Een jaar verdr

Exact een jaar geleden stond ik om kwart over 4 's middags te knikken op mijn knietjes bij de deur van de senaatszaal in het academiegebouw. De hele morgen was ik bezig geweest met aantekeningen maken in mijn proefschrift en rode papiertjes plakken op bladzijdes waarvan ik dacht dat er informatie op stond die van belang zou kunnen zijn bij het beantwoorden van de vragen. Ik had het niet voor niks gedaan, om kwart over 5 verloor ik mijn s en werd ik gepromoveerd tot dr.

Nu, een jaar later, een jaar dr, is er een hoop veranderd. Ik sta aan de vooravond van mijn nieuwe carriere. Een van mijn eerste taken is het begeleiden van de cursus Metabolism and Activity. Na het eten, onder het genot van een kopje koffie, bereid ik alvast wat casussen voor. Het sluit mooi aan bij datgene waar ik me tijdens mijn promotieonderzoek mee bezig hield. Wie had dat ooit gedacht, dat ik een jaar na dato nog eens door mijn proefschrift zou bladeren!

Laos (dat is tussen Vietnam en Thailand)

Jullie weten toch dat wij een week geleden naar Laos zijn gegaan? Een uitgebreid verslag, met plaatjes is te vinden op katelyn's blog.

Maastricht

Jullie weten toch dat ik een baan had in Nijmegen? Had, ja, want hoewel ik officieel nog tot 15 december in dienst ben, geniet ik vanaf vandaag van al die vakantiedagen die ik nog over heb. Zo komt die zuinige Termeerkant toch nog van pas.

Binnenkort begin ik met mijn nieuwe baan als studiecoördinator bij het University College in Maastricht. Daar ga ik 3 dagen per week studenten tutoren, lopende cursussen lopend houden en nieuwe cursussen opzetten. Ik mag daarvoor naar een prachtige lokatie in de binnenstad, slechts 15 minuten fietsen vanaf de Padualaan. Dat is weer eens iets anders dan iedere ochtend om kwart over 6 in de auto.

Omdat deze parttime baan mij niet fulltime van de straat houdt, heb ik er nog maar iets bij genomen. Twee dagen per week ga ik een onderzoek doen bij de afdeling Onderwijsontwikkeling en Onderwijs research, kortweg O&O. Tien minuutjes fietsen van de Padualaan en op een steenworp afstand van Edouards werkkamer. Naast huisgenoten worden wij nu dus ook buren.

Voorlopig heb ik mijn intrek genomen in het ouderlijk huis. Ik slaap weer in mijn eigen tienerbedje en studeer weer op mijn tienerkamertje. Wat mij betreft mag deze situatie nog wel een tijdje standhouden, al is het de vraag hoe lang Marleen en Edouard het volhouden met een 32-jarige tienerdochter op zolder!