Inmiddels kan Marijntje al behoorlijk goed praten, maar eno blijft eno. En zo zijn er nog meer woorden die bijzonder genoeg in haar eigen taal blijven hangen.
Graag wil ik jullie het volgende voorleggen. Marijntje heeft inmiddels een nieuw favoriet potloodje. Regelmatig geslepen en daardoor al een stuk kleiner dan de rest.
En dan nu aan jullie de vraag. Wat zou Marijntje bedoelen als ze het over haar nieuwe favoriet heeft?
"Eve kleine blote leje plete."
***
Een ander woord van Marijntje is 'wappig':
"Marijntje, doe maar niet, dat is stout. Vind je dat niet stout?"
Marijntje zelfverzekerd: "Ja."
"Maar je moet niet stout doen. Waarom doe je dat?"
Marijntje met ondeugend lachje: "Wappig."
Wappig is dus het neologisme (enologisme?) voor alles wat een beetje stout maar wel grappig is. En dat is er de laatste tijd steeds meer!
