Bevroren koolmees

Zie je hem zitten? Hij zit voor het raam van de studio, dus rechts van de omhoogstekende bloembladen van de plant voor het raam. Niet zo duidelijk op deze foto, maar in real life volkomen helder voor het oog van de ervaren vogelaar. Koolmees, geen twijfel. Maar... hij zit wel érg stil, zelfs als poes eronder door loopt beweegt hij niet. En waar zit hij eigenlijk op? Er staat daar niets om op te zitten...

Ow. Duif, geen twijfel.

Nog meer vogels: een gekke zus!

In het Chinees hebben familie leden specifiekere termen dan in het Nederlands en Engels. Zo is de jongere zus van je moeder je Ah Yi, maar de oudere zus van vader is je Gu Gu. Gu Gu klinkt heel snel als cuckoo. En cuckoo is in het Engels behalve een vogelsoort ook synoniem voor crazy, nuts, insane. Gisteren liet ik Else een foto van Petra zien en moest meteen lachen: "En dit is Petra, en ja, Petra is cuckoo!"

En nog snel een dommelsa: "Look Papa, that fireman is washing the fire!"

Vogelpraat

Tijdens mijn buiten-ontbijt was er een vogel keihard aan het zingen/schreeuwen. Ik heb heel lang moeten zoeken wat voor soort het was en nog ben ik niet helemaal zeker. Luister je mee?

Mijn eerste idee was een roodborsttapuit. Volgens mijn boekje is die gemakkelijk te zien en dus te identificeren omdat hij zichtbaar boven in een boom zit te fluiten. Ik heb een uur besteed om te zoeken met een verrekijker, maar niks hoor. Hij zat wel hoog in de boom, dat wel. Het kan dus ook een tapuit zijn. Of zelfs iets heel anders.

Ik kan mijn lol wel op met de vogels hier. Onlangs vloog het nestje koolmezen uit. De kast hangt juist voor het keukenraam van de annex en ik kon het hele proces goed volgen. Maar het is toch moeilijk te tellen hoeveel er uitvlogen. Ik zag er twee die buiten gevoerd werden voordat ik doorhad dat het uitvliegen was begonnen. Toen zag ik er vijf uitvliegen. De hele familie vertrok, maar er zaten nog mezen in de kast. Eentje zat er zelfs steeds in het vlieggat, ik was erg bezorgd. Uren later kwam de hele mezenfamilie terug en nam de laatste 1, 2 of 3 mezen mee. De familie is gemakkelijk te spotten, ze piepten al twee weken IN de kast en nu piepen ze in een boom bij de beek.

Veel eenvoudiger is het als je een camera in in de kast hebt. Ik doe nog steeds het dagboek van de koolmees van Beleef de Lente, kijk maar op Koolmees junior. De live koolmees zit op camera 2 en 3.

Nu de koolmezen hier weg zijn, is hun piepkoor overgenomen door het kastje met pimpelmezen in de grote boom achter het huis. Er is maar één ouder die daar voert. Deze ouder heeft een efficiënt voergedrag. Hij/zij vliegt van de boom naar de bosjes aan de zijkant, bij Beppie's bramen, en komt vrijwel meteen terug met voer. Een rondje voeren kost ongeveer een minuut. Ik kan het elke morgen checken als ik mijn tanden poets voor het badkamerraam van de annex (elektrische tandenborstel die om de 30 seconden een seintje geeft). Ik hoop dat ze snel uitvliegen, want de ouder moet bekaf zijn (BEKaf is dat door vogels bedacht?).

We hebben ook de vaste zwarte roodstaart, die is aan het voeren. Maar het kastje zit aan het slaapkamerraam bij de oprit en is dus niet zo goed in beeld. Je ziet, Michael, dat je toch echt een keertje moet langskomen om mijn blogs te kunnen volgen.

Seal zei het al...

"Termeers're never gonna survive unless we get a little crazy." Maar driekwart van ons heeft iets dat niet voor de hand ligt... Wellicht de neiging om alles in Seal liedjes uit te drukken? Of denken sommigen misschien dat ze normaal zijn? Hah! "Please swallow your pride," aldus Seal. Ik vind het verder opmerkelijk fijn, dat "schizofrreen" een even aantal stemmen heeft gekregen, snapjewel? "Even by yourself," mag Seal bevestigen, "or even sometimes in company."

Lente

Het is fantastisch in de tropen. Natuurlijk omdat baby Elsa daar snel opgroeit:

In Singapore hebben we ons weer eens vergaapt aan de bloemen en het groen. Wat wij kamerplanten noemen, staat daar in plantvakken langs de weg. Orchideeën in de volle grond of aan bomen geplakt. In Vietnam zijn ze niet zo rijk, maar ze zijn gek op bloemen en hebben die vaak bij hun huisjes staan. En Uncle Ho staat overal in de bloemen:

Size matters. Hier staat Roelof ONDER een Kerstster in Dalat:

 En hier naast een varen in de botanische tuin van Singapore:

Als je thuiskomt na een vlucht van 16 uur voelt alles naar. Je bent oververmoeid, je hebt een jetlag, het is hartstikke koud, overal is het nat (rivier weer overstroomd) en grauw.

Oververmoeid? Jetlag? Een middagdutje en het is over.

Koud? Nee, binnen de kortste keren brandt Roelofs kachel lekker warm.

Nat? Ja buiten, maar binnen is het hartstikke droog.

Grauw? Nee, het is hier lente. De kant van de weg staat vol sleutelbloemen en pinksterbloemen, de forsytia en de roze prunusbomen bloeien. De velden zijn groen van de wintertarwe en lijken een beetje op de rijstvelden in Vietnam.

En hier heb je nog een voordeel. Het is stil. Na het lawaai van auto's en bussen in Singapore en de brommertjes in Vietnam is het hier weer heerlijk rustig. De tractoren kunnen niet rijden op de natte velden. Alleen de vogeltjes mogen de rust verstoren. Wel eens een grote lijster gehoord? 

Luister maar eens.

Die is goed voor een hele ochtend glimlachen.

Gisteren ben ik weer begonnen met mijn klusje voor Beleef de Lente Junior. Hier kun je dat zien. Ik schrijf het dagboek van de koolmees. Een eenvoudige vogel. Echt zingen doet hij niet. Maar ik kan naar buiten kijken vanuit de annex en daar zie ik hem, met zijn vrouw, draadjes en takjes aanslepen voor een nieuw nest in de mezenkast.

Tropen zijn leuk maar één ding hebben ze niet. Lente!

snow-den-poll

Een "snow-den" is een Russische kerstboom. Dit type spar houdt het twee jaar vol in een gewone pot.

Michael stemt 6 keer

en slechts zes familie leden antwoorden...

Tante Mieke en de koekoek

Toen Roelof-jan en zijn zussen nog klein waren, gingen ze elk jaar, samen met hun ouders, op vakantie bij tante Mieke en oom Hans. Die woonden in de Betuwe en hadden daar een appelboomgaard, en oh ja, ook nog drie kinderen, een stel pleegkinderen en een hele hoop andere aanloop. Vier jaar geleden overleed oom Hans. Vorige week tante Mieke. Ik mocht haar graag, immers zij hield van plantjes en van borduren, dan heb je samen heel wat overeenkomsten.

Tante Mieke was jarig op 26 april. Dat is ook de dag dat je gewoonlijk de eerste koekoek in Nederland hoort en dat was in de familie van Roelof een vast gegeven: als je de eerste koekoek hoort, moet je tante Mieke bellen want dan is zij jarig.  In Frankrijk hoorden we de koekoek al in maart. En Roelof vertelde over de telefoon dat het zelfs irritant begon te worden, steeds die koekoek. Hij zou tante Mieke maar eens gaan bellen. Hij was te laat.

Vanavond wandelde ik in de tuin, en luid en duidelijk klonk een koekoek. Drie dagen te vroeg. Op 23 april, de dag dat we tante Mieke hebben begraven.

Aan tafel

Nou, dooie boel hier. Niemand iets leuks te melden? Dan ik maar. Ik heb een killer-tortelduif in de tuin. Zijn vrouwtje broedt in een nestje boven de keukendeur en hij houdt de wacht. Omdat mijn voedertafel dicht bij het nestje staat, heeft hij het druk. Iedereen is bang van hem, zelfs - en vooral - de ekster. Alleen is hij niet erg slim: als het hongerige vrouwtje even van het nest komt om te eten, jaagt hij die ook weg. Deze snapt dat hij het niet kwaad bedoelt, dus blijft ze keer op keer terugkomen, totdat hij het in de gaten heeft. Dan lopen ze even samen te eten.

