Vakantiedommes

De lange reis naar Italië is begonnen. Milo kijkt uit het autoraampje naar het Limburgse landschap dat voorbij schuift. “Ik wist niet dat Delft zulke heuvels had!” Loes: “Delft?” Hij: “Oh sorry. Ik bedoelde Drente!”

Matthias, wachtend bij een laadpaal, op een verlaten Aire vol vrachtwagens en wc-papier, in volle ernst met een glimlach op zijn gezicht: “Mam, ik sta écht te genieten!”

Matthias, na een boottochtje over het Gardameer: “Het grootste avontuur van vandaag was dat papa het tankstationhaventje in  moest varen, zonder andere boten te raken én ons niet al te veel scheldwoorden te leren...!”

In Italië is ook aandacht voor de dagelijkse ochtendgymnastiek:

Op weg naar het bergdorpje Salo, Maren: “Salo, dat was toch een vriend van Hitler?” (Stalin)

Verderop rijden ze langs een met klimplanten begroeide muur. Maren: “Maar hoe blijven die takken daar aan plakken?”

Hoe houd je je bezig naast spelen, zwemmen en wandelen? Wat dacht je van een mime-voorstelling?

De andere 20 zal ik jullie besparen....

Emma bespreekt met Maren de terugweg, ze gaan via Frankrijk, langs Djoeke en haar zoontje Sam, die al weer 2 ½ is en die ze jaarlijks wel een keer ergens zien.  Maren: “Op zich wel fijn dat Sam al iets ouder is, want dan kunnen we beter met hem communiceren. En hij is toch ook nog schattig. Ik bedoel, jij bent niet schattig meer.”