Nieuwe schoenen...

... en als echt model weet je natuurlijk precies hoe je die het best kunt showen: in een mooie pose, mét een chocolade-smoel.

Domme domme

Het is koffietijd. Peter zit aan tafel te kletsen met zijn moeder die tegenover hem zit. Jeppe gaat bij Peter staan en probeert op schoot te klimmen.
"Wat wil je, Jeppe?"
"Op soet!"
"Op schoot? En dan?"
"Oma Jannie kijken!"

Op school

Als je Pien aan het eind van een schooldag vraagt of ze nog wat heeft geleerd, is het antwoord steevast: "Ja, maar dat weet ik niet meer." Misschien niet geheel onverwacht gezien de bijzondere lesmethoden; de kinderen hebben vast een hoop geleerd, maar beseffen ze dat wel?

Eitjes in de broedmachine
met daarachter op de deur de aftelkalender

Pien voorzag het gele kuikentje Piepie van haar naam

Pien (helemaal links) met haar klas tijdens
een bezoekje aan de bibliotheek van Meerssen

Portemonnee kwijt

Zo ongeveer het vervelendste wat je kan gebeuren, niet zozeer om het geld, dan wel vanwege al die andere dingen die je in je portemonnee bewaart, zoals in het geval van Toon: bankpas, creditcard, rijbewijs, NS-jaarkaart, pas van Achmea, van de universiteit enz.

En waar was-ie 'm eigenlijk kwijtgeraakt? Bij de parkeerautomaat van het ziekenhuis laten liggen, waar we op vrijdagochtend even langs moesten voor bloedprikken? In de auto, ergens neergesmeten bij het instappen, Toons handelsmerk bij alle voorwerpen die je zorgvuldig op een vaste plek hoort weg te bergen - sleutels, paspoort, treinkaart - zoals een Termeer dat zou doen? Rondslingerend in het appartement  in Ypenburg, waar we vrijdag gingen oppassen? Of toch uit zijn ondiepe jaszak gerold bij de bankje in het plantsoen waar hij uitbundig damespaardje herenpaardje boerenknol had gedaan met de kleine meid?

Overal driemaal gezocht, alle matten uit de auto overhoop gehaald, nergens gevonden.

Dus volgden in het weekend én op maandag het blokkeren van bankpassen, bellen naar NS en Achmea, en de gang naar het stadhuis voor een nieuw rijbewijs. Dat laatste ging lekker vlot op maandagochtend. "Dat is dan €38,- meneer", zei de ambtenaar. Maar mijn portemonnee is gestolen, sprak Toon hulpeloos. Ja, dat had-ie gedacht. Dus eerst terug naar huis om geld te halen.

Het is allemaal de schuld van Sofietje, zegt Toon nu. Ik heb alleen maar aandacht voor haar. Niet dat de kleine meid zich daar druk over maakt. Die zit al weer te skypen met haar oma-aan-de-overkant.

Domme dommes

We zijn een weekendje in Oisterwijk met de familie Vermeer. Er staat een grote glijbaan waar Pien meteen gebruik van maakt. Zittend, liggend, met handen, zonder handen, vooruit, achterstevoren, ze doet het allemaal. Jeppe wil ook wel van de grote plimplam. Hij klimt vakkundig het trapje op, maar eenmaal boven blijkt het toch wel hoog. "Beetje bang," zegt hij en laat spontaan beide handen los.

Een dag later heeft Jeppe wat meer lef. Enthousiast loopt hij met oom Lex naar de plimplam. Aan de voet van de glijbaan vraagt oom Lex: "Wil jij eraf glijden, Jeppe?" Jeppe kijkt bedenkelijk omhoog en zegt dan: "Is een beetje moeilijk."

Pien is geïntrigeerd door de grote kinderen die zittend op een skateboard door de gang crossen. Dat wil ze ook wel. Maar de neven en nichten gaan zo op in hun spel, dat ze niet in de gaten hebben dat Pien staat te wachten. 

Pien: "Ik mag niet op het skateboard."

Papa: "Heb je het gevraagd?"

Pien: "Ja, maar heel zachtjes."