruipen waar het niet gaan kon.

Maar maak voor 2-jarigen maar eens een stok die ze dragen kunnen! Dat lukte dus ook niet. Maar dankzij de slimme standaard konden ze toch van de 2 schuimpjes happen!
 

Matthias' Haantje Pik had de autorit niet overleefd en moest dus een operatie ondergaan en verbonden worden alvorens hij ten tonele gebracht kon worden. De bewondering leed er niet onder!

Eén dag later: Matthias eet zijn Haantje Pik alsnog, met worst en appelstroop!