zaterdag, augustus 08, 2015

Nieuwe tuingenootjes

Vandaag arriveerden onze zes kakelverse zussies. Ze waren koud een half uurtje binnen, of Zora Toktok (voor- en achternaam, bedacht door Pien) legde haar eerste ei.
Het prachtige nachthok kon de dames niet bekoren: om half 10 rende Peter zo'n 20 minuten door de ren om de kippen een voor een te vangen en naar bed te brengen. Ik deed ook heel belangrijk werk: ik stond bij het deurtje en deed het open voor iedere kippenkop en dicht achter iedere kippenkont.
Betsie
Olaf
Olifant
Van boven naar beneden: Pip, Sneeuwwitje, Zora Toktok
 

woensdag, augustus 05, 2015

polletje koffie?


Geinig dat niemand twee kopjes per dag neemt. Heeft koffie drinken een soort Haïtiaanse verdeling?


dinsdag, augustus 04, 2015

Domme dommes

Om het spannend te houden, gaan we op vakantie middenin de nacht op avontuur. Jeppe vindt het heel spannend: "Nou gaan we naar buiten, hè? In de donkere pikkedikke nacht!"

We eten een Duitse vorm van fusilli. Pien en Jeppe noemen het friemeltjes. Flinn noemt het piemeltjes. Hij eet een heel bord leeg.

Impressie Haïti

Merel en ik zijn een week op bezoek geweest bij Pauwel. Een impressie:

Gevlogen via Atlanta, waar we de middag doorgebracht hebben. 


In Atlanta hebben we het Coca-Cola museum bezocht - nou ja, museum? Het is een groot marketing gebeuren. Verder is Atlanta echt geen leuke stad, absoluut geen bezoekje waard.

De dag erop door gevlogen naar Haïti. De aankomst op de luchthaven was wat stressie: warm, druk, mensen die dringen om je te komen 'helpen', nog meer mensen bij de uitgang en we konden het parkeerterrein niet af omdat er overal auto's dubbel geparkeerd stonden. Merel was helemaal ontdaan: mam, wil je echt hier komen wonen? Maar toen we 's avonds in een 'rooftop bar' zaten waar mevrouw een heerlijke cocktail dronk, was ze onze aankomst al weer vergeten:


We hebben in Haïti vooral voor Pauwel gezorgd. Boodschappen en klusjes gedaan, inschrijvingen geregeld, voorraadje eten (diepvries) gekookt. En natuurlijk vakantie gevierd. Zoals aan het strand:

Happy papa en dochter:

Helaas mogen we niet rondlopen en gaan we overal met de auto naar toe, want het kan gevaarlijk zijn (berovingen, ontvoeringen). Dat is wel jammer want er zijn heel veel marktjes waar het gezellig druk is. Hieronder worden bananen en mango's, en kledij verkocht:

Haïtianen willen niet dat je hen op de foto zet, en ik moet dit soort foto's vanuit de auto maken, lastig dus. Nu lopen er echt heel veel mensen met allerlei spullen op hun hoofd. Dozen, zakken, emmers met eten, drank en wat nog meer - ongelooflijk hoe dat allemaal blijft liggen en dat ze zo makkelijk er mee rond lopen. Het zijn vooral vrouwen die met van die torens rond lopen, maar ik heb helaas alleen een redelijke foto kunnen maken van een man:

Een paar % Haïtianen zijn stinkend rijk en wonen in super luxe villa's met zwembad etc. Maar de rest woont in kleine huisjes of krotten. Zoals hier langs de weg waar ook nog jerrycans met iets (benzine, olie?) verkocht worden:

Port-au-Prince ligt in een dal, maar de rest van Haiti is behoorlijk heuvelachtig. De hoogste berg is 2680m, en dat is een stuk hoger dan bijv Alpe d'Huez (ca 1900m). Het is in de bergen wat koeler. Bovendien kan je daar wat vrijer bewegen, ideaal om wat te wandelen:

Tja, gewoon tussen de koeien:



 En Port-au-Prince in het dal: