Klaar voor de WK

Of het Nederlandse elftal iets klaarspeelt tijdens de komende wereldkampioenschappen, mij zal het worst wezen. Sofía daarentegen is al druk aan het oefenen op haar versie van het oranjelied Nederland oh Nederland!

Domme dommes

Pien zit te pulken aan een velletje op haar duim. "Doe maar niet, Pien, dan gaat het open en dat doet zeer."

Pien: "Maar ik wil weten hoe de binnenkant van mijn duim eruit ziet."

Pien is geobsedeerd met verjaardagen en leeftijd. Ik verklap dat ik al bijna jarig ben.

"Hoeveel ben je nu?"

"Achtendertig. Hoeveel jaar word ik dan als ik jarig ben?"

"Zevenendertig."

"Was het maar waar. Nee, helaas. Wat komt er na acht?"

"Negen."

"Dus hoeveel jaar word ik?"

"Negentien."

Daar houden we het maar op!

Inrichten 2.0. Zo moet dat dus

Zo'n mooie lijsten als Michael had ik niet. Toch gingen de tekeningen mee in een verhuizing.

Huis 1

Huis 2

Inrichten? Zo moet dat dus.

Wie heeft een Rosina Wachtmeister-poster nodig, als je kunt terugvallen op "Drie vrolijke hapaps (giraffen red.)".

  Zo'n nutteloze schouw hervindt zijn functie met de serie "Beestjes en andere dieren."

Even geen inspiratie voor je nieuwste liedje? Je ogen dwalen als vanzelf naar "Vrolijke clown" en je creatieve gemoed schiet weer vol.

Als er niets op de t.v. is kijk je je ogen uit in "De rivier van niks naar nergens".

Een topwerk als "Papa" krijgt natuurlijk een apart muurtje.

Een stilleven mag natuurlijk niet ontbreken als memento mori, terwijl je weemoedig op de toetsen rammelt.

Details worden zelden bekeken, maar dat de kleine kunstenaresse al vroeg belangstelling had voor friemelbeestjes blijkt uit deze ongedateerde bron. Ze kon blijkbaar al een beetje schrijven, dus zal ze wel een jaar of één zijn geweest.

Speciaal voor Michael

Duidelijke taal van Pien.

De drie grote krullen onderaan: 'een studie in e'

Pien tekent

Een draak:

Zichzelf, met geel haar, ogen, neus, mond en kin, kussen en groentetuin (rechts) bloementuin (links):

Een hoop lijnen en wat letters:

 ... een ABC-bed (alfabet)