Dommes en Tantepietjes

Op de zoveelste schoolstakingsdag hebben we 4 kinderen om op te passen. Op gegeven moment liggen de twee jongsten - die elkaar normaal gesproken niet altijd evenveel licht in de ogen gunnen - op hun buik op de vloer twee grote vellen te beschilderen en voeren daar op ongebruikelijk vriendelijke toon een gesprekje bij. Dan kijkt Milo ineens blij naar mij op en zegt: “Ik geloof dat Maren en ik vrienden zijn geworden.”

Er wordt soldaatje gespeeld in Yp. Sofía: “Soldaat! Je moet meteen naar Bretagne, daar gaan we mensen redden!” Milo: “Ja! Ik ben al bij dat Tagne!”

Camilo ruikt iets vies als ze over straat fietsen. Loes: “Misschien is er iemand iets aan het koken.”Hij: “Nee! Eten stinkt er niet zo uit!”

De juf van de BSO heeft haar voet bezeerd en loopt erg moeilijk. Wat is er toch met haar gebeurd?
Milo, heel stellig: “Hij heeft zijn pootje gebroken!”

Maren toont haar moeder een Ken (Barbiepop) - die Nakie genoemd wordt, omdat hij doorgaans ongekleed door het spel gaat - en vraagt: "Zou je met deze man willen trouwen?" Emma: "Nee, want hij is van plastic!" Maren: "Maar als hij echt zou zijn?" Emma: "Maar ik ben al getrouwd." Maren: "Maar als die meneer niet bestond, zou je dan wél met Ken trouwen?"

Sinds Matthias een keer in Sint Oedenrode is geweest, waar hij de oudste van onze familie heeft bezocht, strooit hij vrijwel dagelijks (!) zijn zogenaamde Tantepietjes in het rond: 
Hoe hitte gij?”
“Van wie bende gij er inne?”
“Luste gullie un kuukske?”
“Wè zinde gij?”

Matthias vraagt ’s avonds om een kruik en zegt dan: “Hé, dat doet me denken aan tante Piet, die zei dat ze zo lui was as - de Brabantse tongval nabootsend - unne kraak!” Als een wat? “Un kraak. Zo noemt tante Piet een kruiwagen. En die is heel lui, want hij wordt altijd rondgereden!”

Dommes

Neeltje is dol op kleuren, maar liever nog zit ze de hele dag haar potloden, stiften en pennen te schillen, dan wel te scheren (slijpen).

Scheren is een terugkerend thema in ons gezin, vooral als papa het een dag of twee niet heeft gedaan en dan een kusje geeft. Neeltje: "Papa, jij hebt kruis, dat prikt! Jij moet je kruis scheren!"

Jeppe ziet de slogan van een oudheidkundig museum: 'Het verleden laat je nooit meer los'.
"Ik vind dat zo'n mooie zin! Ik heb geen idee wat het betekent, maar ik vind het prachtig!"

Ik kom na een lange heuvel-op-fietstocht thuis. Neeltje kruipt op schoot en snuift eens diep: "Mama, je ruikt naar kippieflé!!" (kipfilet)

Flinn heeft zo zijn slaapmaniertjes: wie heeft er een dekbed dan wel een slaapmuts nodig als je ook een kussensloop tot je beschikking hebt?