...

Nou, zo leuk was dit ook weer niet. Daar kan vast iemand overheen.

vogeltjes redden

Het is vandaag woensdag. Drie dagen geleden was het hier een vrolijke boel. Erik en Katelyn, pas getrouwd, kwamen naar het E.H. om de felicitaties van de familie in ontvangst te nemen. Ergens op die dag zei Erik dat er een vogeltje het sousterrain in was gevlogen en in het washok zat. Ik meen tenminste dat het Erik was. Ik schonk er geen aandacht aan, veel te druk met vrolijk zijn en bovendien heb ik al vaak m'n handen vol aan het verwijderen van vogeltjes uit de serre, vanuit het washok moest ie zelf maar de uitgang vinden. En dus vergat ik het vogeltje. Tot 10 minuutjes geleden. Waarom ben ik dan niet 10 minuten geleden begonnen met schrijven? Ik moest eerst mijn tranen drogen. Het waren tranen van blijdschap dat ik het een vogeltje (een pimpelmeesje) alsnog zijn vrijheid kon geven, en tranen van verdriet omdat hij drie dagen in de (niet dodelijke) muizenval heeft gezeten! Hij ritselde een beetje en ik dacht dat er een muis in zat. Maar toen zag ik dat angstige kleine balletje veertjes tegen het tralies gedrukt, zonder voer, zonder water, zonder vriendjes. Nadat ik 'm zijn vrijheid gaf, vloog hij meteen naar de buren. Ik kan 't hem niet kwalijk nemen.

VOGELS VOEREN

Ik had onderstaand artiekeletje eerst als reactie getypt op Mike z'n eksters en huismussen, maar het werd nogal lang, dus heb ik er maar een stukje van gemaakt. Tenslotte blijf ik de laatste tijd erg achter bij de rest van de ijverige schrijvers. Ik zal in het nieuwe jaar beter mijn best doen.

Waar IK van sta te kijken, is die foto met ZESTIEN eksters. Ik heb ze geteld, het klopt. Zestien eksters, wat voor voer gebruiken ze daar eigenlijk in Nijmegen? Ik zie hier in Boxtel nooit een ekster in de winter, maar misschien gaan die wel naar de buren. Hier in de tuin komen alleen maar mezen (ook een kuifmeesje) merels (die meer ruzie onder mekaar hebben dan dat ze eten) een enkele hippe mus en tenminste een roodborstje. Soms zijn het er twee, maar ook dan is er ruzie.
En wat krijgen mijn vogeltjes? Een bonte mix van brood, havermout, muesli, appel, ouwe speculaasjes, overjarige rijst (eerst gekookt!) en verder pinda's, zaadjes en vetbollen. Die laatste zijn helemaal niet populair, dus nu mix ik ze in gehakte vorm door het brood, havermout etc. Ik had een taartje over van de broertjes-papa-zusjes-dag en daar kon ik niet van af blijven, hoewel ik 'm eigenlijk niet eens lekker vond (iedere keer dacht ik: misschien smaakt ie nú wél!) Ik heb 'm tenslotte buiten gezet. Er kwam veel vogelvolk op af, maar eigenlijk alleen om te kijken naar dat rare ding met een ouwe druif, een verlepte aardbei en een besuikerd "Prettige Feestdagen" erboven op. Een paar merels snoepten er wat stukjes van af, daar bleef het bij. Ze gaan weer massaal voor de overjarige rijst etc. Die taart gaat dus in de kliko, want één ding is zeker: nu hoef ik 'm echt niet meer.

Staatsieportretten

Vandaag in de achtertuin: 16 eksters.

Gisteren bij Rich & José: twaalf huismussen.

Koolmees volgnummer 17

Zojuist gebeld met Vogelasiel De Wulp, om te horen hoe het met onze koolmees ging. "Prima!", was het antwoord. Hij verblijft momenteel in een speciaal voor jonge vogels ingerichte "babykamer" (!) bij een "pleeggezin". Daar wordt hij handmatig gevoerd. Als hij groot en sterk genoeg is, gaat hij terug naar de voliere van De Wulp om te leren hoe hij zijn eten in het wild kan vinden. Lukt dat, dan wordt hij uit gezet.

Ik mocht gerust nog eens navraag doen. Of ik dan wilde verwijzen naar "24 juni 2010, Koolmees volgnummer 17".

Lassiedaad

Een vogelverslag.

Miguel stormde vanochtend om 7.0 uur de badkamer in, terwijl ik nog onder de douche stond.

"Guapo heeft een jong vogeltje gevangen!"

Op mijn vraag, waar het beestje was en hoe het eraan toe was, zei hij: "het gaat goed. Ik heb hem in mijn handen..."

Miguel had onze kater Guapo in de tuin aangetroffen, met de babykoolmees hangend - en piepend - in zijn bek. Hij was erin geslaagd het beestje te bevrijden en wonder boven wonder leefde het nog. Ogenschijnlijk mankeerde het niets.

We hebben het hoopje dons op een handdoekje in een afgesloten doosje gedaan. Wat water gegeven (dat we met een spuitje een beetje op zijn snaveltje konden druppelen) en twee bromvliegen; door Miguel eigenhandig gevangen, gedood en als voedsel voor het diertje neerggelegd.

Toen om 8.30 uur de vogelambulance (ja, ja) kwam om hem op te halen, fladderde het koolmeesje zelf het doosje uit! Overgeheveld in een diervriendelijker mandje begon het vervolgens zijn rit naar de voliere van het vogelasiel in Kijkduin. Hopelijk krijgen ze hem daar weer helemaal opgelapt!

Moeder bleef wanhopig kwetterend achter in de boom in onze tuin. Hartverscheurend. Later zagen we dat ze met voer in haar snavel om een ander jonkie aan het heenvliegen was, dus ik hoop maar dat ze haar verloren kind alweer was vergeten en dat haar gepiep te maken had met de zorg voor het broertje of zusje.

Onze katten zitten de komende twee dagen in elk geval opgesloten, zodat alle koolmeesjes het nest rustig kunnen verlaten. Nu maar hopen dat de buurkatten zich koest houden.

Groetjes van Emma

Zwembad West

Ineke heeft de tuin erg romantisch ingericht, hetgeen hogelijk gewaardeerd wordt door de vogeltjes. Hier een kiekje van Zwembad West, waar het elke dag een komen en gaan is van badgasten. Boven is het poeliebadje, onder het diepe. Een paar keer per dag is het topdrukte als de wat lawaaierige familie Mus gaat baden (altijd met zijn allen). Op de foto een van de rustiger momenten waarvan een pimpelmeesje profiteert. Ik heb geconstateerd dat vogels voor de lol gaan zwemmen, net als mensen. De mussen gaan daarna vaak op een bankje in de zon zitten. Eén van de mussen legt dan altijd zijn kopje een beetje opzij, om maximaal van de warmte te kunnen genieten.

Vogels voeren

Vanaf dat het -12 graden was, heb ik het bijvoeren van de vogeltjes in de tuin wat opgevoerd. Normaal hangt er een pindanetje en een vetbolletje, maar voor de scharrelaars op de grond ben ik strooivoer gaan toevoegen. Omdat een grootverpakking van 20 kilo wat voordeliger leek dan al die kleine zakjes, ging het ineens erg hard. Inmiddels ben ik aan mijn derde twintigkilozak toe. Iedere dag is het dan ook een komen en gaan van vele vogels, een soort open lucht volière. Inmiddels heb ik meer dan 20 soorten in ons stadstuintje gehad, waaronder een verdwaalde boomklever en een specht. De laatste dagen hebben we regelmatig een appelvink te gast, echt een bijzondere verschijning, dus die 60 kilo strooivoer zijn wat mij betreft goed besteed. De vogeltjes zijn ook aan de katten niet onopgemerkt gebleven. De meeste katten zijn zo goed doorvoed met Wiskas, dat ze niet echt tot jagen in staat geacht moeten worden, maar gisteren lagen dan toch de resten van een dode turkse tortel op het gras. Ik nam aan ten prooi gevallen aan een buurtkatten. Maar ik zat er helemaal naast. Vandaag zat de kennelijke dader in de appelboom: een sperwer! Dat geeft het vogeltjes voeren ineens een heel andere dimensie...